Voor schrijvers, door schrijvers
546 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

638 Hits

Publicatie op:
Het pluizenvisioen

Onder het boodschappen doen vervloek ik regelmatig mijn ogen, ze lezen altijd maar door. Het doorgeefluik voor informatie is nooit gesloten.

Op een etiket lees ik: Geurparels geven je wasgoed een eindeloze frisheid.  Even ben ik weer in de achtertuin van mijn ouderlijk huis. In korte broek help ik moeder met het ophangen van de was. Zij maakt van natte friemels overhemden en ik reik de houten knijpers aan. ‘Gekke jongen, waarom ga je niet voetballen?’

Vroeger roken mijn schone kleren altijd naar lucht en zonlicht. Zou het waar zijn… Mijn hand reikt naar de plastic fles.

Thuis rollen gifgroene parels in het zeepbakje. Een chemisch fabrieksparfum irriteert mijn neus. ‘Logisch dat ze het zo sterk maken,’ denk ik, ‘de wasdroger blaast de meeste frisheid weg’.

In de jukebox van mijn verstand staat een teleurstelling klaar. Wacht, niet zo snel opgeven. Hoopvol staar ik naar de hyperfrisse citrusvrucht op de verpakking. Vreemd, dat fruit ken ik niet. Is het een oranje limoen?

De realiteit klopt tegen mijn voorhoofd zodra de droger een lucht begint te verspreiden waar een hoerenmadam zich voor zou schamen. Langer ontkennen is zinloos: de aankoop is nutteloos. Gelukkig was het niet zo duur. Alsof dat een troost is.

Ik kijk naar het emmertje met pluis. Het filter reinig ik na elke droogbeurt, zoals een moderne huisvrouw dat behoort te doen. Mijn vingers wrijven het gevangen stof en minigruis tot wollige plukjes. Vies en lekker tegelijk. Waar bleef dat spul vroeger? In onze achtertuin lag nooit pluis.

Was de wereld anders toen we dit minuscule zwerfafval nog niet kenden? Het pluis was er evengoed, alleen verstopte het zich. Opeens -in een visioen Hildegard von Bingen waardig- zie ik een parallel tussen stofdeeltjes en informatie.

Een luide reclamestem spreekt mij toe… Wil je niet kiezen tussen man of vrouw? Dan ben je genderneutraal. Vroeger was het een probleem. Nu beschikken we over meer informatie. Laat de mensen zien wat jij ziet. We snijden weg wat niet bij je past. Verzilver je recht op geluk.

Sinds het pluizenvisioen is genderneutraal voor mij een reclameterm. Een nieuw hokje met een valse belofte van geborgenheid. Misschien bestond dat hokje altijd al en wilde er niemand lang in verblijven. Het biedt onderdak aan teleurstelling.

Ik zweer bij ongewisheid, de stiekeme zonde. Het moet schemeren als ik een jurk aantrek en oorbellen in doe. In de spiegel bewonder ik de prachtige vrouw die ik ben.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Het pluizenvisioen"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • De (Duhh) mensentaal (318) Eelco Visser 22-04-2020

    De interpretatie van onderzoeksbevindingen door wetenschappers en datgene wat hierover in de pers verschijnt, het is een wereld van verschil. Wetenschappers zouden hebben ontdekt dat honden hun...

    Lees meer: De (Duhh) mensentaal