Voor schrijvers, door schrijvers
544 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

212 Hits

Publicatie op:
Aan de wandel

In de jaren 60 van de vorige eeuw werd een wandelaar door planologen uit Los Angeles als hinderlijk ervaren getuige de uitspraak: ‘De voetganger blijft het grootste obstakel voor een zich vrij voortbewegend verkeer’ (uit Rebecca Solnit, Wanderlust). En tot voor kort werd door velen het wandelen als een niet-sexy activiteit beschouwd. Een activiteit voor ouderen die niet meer in staat zijn om intensief sport te bedrijven. 

In coronatijd is het wandelen ook door vele anderen ontdekt en staat het volop in de belangstelling. Bekende Nederlanders hebben na hun wandelervaring besloten er dan ook maar direct een artikel of zelfs een boek over te schrijven. Ik zie de ontdekking van het wandelen met verbazing aan. Wandelen is van alle tijden. Dit weet iedereen, maar voor degene die hierover meer wil weten, kan onder andere het boek Wanderlust van Rebecca Solnit uitkomst bieden. 

We kennen het slenteren, flaneren, marcheren, sjouwen en het wandelen. Kenmerkend voor al deze vormen van het te voet voortbewegen is dat altijd ten minste één voet in contact is met de onderlaag. Dit in tegenstelling tot (hard)lopen/rennen waarbij er sprake is van zweefmomenten. 

Het mooie van het te-voet-voortbewegen is dat het vanzelf gaat. De voetganger hoeft niet over het flaneren of wandelen, en alle vormen van het te-voet-voortbewegen, zelf na te denken. Drie centra binnen het zenuwstelsel regelen alles en zijn verantwoordelijk voor het soepele verloop van het wandelen: De zogenoemde cpg’s (centraal patroon generatoren) in het ruggenmerg zorgen voor de ritmiek van de beenbeweging; kernen in het verlengde merg, de hersenstam en de kleine hersenen zorgen ervoor dat spieren op spanning blijven om zo de wandelaar rechtop te houden en het evenwicht te bewaren; en tot slot zorgen de grote hersenen ervoor dat de wandelaar zich kan aanpassen aan de omgeving en nergens tegenaan botst. Omdat alles vanzelf gaat kan de voetganger rustig nadenken of met een ander praten tijdens het voortbewegen. 

De coronacrisis heeft ons leven vertraagd. We rennen minder van hot naar her en wandelen meer. Dit is een positieve bijkomstigheid van de crisis omdat we achteraf zullen ontdekken dat wij gedurende de crisis en tijdens het wandelen de mooiste oplossingen hebben bedacht. Dan blijkt de voetganger geen obstakel te zijn geweest, maar een creatieve denktank. We gaan ervoor. 


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Aan de wandel"

06.08.20
Feedback schrijfkwaliteit
Interessant qua informatie
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • De (Duhh) mensentaal (318) Eelco Visser 22-04-2020

    De interpretatie van onderzoeksbevindingen door wetenschappers en datgene wat hierover in de pers verschijnt, het is een wereld van verschil. Wetenschappers zouden hebben ontdekt dat honden hun...

    Lees meer: De (Duhh) mensentaal