Voor schrijvers, door schrijvers
542 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

374 Hits

Publicatie op:
VERLORENEINDE

Kwadijk. Een plaatsje met ongeveer duizend inwoners, schat ik. Kan ook meer zijn. Of minder.

De straat waar ik loop, met mijn fiets aan de hand, slingert zich door het hele plaatsje. Rechts een sloot, rimpelloos door het windstille weer. Verder, een paar lusteloze eenden, twee reigers.
Een bordje langs de weg vertelt mij dat deze straat "VERLORENEINDE" heet.
Toepasselijke naam, dat wel.

In de wei, aan de andere kant van de sloot, twee blaffende honden. Hoe komen die daar, van wie zijn ze.
In de langgerekte straat veel duurogende huizen. Bungalows, semibungalows.
Ook landhuizen. Ziet er welvarend uit. Opvallend veel te koop bordjes in de goed verzorgde tuinen.
Drie huizen naast elkaar. Alle drie te koop. Daarnaast één huis niet. Dan twee weer wel.
Na een kwartier lopen tel ik al negentien bordjes. Waar willen die mensen allemaal naar toe? En allemaal tegelijk ook nog.

Even verder staat een man in zijn tuin, schep in de handen. Af en toe beweegt hij de schep. Aarzelend, misschien niet wetend hoe de schep te gebruiken. Naast hem ligt een lange lat, aan de bovenkant een bordje. Te koop!
Als hij mij ziet, legt hij de schep netjes neer en loopt het huis binnen. Veilig achter de gesloten gordijnen, onbespied. De deur sluit met een klik. Je loopt niet te koop met te koop.

Het duizelt mij een beetje. Twintig huizen te koop, in één straat. Misschien kunnen ze beter één groot bord op het dorpsplein neerzetten, Kwadijk te koop! Als ze een dorpsplein hebben tenminste. Maar dat denk ik wel. Elk dorp met duizend inwoners heeft een dorpsplein. Al was het maar omdat de fanfare elk jaar ordentelijk een uitvoering moet geven.

In de wei iets verderop een boer. Hij staat geleund tegen een tractor, hij rolt een sigaret. Ik steek mijn hand op. Hij groet niet terug, een vreemde, waarom zou je. Aan het eind van de straat een garage. Wegens omstandigheden gesloten, staat er op de deur. Daaronder, in helblauwe, al vervagende, verfletters; KLOTE CORONA!

Ik stap op mijn fiets, rijd verder, het dorp uit en zie een bordje:

‘Tot ziens!’

Dat denk ik niet…


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "VERLORENEINDE"

23.06.20
Feedback schrijfkwaliteit
Correctie ivm eerdere waarderingen.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    4/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Lieven Vandekerckhove 23.06.20
    Ik ben Kwadijken Verloreneinde eens gaan opzoeken op het internet. Zo te zien inderdaad een mooi, vredig dorpje. Je verhaal is goed geschreven, houdt de aandacht gespannen gaande. Maar 20 huizen bijna tegelijk te koop wegens corona, zoals je toch suggereert?
    • Paco Painter 23.06.20
      Ik stopte met tellen bij 9. Maar later zag ik nog wat huizen te koop. Het was dus een vage schatting.

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Koffiedikkijkers (360) Eelco Visser 23-04-2020

    De schoenlapper bij mij in de buurt heeft het zwaar. Hij is van alle markten thuis. Zo kan hij schoenen oplappen, sleutels maken, kleren stomen en tassen vermaken. Toch komt er niemand naar zijn...

    Lees meer: Koffiedikkijkers