Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Een spiegel

Rijdend op de snelweg richting het oosten van het land hoorde ik op zondagochtend op QMusic het nummer Man in the mirror van Michael Jackson. In de auto ontspon zich een discussie over het in de ban doen van muziek. Ik vroeg mij hardop af waarom men muziek van Ali B en Marco Borsato vanwege ‘je-weet-wel’ niet meer op de radio draait, terwijl dezelfde radiozender wel de muziek van Michael Jackson op de playlist laat staan. ‘We moeten een statement maken’, is het veelgehoorde argument. Dat statement, van mij hoeft het niet. Maar als radiozenders dan toch een statement willen maken en muziek van artiesten die zich schuldig hebben gemaakt aan vrouwonvriendelijk en/of grensoverschrijdend gedrag van de playlist willen halen, waarom schonen ze dan de hele playlist niet op? Voor de radiozenders is er werk aan de winkel. Het weren van muziek van Ali B en Marco Borsato alleen is hypocriet en levert een pleelist op. 

© Eelco Visser op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties op dit artikel:

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.