Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos.
De tekst mag niet meer dan 750 woorden bevatten.

Ga s.v.p. naar het overzicht van deze schrijfactiviteit om ook jouw verhaal/gedicht toe te voegen.

95 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Paskamerpraat
Na een korte wachtrij mag ik doorlopen naar het achterste pashokje bij de H&M. Vlak voor de ingang zit een vrouw in het gangpad op een krukje en we knikken elkaar gedag. Ze kijkt op haar horloge en vervolgens naar het gesloten gordijn naast haar. ‘Heb je al iets aan schat?’ vraagt ze liefjes.
Als ik mijn gordijn dicht trek, hoor ik een jeugdige stem antwoorden: ‘Deze is zó leuk!’
Moeder en dochter concludeer ik. Gezellig samen op stap. Dochter schuift het gordijn open en vraagt opgewekt: ‘Wat vind jij ervan?’
‘Ja best leuk…alleen vraag ik mij af of je het ook écht gaat dragen?’ Hoe herkenbaar. Mijn moeder stelde vroeger precies dezelfde vraag.
‘Hoezo niet?’ stelt dochterlief op een ietwat verontwaardigde toon vast.
‘Nou, ik vind het jouw stijl niet. Het is zo anders.’ Er volgt een korte stilte. Dan zegt de dochter: ‘Dit past wél bij mij, ik heb nu toch nieuwe vrienden gemaakt. Zij dragen het ook.’
‘Ja schat, het staat heel leuk, maar ik vind het nog een beetje wennen.’
‘Ik probeer die andere nog even,’ antwoordt dochter, waarna ze het gordijn weer dichttrekt. Intussen heb ik mijn jas en trui uitgetrokken en kan ik beginnen met het passen van een blouse. Aan het enthousiasme van de dochter te merken staat de volgende outfit haar goed.
‘Deze is nog véél leuker, echt!’ Het gordijn wordt weer opzij geschoven.
‘Tadaa! Hoe vind je deze mam?’ vraagt ze.
‘Mooi…maar uh, ook niet zoals jij.’
‘Wen er maar aan mam, dit wordt mijn nieuwe stijl.’
‘Oke,’ zegt moeder. Ze begint een beetje te lachen. ‘Tom, kan er zo wel goed bij.’
‘Wat bedoel je daarmee?’ vraagt dochter verbaasd.
‘Nou, zo kort, hij hoeft weinig moeite te doen. Je ziet nog net niet je string.’
‘Mám, doe eens effe normaal joh!’ Ze rukt het gordijn dicht en in stilte kleedt ze zich weer om. Moeder doorbreekt uiteindelijk de kou in de lucht. ‘Welke van de twee neem je nu mee?’
‘Ik neem ze allebei!’ zegt dochter resoluut. Er klinkt enige frustratie in haar stem en mijn gedachten dwalen weer af naar vroegere tijden. Bevestiging zoeken bij je moeder, teleurgesteld zijn over haar bekrompen houding en je geërgerd afvragen waarom je überhaupt bent gaan winkelen samen. Ach ja, er is altijd één goede reden om moeders mee te nemen. Dat wordt naast mij opnieuw bevestigd. ‘Betaal jij deze voor mij, mam? Please?’

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen review mogelijkheid.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Paskamerpraat"

© Cato van Burgh
29.05.21
Feedback:
Leuk verhaal. Herkenbaar ook.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
25.05.21
Feedback:
maar toch wel fijn, denk ik, met dochters gaan winkelen.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.05.21
Feedback:
Leuk geschreven!
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.05.21
Feedback:
Leuk verhaal. Een komma teveel (Tom, kan er zo wel goed bij). En ja, herkenbaar, zij het dat ik voor mijn dochters niet betaalde als ik het niet door de beugel vond kunnen ;)
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

In elke boekenwinkel