Voor schrijvers, door schrijvers

Blog

EEN VEESTAPEL VAN VERLICHTE HERTEN
Inzendingen: 335
Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
 
In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld een reisverslag zijn (travelblog) maar ook de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog). Maar je hebt ook bloggers die over alles en nog wat schrijven, gewoon wat ze leuk vinden.
EEN BIJNA-DOOD-ERVARING
© Paco Painter op .
Aantal hits: 162

Bij mijn hoogbegaafde buurman 'Oom Jort' staat een complete veestapel aan felverlichte herten in de tuin. Niets voor hem. Meestal moet hij niets hebben van dat, zoals hij het zelf noemt, ordinaire kermisgedoe.

Hij komt net naar buiten en wijst op de verlichte veestapel: "Mooi hè? Mijn vader dineert voor de eerste keer in zijn leven bij mij met Kerstmis. Maar alleen als mijn tuin volgegooid zou worden met al dat verlichte fraais. Anders komt hij niet. Binnen hangt het ook al vol met nepkaarsen en konijnenvoer aan het plafond." 

Hij zucht theatraal. 

'Tja,' gaat hij door, "Ik moet wel hè. Hij is ook nog jarig op eerste kerstdag. Dus voldoe ik bij hoge uitzondering aan zijn eisen. Bovendien wordt hij drieënnegentig. Dan is het evident dat je het begrip 'jarig worden' intussen wel kunt wijzigen in 'een-bijna-dood-ervaring.' Dus gezien zijn leeftijd moet ik opschieten als ik hem nog een streek wil leveren voor hij de geest geeft. Toen ik tien werd beloofde hij mij een nieuwe fiets op mijn verjaardag. Die kreeg ik ook, maar het was wel een driewieler. Hij bleef er bijna in van het lachen. Die moet ik hem met terugwerkende kracht nog even met rente terugbetalen."

Haastig loopt hij verder: "Dus, nu even een uurtje de supermarkt in voor rollades, biefstukken, taart en vooral nootjes. Van die harde zodat hij op bevredigende wijze zijn gebit kan verbrijzelen." 

Hij lacht vals. 

"Ik kan echt merken dat jij gek bent op je vader", merk ik op.

Hij gaat er niet op in maar sluit het tuinhek achter zich. "

Heb je je mondkapje bij je?", vraag ik. 

Hij trekt een wenkbrauw op. Zelf kan ik dat niet, bij mij schieten altijd beide wenkbrauwen omhoog. En hij tuit zijn mond. "Mwoa, ach, vergeten. Nou ja, moet kunnen voor een keer. En het lijkt mij evident dat die Boa-eskaders toch niet in elke supermarkt zal staan te loeren. Bovendien is het vaccin  er toch al bijna."

"Ja", antwoord ik. "En los van dat alles is er toch geen enkel mondkapje dat groot genoeg is voor jouw grote bek." 

"Voilà", lacht hij zowaar.

Twee uur later komt hij terug met twee volle tassen. Onder zijn linker oksel draagt hij een versierd pakketje. En inderdaad heeft hij een grote bek want ik hoor hem, dwars door mijn driedubbele energiebesparende en hittebestendige voorruit, naar mij schreeuwen: "Help mij even de deur open te doen Paco! Ik heb mijn handen vol." 

Dus loop ik naar buiten en open zijn deur. "Mooi pakje heb je daar onder je arm", zeg ik. "Cadeautje voor je jarige vader?" "Uiteraard. Wil je weten wat het is?"

"Ach, als je het per se kwijt wilt..."  

Hij neemt het pakje in zijn hand. Er zit een paars lintje omheen. "Ik heb iets toepasselijks", zegt hij.  "Een catalogus voor doodskisten in het duurdere segment."

En mijn mond blijft open staan. Hij kijkt mij aan. "O, ik zie dat je mij niet gelooft?"

"Vind je dat geen overdreven macabere grap?", vraag ik. 

"Grap? Hoe bedoel je, grap? Ik ben bloedserieus. Ik heb het net binnen gekregen. Hij wijst op het papier waar de catalogus in verpakt is. "Kijk", zegt hij.  In het midden zie ik een logo van 'van der Graven in uitvaartkisten. Kwaliteit in hout.' 

"Ach", zegt hij schouderophalend, "deze heeft hij nog van mij tegoed. Ik heb ook nog een paar professionele hardloopschoenen voor hem besteld."  Daarna loopt hij met zijn tassen naar de keuken. Een valse grijns op zijn gezicht.

En ik moet denken aan een uitspraak van dominee A. Knevel waarin hij stelde: 'Hij die in staat is zijn vader onvoorwaardelijk lief te hebben heeft de dood overwonnen en is eeuwig.'

Dit artikel delen?

geef een waardering voor: "EEN BIJNA-DOOD-ERVARING"

Geschreven door Paco Painter . Geplaatst in Blog.
22.12.20
Feedback:
Mooi verhaal, Paco
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Painter 22.12.20
    Dank je Ineke
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !