Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Maximaal 750 woorden

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Als je het niet uitgelegd krijgt

 

“Als je het niet uitgelegd krijgt, schort er iets aan je gedachtengang”, kreeg ik overlaatst te horen nadat ik tijdens onze maandelijks ‘Filosofisch Café’ een vurig pleidooi had trachten te geven voor de intrinsieke waarde van het leven, als mens tussen mensen, als fier en ongedwongen wezen dat bezield met open blik de wereld inkijkt en doelgericht handelt.

Misschien dat zulks niet tot het filosofisch repertorium behoort.

“Ethica is gewoon terug te voeren tot ‘Wij-Zij’ mechanismen” – en – “Evolutief gezien valt dit terug te brengen tot spelregels binnen de groep” – en – “psychologisch te verklaren als…” etcetra etcetera etcetera. De ene na de andere biologische, psychologische, sociologische, evolutionaire, economische verklaring werd me de oren in gemangeld.
Merkwaardig dat dit soort discussies dan eindigen met zoiets als m’n nogal onnozel gestelde vraag: “Ja maar, als het leven te reduceren is tot wat chemie, wat is dan de ethica van een scheikundige reactie?”
Ik moet toegeven: ik ben er ingetuind. De taal die je hanteert voert je onvermijdelijk tot conclusies en vraagstellingen die alleen hanteerbaar zijn binnen dit taalgebruik, en die dus slechts binnen de scoop ervan vallen. (Ja beste wijsneuzen: Wittgenstein zit daar ook voor iets tussen).

Maar toch! Echt wel verhelderend al deze verklaringen! Ik lees daar ook graag over (zoals “Sapiens” van Harari). Soms zijn het ware blikopeners die je met heel andere ogen de wereld doen inkijken. Een wetenschappelijke en verantwoord filosofische insteek in de argumentatie is zonder meer verrijkend voor gans het discours.

Ik kreeg het dus niet uitgelegd…

Nu neig ik er nogal gemakkelijk toe om me poëtisch te gaan uitdrukken in datgene wat ik niet met rationele argumenten uit m’n hart gewrongen krijg. Maar lap! Dan krijg ik van m’n discutant te horen dat poëzie niet zijn ‘ding’ is, met een ietwat wantrouwige ondertoon die in totale onevenredigheid staat met het plotse respect wat me betoond wordt voor m’n ontboezemingen, die dus niet zijn ‘ding’ zijn. Alsof ik als dichter zit te wachten op respect.

Als poëzie niet kan ingezet worden om te vertellen over de rijkdom van het leven, wat rest ons dan nog?

© Hans Van Battel op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
19.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Mooi stukje. Waar ik het niet helemaal eens ben met 'een fier wezen dat ongedwongen de wereld inkijkt met open ogen' (we zijn allemaal op onze eigen manier kortzichtig en bekrompen en zitten in het stramien van wat we geleerd hebben), vond ik het wel een mooi beeld. Laat de 'wetenschappers' maar kletsen. Soms moet je gewoon positief zijn over je eigen soort!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Hans Van Battel 19.01.22
    Bedankt voor je reactie Maaike!
    We zijn inderdaad ge(mis?)vormd door ons verleden, maar zoals je zelf ook aangeeft, als mens kunnen we dit overstijgen. "Soms moet je gewoon positief zijn over je eigen soort!"
15.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Ik wil niet al te belerend zijn, maar zou het niet beter zijn al die gebieden uit mekaar te houden: wetenschap, ethica, esthetica (o.a. literatuur)...
Een wetenschapsman kan een visionair dichter zijn, maar buiten zijn wetenschapsbedrijf (= ware uitspraken over de wereld). De wetenschap zal ons nooit kunnen wijsmaken wat in ons leven goed en slecht is. Leugens (poetae pseudontai = dichters liegen) en misdaden kunnen uitpuilen van de schoonheid. Kierkegaard gooide de systeemfilosoof Hegel overboord, want hij had maar zijn enig eigen leven en zijn tand schrijnde meer dan al het zeer van de wereld. Hij had natuurlijk gelijk, maar al die mensen voor naast en na hem hadden natuurlijk ook hun gelijk ...
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Hans Van Battel 19.01.22
    Een wetenschapper, een kunstenaar, een moralist... bestaat slechts onder het petje wat hij als mens opzet. Maar is niet iedereen altijd in min of meerdere mate een filosoof? Filosofische ideeën (pretenderen te) getuigen van datgene wat ons allen bindt doorheen alle menselijke activiteiten, en zijn ahw het sluitstuk ervan. Het is moeilijk om de juiste toon en grammatica te vinden die deze alles overstijgende ideeën kunnen uitdrukken ("Als je het niet uitgelegd krijgt..."), maar m.i. zeker de moeite waard.