Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Maximaal 750 woorden

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De boer op

Ik hoor nog het verhaal van mijn vader toen we naar de citadel van Dinant gingen. "Ik blijf wel hier in het vakantiehuis" , zei hij. Een simulatie van oorlogsgeweld had hij liever niet.
De gangen waren breed en lang, met op de achtergrond het geluid van bombardementen. Ik kon wel begrijpen waarom vader niet was mee gekomen. Ook al was het best indrukwekkend en levensecht, of was het eerder "doodsecht"?  Zijn verhalen van oorlog in zijn kindertijd waren vrij beperkt. Hij was maar zes jaar. Maar de avond toen ze met hun boerengezin pap zaten te eten aan tafel, had hij meermaals verteld. De bom viel in het Broek, een grote krater werd geslagen.
En gelijktijdig vielen de scherven van de kapotte ruit, recht in zijn pap. Als kind van zes jaar moet dat ongetwijfeld een trauma zijn geweest. Maar de ruit werd gerepareerd en de koe werd gemolken, en er werd weer pap gegeten. Mijn grootmoeder, de moeder van mijn moeder, vertelde soms ook oorlogsverhalen. Ook zij waren boeren. Zij maakte grote kaasbollen. Die verstopte ze in de houten holle zitbank in de keuken.  De bollen werden naast elkaar en op elkaar gestapeld, en de houten zit plank werd weer vastgenageld tot de kaas gerijpt was. En als den Duits langskwam om zich wat eten van de boerderij toe te eigenen, zaten ze met hun kont op de kaasbollen, maar wisten ze het niet. Telkens opnieuw proestte mit Kalken het uit als ze dat verhaal met fonkelende ogen vertelde.  Gelukkig waren ze boeren tijdens de oorlog en konden ze zelf in hun noden voorzien. Dat zei ze dikwijls. Er was melk, vlees, kaas, groenten. Alles wat een mens nodig had om te overleven was er. Maar de mensen in de stad wisten wat honger lijden was. Het deed mij stilstaan bij het aanschouwen van al dat boerenprotest. Wat als de boeren geen boeren meer mogen zijn? Boeren zijn broodnodig. Ze zijn de basis van de welvaart die we nu kennen. Zonder boeren geen Hof van Cleve, daar mogen we als luxepaardjes toch wel eens aan denken. "Ze" zijn gek aan het worden, denk ik soms, en dan bedoel ik niet de boeren, want die verdienen onze steun.
 
© A Waegeman op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
23.06.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Waarom is het voor zovelen toch zo moeilijk te bevatten? Nederland is qua voedselexport (vlees- en landbouwproducten) het 2e land ter wereld (na de Verenigde Staten), terwijl we qua oppervlakte het 142e land zijn.
Al twintig jaar is bekend - en onweerlegbaar aangetoond - dat dit uiteindelijk een vernietigende uitwerking heeft op natuur en milieu. Politici die boeren niettemin de hand boven het hoofd blijven houden, zijn ronduit misdadig bezig.

mee gekomen - meegekomen
en als den Duits langskwam - ??? dit is gaan Nederlands
honger lijden - hongerlijden
zit plank - zitplank
brood nodig - broodnodig

In uw antwoord aan Els beroept u zich op uw Vlaams-zijn. Ook in het Vlaams-Nederlands zijn taalfouten gewoon taalfouten.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.06.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Ik weet niet of de boeren wel of niet onze steun verdienen, maar ik vond de column niet makkelijk leesbaar. Goed om ook nog eens de tekst taalkundig na te kijken (brood nodig, zit plank, etc.)
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig