Voor schrijvers, door schrijvers
337 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld een reisverslag zijn (travelblog) maar ook de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog). Maar je hebt ook bloggers die over alles en nog wat schrijven, gewoon wat ze leuk vinden.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

122 Hits

Publicatie op:
Geel
Ongeveer 10 jaar geleden waren mijn dochters een keer ruzie aan het maken over mijn lichaam na de dood. De ene dochter wilde dat ik begraven zou worden en de andere dochter koos voor cremeren want dan wilde ze een tatoeage met mijn as nemen. Hoe schattig. Het conflict liep hoog op. “Ja hallo, ik zit er gewoon bij hé, ik leef nog”, zei ik en vertelde dat mijn voorkeur licht uitging naar begraven. “Maar misschien kan je dan 1 arm of zo laten cremeren voor de as”, bedacht ik toen.

In die tijd werd ik ook een keer gebeld door een vrouw die mij weg wilde snoepen bij mijn uitvaartverzekering. Ze begon allemaal vragen te stellen over de hoogte en dekking van mijn verzekering -weet ik veel- en ook hoeveel kopjes koffie ik nodig dacht te hebben wanneer de tijd daar was. Omdat ik me verveelde begon ik een hele discussie met haar over die vraag. “Tja, als ik morgen dood ga dan denk ik wel een stuk of wat maar wanneer ik 90 jaar word natuurlijk een stuk minder dus dat vind ik best moeilijk om nu te bepalen.” Uiteindelijk bloedde het gesprek dood. Het was een erg vriendelijke mevrouw, ze wenste mij nog een lang en gelukkig leven.

In een verdrietige periode waarin er in onze omgeving veel mensen waren overleden had mijn jongste dochter de aandoenlijke gewoonte om in plaats van “Doei” de hele tijd: “Don’t Die” tegen me te zeggen, zelfs als ik naar de supermarkt op de hoek ging.

Laatst begon deze dochter weer een keer over mijn heengaan. Het zal mijn leeftijd wel zijn of misschien omdat ik al mijn kikke jaren 70 meubels en spulletjes allemaal aan haar beloofd heb (de oudste heeft al een volledig ingericht huis in een andere stijl).

“Denk erom dat je mijn 3 levenslessen op mijn Afscheid benoemt”, zei ik. Dat moest ik nog een keer opfrissen. “En die zijn: 1. Wijn is wijn (ook een fles van 3,95 van de Aldi is okay), 2. Altijd een lelijke man nemen (want dan ben jij de mooiste) en 3. Geel staat niemand (die spreekt voor zich).”

Zij bedacht toen dat de dress-code op mijn Afscheid dan “geel” moest worden. Wat een ontzettend goed idee! Dus sta je de komende jaren met zo’n lelijk-in-een-opwelling-in-de-uitverkoop-gekocht-geel-kledingstuk in je handen om weg te gooien, bedenk dan dat het nog eens van pas kan komen. En niks geen kopjes koffie natuurlijk. Er zal wijn zijn. Van die goedkope.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Geel"

11.01.21
Feedback schrijfkwaliteit
Geweldig! Vooral die zin dat het gesprek doodbloedde.
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • zaterdag 18 april 2020 (322) Luc Verschuren 18-04-2020

     Behalve om met een zonnige dag te mogen beginnen is er weinig beter voor een technisch analist zoals ik om terug te kijken op de korte beursweek en de bevestiging te zien van je “voorspellingen”.   Zo was er...

    Lees meer: zaterdag 18 april 2020