Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.

229 Hits

Publicatie op:
Eetkamerdebat
Boodschappen blijkt nogal een heikel punt bij ons thuis te zijn. Eerder sprak onze oudste puber nog van een wekelijkse crisis dag, wanneer de koelkast in haar ogen niet tijdig werd aangevuld. Gisteren bracht zij het onderwerp opnieuw ter sprake en dit keer in de vorm van een ‘(eet)kamerdebat’. Ze kon rekenen op steun van een onverwachte partij. Als jongvolwassene begon ze haar spreektijd vol overtuiging. Met haar leidinggevende skills in wording sta ik vaak versteld van haar doortastende optreden als ik haar hoor bellen met haar studiegroepje. Ze kan in ieder geval eindeloos oefenen om een stel ongemotiveerde medestudenten in beweging te krijgen. Maar dat terzijde. Ze rechtte haar rug en sloeg haar armen over elkaar.
‘Kijk mam, er zit een groot verschil, nee echt een megagroot, wezenlijk verschil tussen de manier waarop jij of papa boodschappen doen.’
De jongste puber reageerde direct op haar zus en keek mij triomfantelijk aan. ‘Ja echt, bij jou is het een kwestie van een paar dagen overleven...’
‘Overleven?’ riep ik stomverbaasd. ‘Waar heb je het over? Ik heb nog wel tijgerbollen voor je gehaald, maiskoeken en je wilde toch graag avocado op brood?’ Ik wist onmiddellijk dat ik met deze vragenronde helemaal fout zat door mij zo makkelijk uit mijn tent te laten lokken.
‘Nou als pap naar de winkel gaat, dan heb ik het idee dat we drie weken in quarantaine kunnen…’ ging ze verder. ‘Of dat er minstens tien man op bezoek komt,’ grinnikte grote zus. ‘Dan zien we de achterwand van de koelkast niet eens!’
Verbluft keek ik de tafel rond. Manlief had besloten zich niet in de discussie te mengen, maar zijn glimlach vertelde mij meer dan genoeg. Ook nu zat er weer een kern van waarheid in hun betoog. Enkele weken geleden moest de helft van ons gezin inderdaad in thuisisolatie. Mijn zorgzame man had meteen inkopen gedaan alsof we minstens twee maanden ingevroren zaten in het noordelijkste puntje van Alaska. Genoeg aanleiding dus voor de kinderen om deze verschillen eens te benadrukken. In mijn verdediging kwam ik helaas niet zo goed uit de verf. De kinderen uitte felle kritiek over mijn inkoopbeleid; ik laat ze volstaan met het broodnodige en ik koop nooit, maar dan echt nooit iets lekkers. Na enkele tegenargumenten over boodschappen halen met de fiets versus auto, zag ik geen andere uitweg om dit (eet)kamerdebat af te sluiten. Mijn laatste troef ofwel een suggestie over een nieuwe column. Toen was het even stil aan tafel.
‘Meen je niet mam!’
Jawel, bij deze schatteboutjes mijn VAO (Verslag van een Algemeen Overleg). Bedankt voor jullie heerlijke ongezouten mening en vragenuurtjes, waar ik nog heel lang van hoop te mogen genieten!
Via Debat Gemist kunt u het VAO van “crisis dag” teruglezen (18-09-’19).

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Eetkamerdebat"

10.12.20
Feedback:
Met plezier gelezen en heel herkenbaar!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig