1 post
  • images/deelname/Blog.jpg
    Een blog is in feite een persoonlijke webpagina met verhalen over het leven van de schrijver. In een blog vertel je iets aan de lezer waar hij/zij wat aan heeft. Heel vaak is dat iets informatiefs (hoe kun je het beste....) maar het kan ook inspirerend zijn (een persoonlijk verhaal over hoe je omgaat met een scheiding).  Bij een blog hoort een losse en informele schrijfstijl. In een persoonlijke blog draait het erg om de verteller die opschrijft wat hij of zij zelf allemaal meemaakt. Dat kan bijvoorbeeld de dagelijkse beslommeringen als moeder van twee kleine kids (mamablog) zijn.
    Maximaal 1000 woorden. 
    246 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Zeuren en zagen

Publicatie op: 06-08-21

'Ik ontvang graag feedback'

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Zeuren en zagen

100 Hits.
Vrouwen kunnen ongelooflijk ‘zeuren en zagen’. Ik ben zelf een vrouw, dus ik vind dat ik dat mag zeggen. Ik zal je een voorbeeld geven: Na een uurtje flink sporten staan we nog even met elkaar te praten. “Waar ga jij op vakantie?” is de openingsvraag van de een. Tot zover nog niets aan de hand. Maar dan komt het vervolg:
 
“Wij blijven dit jaar thuis”, zegt de ander. “Al kan ik dat geen vakantie noemen. Mijn man vindt het heerlijk; die doet alsof hij in een luxe hotel zit. Maar voor mij gaat alles gewoon door: poetsen, koken, wassen, opruimen. Nee zo heb ik echt géén vakantie!” En met deze ontboezeming is het hek volledig van de dam: alle vrouwen in het gezelschap gaan helemaal los op een gemeenschappelijk leed: de man.
 
“Mijn vriend vroeg mij laatst of ik hem wilde leren hoe hij de was moet doen”, bekent een van de vrouwen vol afschuw. “Nou, ik heb hem verteld dat hij eerst maar eens moet leren om de was in de wasmand te gooien in de plaats van op de grond. En dat ik hem – als hij weet hoe hij de mand naar boven moet brengen – wel zal leren hoe de machine werkt.”
 
Totaal verbouwereerd hoor ik dit geklaag van mijn sportmaatjes aan. Wat zijn dat voor ongeëmancipeerde monsters waar deze hardwerkende vrouwen mee samenleven? Zijn de zwaar bevochten overwinningen van onze Dolle Mina’s uit de zestiger jaren en van al die dappere feministes nadien, volledig aan hun huisje voorbij gegaan?
Maar dan hoor ik iets dat mij totaal van gedachte doet veranderen. “Als mijn zoon de vaatwasser inruimt, gebeurt dat nooit zoals ik dat wil”, roept een van de vrouwen verontwaardigd. “En als de andere zoon de keuken moet opruimen, deugt er ook al niets van. Ik kan het allemaal veel beter zelf doen. Ik heb hem laatst maar weer eens verteld hoe het nou eigenlijk moet. Je begint in de ene hoek, gaat de hele keuken door en eindigt in de andere hoek. En op je weg door de keuken neem je álles mee wat je tegenkomt: je maakt het schoon, ruimt het op en zet het weg. Pas dán ben je klaar! Is dát nou zo moeilijk?”, besluit ze haar relaas met een diepe zucht.
 
“Moet het echt altijd op jullie tijd en op jullie manier?” vraag ik de vrouwen waarbij ik mij realiseer dat ik een vraag stel ‘met het nodige gevaar voor eigen leven’. Zeven hoofden draaien mijn kant op en kijken mij uiterst verbaasd en hier en daar zelfs met onderdrukte boosheid aan.
 
Maar dan – heel langzaam – breekt er bij één het besef door. “Je hebt gelijk: het moet altijd op mijn moment en op mijn manier; anders ben ik niet tevreden. Nou je het zegt: ik geloof dat ik zelf de veroorzaker ben van al dit leed. Ik ga het anders doen. De komende vakantie thuis laat ik de rotzooi gewoon liggen, haal ik de boodschappen niet meer zonder overleg in huis en blijft de stofzuiger in de kast. En ik begin eens met lekker uitslapen. Wat een inzicht! Eens kijken wat dit mij de komende vakantie gaat brengen.”
En met een vrolijke groet gaan we uit elkaar.
 
Fijne vakantie dames!
Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

14.08.21
Feedback:
Of ik mijn moeder hoor. Die kon het ook altijd beter dan mijn vader... Leuke blog!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Sylvia Schalken 25.08.21
    Bij die generatie verwacht je het nog enigszins maar toch niet meer vandaag de dag bij jonge mensen. Maar jawel hoor. Het is er nog steeds. Dank voor je reactie Hedwig.
07.08.21
Feedback:
To the point!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
07.08.21
Feedback:
Met plezier gelezen!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Wen er maar aan!
303
Lezen?
Blauw van de kou
284
Lezen?
Toen iedereen danste...
283
Lezen?