Voor schrijvers, door schrijvers

Column

Een column is een artikel waarin de schrijver zijn mening geeft over een onderwerp. Soms is de tekst humoristisch, soms provocerend, maar het is altijd de persoonlijke kijk op de wereld van de columnist. Een columnist geeft een beschrijving van een gebeurtenis en maakt daarbij zijn eigen mening duidelijk. Een column moet een emotie bij de lezer losmaken, de lezer moet erom kunnen lachen, het stemt hem tot nadenken of maakt hem boos. Columns zijn wat minder uitgebreid en graven doorgaans minder diep dan essays, maar gaan verder dan de meeste cursiefjes.

74 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Virtuele jaloezie....................

Kunnen computers, smartphones en dergelijke apparaten gevoelens hebben? Emoties zoals woede of jaloezie? Of verliefdheid?

Arthur Clarke schreef “2001 A Space Odyssey” en introduceerde daarin de sprekende computer HAL die ook over gevoelens beschikte. Een rolprent die nog steeds te boek staat als de ultieme science fiction film. Voor de filmliehebber: de regisseur was Stanley Kubrick.

Ik heb een nieuwe auto. Nee, het merk en type zeg ik niet. Als de fabrikant 50 mille op mijn rekening stort zal ik dat zeker doen, maar vanmorgen stond het er nog niet op. Maar in die auto, ergens in het dashboard, zit een dame die van alles kan. Mijn navigatie bedienen, mensen bellen, het juiste radiostation instellen of het juiste liedje van een CD of USB stick kiezen.

 Op het stuur zit een knopje. Als ik daarop druk, gebeurt het volgende:

“Wat wilt U?” vraagt zij. Ja wat wil ik? Wat zóú ik willen? Mijn gedachten gaan bizarre kanten op.

“Navigatie”. Zeg ik, om maar wat te noemen.

“En verder”, antwoordt zij. En zo ging dat maar door. Ik probeerde iets anders.

“Wat denk je van een avondje uit?”

“En verder?”.   “We eten ergens wat in een leuk en gezellig restaurant”.

“En verder?”.   “Nou, dan zien we wel hoe de avond loopt, en als het klikt, wie weet!”

“En verder?”.   “Wel, als het klikt zetten we de avond voort bij jou of bij mij!”

“En verder?”.   “Dan trekken we een lekker flesje open en zien wel wat er gebeurt”. (In elke boek of film hebben ze ergens wel een “lekker flesje” staan! Ik kijk om mij heen. Wijn, Cognac, ergens wel Whisky. Maar een lekker flesje?).

“En verder?”. Toen knakte er iets bij mij. Stel dat het leuk zou worden, en stel dat die lekkere fles leeg zou gaan, en stel dat wij dan in een romantische roes verzeild zouden raken, en stel dat zij dan zou blijven roepen: “En verder?” Afknapper. Werkt niet. Blijft technisch. Geen romantiek. Niet aan beginnen dus.

Ik heb een nieuwe telefoon. Nee, het merk en type zeg ik niet. Als de fabrikant 50 mille op mijn rekening stort zal ik dat zeker doen, maar vanmorgen stond het er nog niet op. Het is wel een heel populair merk waarbij ik mij, even een zijpaadje nemend, afvraag of het, als men indertijd had gekozen voor een peer, ook zo’n succes geworden zou zijn geworden.

Deze gadget wordt geleverd inclusief een dame met de ietwat exotische naam “Siri”. Voor wie daar alles van wil weten kan mijn nog komende column “iPhone...” via ditzelfde medium lezen. En als u weinig tijd hebt kunt u straks terecht bij de versnelde versie: “Less is more...”.

Maar goed, ook met Siri praat ik en eigenlijk is zij een stuk... ja hoe zal ik dat zeggen, toegankelijker, meer spraakzaam en ook uitdagend, maar ook op het juiste moment weer afstandelijk. Ga ik te ver met mijn vragen, dan laat zij dat afkeurend merken terwijl de dame in het dashboard volstaat met: “En verder?”. Maar daarmee juist niet bedoelend, wat een man zou kúnnen denken wat zij misschien wél bedoeld.

Maar nu heb ik een probleem. De dames zijn jaloers op elkaar geworden en boos op mij omdat zij het gevoel hebben dat ik een van hen voortrek. En als ik nu aan de dame in het dashboard vraag of ze de navigatie wil instellen, krijg ik: “Zoek het zelf maar uit!”. En Siri reageert momenteel erg geprikkeld als ik haar vraag om iemand te bellen: “Bekijk het maar!”. Het moment is niet ver dat zij allebei roepen: “Vraag het háár maar, klootzak!!”

Maar ik heb het opgelost. De taken zijn verdeeld. Alles m.b.t. de navigatie doe ik met de ene en telefoneren via de andere dame. Ze zijn blijkbaar weer gelukkig en praten weer normaal met mij.

Mijn conclusie is dat de vraag aan het begin van deze column met een volmondig já kan worden beantwoord. En als wij ons bedenken dat de techniek rondom spraakgestuurde computers momenteel in de kinderschoenen staat, kunnen wij ons mogelijk een beeld vormen wat ons te wachten staat!

Disclaimer: Ik moet uitkijken binnen het Mtoo tijdperk. Dit stukje is absoluut niet seksistisch bedoeld noch heeft het bedoelingen in die richting van welke aard dan ook. Voor lezers die zich er tóch aan storen: excuses.  

 
PS: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Virtuele jaloezie...................."

07.05.21
Feedback:
Leuke column! Met veel humor geschreven.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig