Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

121 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Eva

Eva

 

Ik zal voortaan alle addertjes die zich op enig moment schijnen te verstoppen onder jouw heilige voeten daar onder het gras vandaan fluiten. Zoals de rattenvanger van Hamelen, zo zal ik ze lokken en (ik zal) ze verdrinken in het galgenwater buiten de stadspoorten.

En in de nachten blaas ik de boze dromen van jouw hoofd, ik zie ze hangen want ik waak, ik zal niet slapen als ik voel dat er iets is dat jouw rust bedreigen kan. Ik stuur ze naar een mens die boze dromen kan verdragen, maar altijd weg van jouw zuivere ziel. Zolang ik er ben, zal geen duisternis jouw hoofd bewolken, jouw nachten zullen zacht en lieflijk zijn en jouw hoofd zal licht en rustig dromen.

De enige commotie zal zijn van de vlindertjes en het gefluister van fee Flora, fee Fauna en fee Mooiweer, die hun goede wensen nacht op nacht komen aanbieden.

 

Ik doe dit niet omdat ik lijd aan de grenzeloze vrouwelijke liefdeskwaal, lijdzaam haar eigen idealen en schoonheid opofferend aan een of andere loslopende die haar toevallig opmerkt. Nee, ik doe dit om de schulden in te lossen, dat is een taak van vrouwen, mij doorgegeven van generatie op generatie door de vloeken van mijn moeders moeder en over eeuwenoude graven heen naar Eva toe.

Haar lokroep heeft zich in ons hart gebeten: wij zijn door de grote tovenaar als hoedsters aangesteld van het domme kwaad dat noodzakelijkerwijze zijn schepping binnenwandelde: een moment van onoplettendheid werd hem fataal. Met de desastreuze gevolgen van oorlog, veldslagen, tonnen puin, ontbossing, vervuiling en wapentuig waarmee deze domheid sinds het begin van zijn bestaan onze lieve Moeder verkrachtte.

Mijn taak is het, mijn heilige bestemming, om de onschuld uit jouw woestheid naar boven te scheppen, haar te wekken vanonder de dikke lagen hardheid waaronder jouw verwekker haar bedolven heeft.

En steels, vanuit een ooghoek, zie ik je naar mij gluren, mijn voorzichtige bewegingen beschouwen, iets gloort er diep van binnen, een sprankje hoop als een stipje, streepje ochtendlicht dat de donkere wolken van de nachtelijke hemel weldra zal verdrijven.

En dat kleine sprankje hoop wakkert telkens weer het vuur van mijn bestemming aan, jouw ademtocht doet het kleine kooltje gloeien. Zolang ik jouw adem voel, is er hoop.

En dus moet ik zorgen dat je ademen blijft.

Jouw ademtocht stelt mij gerust, zo weet ik dat het niet te laat is, er is nog tijd om te helen wat gebroken is.Als een kleine coyote vlei ik mij tegen jouw warme lijf, mijn baasje, zolang ik jouw warmte voel, zal ik het niet koud hebben.

Stomend als een oude warmwaterbron in een ijsvlakte, zo ligt jouw lichaam naast mij.

 
PS: Ik ontvang graag feedback

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Eva"

© Natalia De Monte Negra
08.05.21
Feedback:
Een bijzonder verhaal, maar het is geen column in mijn ogen. Sorry!
  • Schrijfkwaliteit
    3.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel