Blog

Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding). Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl.
In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

46 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Vliegen en slakken

Ik kijk graag naar vogels, bijen en vlinders. Naar reeën en eekhoorns. En ik smelt als ik jonge dieren zie. Vlees eet ik zelden en mijn kat Karel heeft bepaald geen hondenleven bij mij. Je kan de conclusie trekken dat ik een dierenvriend ben die geen vlieg kwaad doet. Maar dat laatste doe ik dus wel. Al maak ik onderscheid in welke soort vliegen ik iets aandoe. Buiten laat ik ze ongemoeid. Zwermen fruitvliegjes in de keuken gaan er onverbiddelijk aan. Ook dikke bromvliegen moeten op hun hoede zijn wanneer ze mijn kamer invliegen. Kierewiet word ik van dat gezoem. En chagrijnig wanneer ze keer op keer tegen de ruit van de voorkamer knallen, alsof ze denken dat ze er deze keer wel doorheen kunnen breken. Zouden ze nooit hoofdpijn of een hersenschudding oplopen? Of hebben vliegen geen hersens en verklaart dat waarom ze na de 24e botsing nog steeds niet in de gaten hebben dat isolatieglas sterker is dan een vlieg van 1 gram? Meestal dirigeer ik ze naar buiten wanneer ze het wagenwijd geopende raam niet kunnen vinden. Duurt het te lang voordat ze weg zijn, dan zwiep ik ze genadeloos met een theedoek uit de lucht om ze daarna hartstikke dood te pletten. Of ze vallen ten prooi aan het beproefde insectenjachtinstinct van Karel.

Een ander beest dat maar beter uit mijn buurt – tuin – kan blijven, is de slak. Met of zonder huisje. Dieren maken elkaar dood om op te eten, om tijdens de paartijd rivalen om zeep te helpen of om hun territorium te verdedigen. Ik bekommer mij om het welzijn van mijn planten. En daarom oogst ik de slijmerige slakken, kwak ze op een hoop op het tuinpad en stamp ze tot snot. Vogels eten de slakkensalade. De vermorzelde huisjes veeg ik de tuin in, waar ze dienst doen als bodemverbeteraar. Geen gif. Geen afval. Kijk mij eens aan circulaire, duurzame gewasbescherming doen.  


Auteur: Ik ontvang graag feedback

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Vliegen en slakken"

© Hedwig Meesters
06.06.21
Feedback:
Leuk geschreven!
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
06.06.21
Feedback:
Erg hè, slakken. In een mum van tijd hadden ze ieder voorjaar onze hosta's kaal gevreten. Ik voel met je mee. En heb je stuk met veel plezier gelezen.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel