Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Armoede

Als mijn maatje en ik in de Ardennen waren, deden we bij voorkeur alles samen. En dan ook het liefst in gezelschap van kleine Stef. Dus als we niet veel boodschappen nodig hadden, liepen we naar de supermarkt waar mijn maatje dan even buiten wachtte. Want Stef zou het wel graag willen maar hij mag toch echt niet binnen in de Carrefour. Ik weet nog dat het een keer heel warm was. Ik hoefde alleen maar bij de slager te zijn, mijn maatje ging even lekker in het zonnetje zitten. Er was geen bankje voorhanden maar ach, hij kon best even op de grond zitten. Stef ernaast, geen probleem. Waar hij niet op had gerekend, was op een hele vriendelijke mevrouw die blijkbaar een beetje medelijden met hem had en hem een flesje water gaf. En mijn maatje kende echt niet genoeg Franse woorden om de dame uit te leggen dat hij niet dakloos was maar dat hij even op zijn vrouw zat te wachten. Dat zijn afgeknipte spijkerbroek gewoon zijn camping-outfit was. Wat heb ik gelachen toen hij het me vertelde. Zelf vond hij het wel een beetje gênant. Vooral omdat het zo’n lief gebaar was.

Dakloos. Dat is iets voor grote steden. Waar het Leger des Heils een opvangcentrum heeft. En waar mensen niet op elkaar letten. Niet voor kleine dorpjes in Brabant. Althans, dat heb ik in mijn naïviteit toch altijd gedacht. Tot mijn moeder vertelde dat er wel eens iemand sliep bij de postbussen van haar appartementengebouw. De man in kwestie kon niet binnen, dat kan alleen met een sleutel, maar ze vond het toch geen fijn idee. En tot ik in het centrum van het dorp waar ik woon, iemand zal liggen op een betonnen bankje. Het was warm en overdag, maar ik kon toch zien dat hij niet gewoon lag te zonnen. Want dan heb je geen bigshopper bij je die uitpuilt van kleding en spullen. Het was toch wel een wake-up momentje.

Want er zijn dus blijkbaar meer mensen met woonproblemen dan ik dacht. En ook dichterbij dan ik dacht. En zeker nu, met de hoge energieprijzen en de hoge inflatie, hoor ik in mijn omgeving steeds meer mensen die zich zorgen maken. Want je wilt toch je kinderen te eten kunnen geven. En dat is nog maar het minste. Je wilt ook dat je bejaarde vader en moeder in een goed verwarmd huis kunnen wonen. En daarvoor ook de rekening kunnen betalen. Ik heb geen oplossing, zo arrogant ben ik niet, maar ik zou toch denken dat er in het bestuur van dit land knappe koppen zitten die goede maatregelen kunnen bedenken. En dan het liefst ook nog vóór de winter. En niet als veel mensen al maanden kou hebben geleden. Want in een welvarend land als Nederland zou toch niemand in de kou mogen staan.

Ik kan me ook niet aan de indruk onttrekken dat er mensen enorm rijk aan het worden zijn door deze crisis. Een soort Sywert van Lienden’s maar dan van het gas. De tijd zal het leren. Mijn maatje schaamde zich omdat hij dacht dat hij werd aangezien voor iemand zonder huis. Hoe moet iemand die écht geen huis heeft zich dan wel niet voelen.

 

© Machteld Berkelmans op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
02.10.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Machteld, om dakloosheid simpelweg als woonprobleem af te doen, is te kort door de bocht. Veel meer is het een maatschappelijk probleem en met name een psycho-sociaal probleem. De zware bezuinigingen in de GGZ zijn hier zeker debet aan.
Vóór Rutte (2009) waren er in Nederland ± 18.000 daklozen (grotendeels volwassen mannen). Na 10 jaar Mark Rutte als premier waren dat er 36.0000. Mannen, vrouwen, minderjarigen en hele gezinnen Deze laatste groep vaak met een niet-Nederlandse achtergrond. De laatste twee jaar is het aantal iets teruggelopen naar 34.000.
Het VVD-beleid van de afgelopen 12 jaar kan worden samengevat als productie, productie, productie, meer, meer, meer en groter, groter, groter. Het menselijk aspect is naar de achtergrond verdrongen. Zie ook Groningen, zie ook de Toeslagenaffaire en bedenk dat de kloof tussen arm en rijk de afgelopen 12 alleen maar groter is geworden. Toch ben ik bang dat de VVD bij de volgende verkiezingen weer als grootste uit de bus zal komen.
Voor de grote groep Nederlanders die het relatief goed heeft, is de confrontatie met een dakloze vooral erg lastig.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Eric Deprez 02.10.22
    Ook bij ons (het Sicilië van het Noorden) is er voor de volgende verkiezing een Liz Truss in de maak, aangestuurd door kleine middenstanders en verzuurde biedermeiers, met op de tribune dikbuiklachende kapitalisten.