Voor schrijvers, door schrijvers
500 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

159 Hits

Publicatie op:
DE TEEF

‘Dag Danny, hoe gaat het met de hond?’

Het is helaas een almaar vaker voorkomende openingszin in alledaagse gesprekken. Ik gebruik hier het woord ‘alledaags’ omdat ik het een bijzonder dubbelzinnig woord vind en omdat ik het, bij mijn weten, zelf vrij spaarzaam aanwend. Dubbelzinnig omdat het zowel ‘banaal en ordinair’ als ‘dagelijks’ kan betekenen. Laat het ons erop houden dat ik gewoonlijk per dag wel een aantal gesprekken aanga, bij gelegenheid zowaar ernstige, neigend naar het diepzinnige.

‘Met de hond gaat het prima,’ zeg ik dan.

Hoewel het op het eerste gezicht een neutrale mededeling lijkt, is het dat allerminst. Doordat ik speel met intonatie en klemtoon, alsmede met mijn moeiteloos makkelijk plooibaar gezicht, weet ik het gesprek met frappant gemak te verleggen naar mijn eigen themata, zodat ik ongestoord kan lamenteren over de naderende winter en de daarbij horende onaangenaam lage temperaturen, de alarmerende prijstendens van speciaalbieren, de vinnige pijnscheuten in mijn onderrug en nog een aantal andere kwesties die geen hond interesseert. Al zeker niet de onze. Meestal maakt de teef tijdens mijn monologen gebruik van de situatie om eens lekker te kakken in een of andere voortuin, liefst eentje met grind of kleine steentjes. Werkpuntje is dat ik steevast afsluit zonder te informeren naar de gemoedstoestand van mijn gesprekspartner, ook doordat ik na het afronden van het eenzijdige gesprek ten volle beschäftigt ben met het opruimen van de hondse uitwerpselen. Honds omdat het als synoniemen ‘gemeen’, ‘vuil’, ‘ploerterig’ en vooral ‘verraderlijk’ heeft. Dan doel ik vooral op de weerzinwekkende geur en de steeds wisselende en aldus onvoorspelbare constellatie, die kan variëren van staalhard naar ultraplat. Verder ga ik niet uitweiden.

Achteraf, bij het voortzetten van de wandeling, mijmer ik doorgaans over hoe verschillend het gesprek had kunnen verlopen als mijn gesprekspartners mij op een andere manier hadden aangesproken. Hoe onze hond Luna eigenschappen van mij lijkt over te nemen en andersom (aan een razendsnel tempo voedsel verscheuren en verslinden en ten gevolge daarvan overvloedig veel windjes en boertjes laten door overdreven luchtinname tijdens het happen), hoe lief en aanhankelijk ze desondanks kan zijn en hoe ik haar bij vlagen op virtuoze wijze vocaal beloon of elke avond een goede nachtrust toewens met een indrukwekkend hoog en schel piepstemmetje en vooral... hoe tegendraads ze soms is en exact het tegenovergestelde doet van wat je van haar vraagt. Ik zie haar graag. Een kritische hond, een teef met een mening, een vrijzinnige viervoeter. Vind ik meestal leuk. Niet altijd. Bijvoorbeeld als ze uit verveling of uit pure treiterij de achterflap van een van mijn boeken in honderdveertien stukjes bijt. Ja, ik heb ze geteld. Om mijn woede te kanaliseren volg ik tegenwoordig sowieso het welbekende advies om eerst tot tien te tellen alvorens actie te ondernemen. Effect voelde ik pas bij drieënzeventig, maar ondertussen had ze ook nog kletterend en met volle kracht op het tapijt geplast, dus leek het raadzaam om bibberend van koleire te blijven tellen tot het allerlaatste stukje. De natte dweil heeft ze alsnog bijna in haar nek gekregen, zo eerlijk moet ik wel zijn. Woede kanaliseren en de teef in alle omstandigheden bij haar naam blijven noemen. Luna. Weer een werkpuntje.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "DE TEEF"

19.11.20
Feedback schrijfkwaliteit
Ik vind het weer een leuk verhaal, grappig. Maar het zou van mij iets beknopter mogen.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Single in de supermarkt (354) Izzy van der Horst 19-04-2020

    De jonge werknemer duwt voorzichtig een gedesinfecteerde kar naar me toe. Ik vang de kar op, bedank hem en wandel de supermarkt in. De eerste afdeling is het brood. Twee donkerbruine broden neem ik. Met...

    Lees meer: Single in de supermarkt