Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

De verleiding was te groot
Inzendingen: 427
Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
De verleiding was te groot
© Jan Boxem op .
Aantal hits: 47
Uit: waargebeurde verhalen
De verleiding was te groot
“Volgens mij is hij doorgereden,” zei Menno Valentijn. Maar hij vergiste zich behoorlijk.
Het was op een mooie woensdagmiddag dat we in de Trompstraat te Meppel heerlijk aan het voetballen waren. Ik was even Abe Lenstra. Snel en behendig passeerde ik de tegenstanders. De reserves hadden de opdracht om uit te kijken naar politieagent Boef, want dan was je de bal kwijt. Voetballen op straat was namelijk verboden. We hadden nog geen vijf minuten gespeeld of Ronnie van de Berg gilde “Boef!!” We stoven alle kanten op. Zelf wist ik, samen met Menno, Nico en de bal, richting de Wold Aa te ontkomen. Achter de struiken probeerden we Boef te ontwaren. “Volgens mij is hij doorgereden,” fluisterde Menno. Maar hij vergiste zich behoorlijk. “Komen jullie onmiddellijk hier” bulderde de zware stem van agent Boef achter ons. Verstijft van schrik zagen we de politieagent op zijn fiets op ons afstuiven. “Lever die bal maar in. Jullie leren het blijkbaar ook nooit” Er zat niets anders op. Terwijl hij triomfantelijk wegreed, met de bal in zijn fietstas, riep hij ons nog achterna:
”Morgen mag je de bal op het bureau weer komen ophalen.” Uit het veld geslagen, bleven we hem nakijken.
De volgende dag stonden Menno, Nico en ik in de Hagenstraat op de stoep van het politiebureau. “Waarmee kan ik de heren van dienst zijn vroeg een vriendelijke agent achter de balie. “We,” stotterde ik, “we komen onze bal weer ophalen. Agent Boef heeft die gisteren mee genomen.” “Komen jullie dan maar even achter de balie.” Daar zagen we een bak vol ballen. Die van ons lag vooraan, maar ernaast lag wel een heel mooie leren bal. Nico en ik keken elkaar even aan en Nico gaf een knipoog. “Die mooie bruine leren is van ons,” zei ik voordat ik er erg in had. Stil reden we, met de mooie leren bal onder de arm, terug naar huis.
Maar met de nieuwe leren bal heb ik nooit goed kunnen voetballen.Trompstraat
Dit artikel delen?

geef een waardering voor: "De verleiding was te groot"

Geschreven door Jan Boxem . Geplaatst in Cursiefje.
12.01.21
Feedback:
Aardig verhaaltje, maar ook niet meer. Ik heb een iets ander beeld bij een cursiefje.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Jan Boxem 13.01.21
    Waar zal zo'n verhaaltje dan onder vallen Henk?
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !