Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

102 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

Examen

‘Ik was wel even van mijn melk deze namiddag,’ zuchtte hij. Ik nipte nog eens aan mijn glas, en keek mijn collega vol verwachting aan. De hele dag had hij mondeling examens afgenomen, en daarom vermoedde ik dat hij met een ongewone examenervaring voor de dag zou komen. Hij keek me een poosje stilzwijgend aan, alsof hij nog overlegde hoe hij het nu zou vertellen.

             ‘Vanmiddag had ik er weer zo eentje,’ stak hij van wal. ‘Het kind had zich heel rustig gepresenteerd, ik verwachtte een vlot gesprek. Maar soms mispak je je daar wel aan. Ik vroeg haar om me te vertellen wat ze geleerd had uit de lezingen, waarin ik uiteengezet had hoe het er eeuwen geleden in onze samenleving aan toe ging wanneer iemand zelfmoord gepleegd had. Weet dat de reactie van onze verre voorouders op een zelfdoding ronduit genadeloos was: wie zichzelf had durven doden, kon op de wreedste vergelding van de maatschappij rekenen. Het lijk van de suïcidant werd op de brutaalst mogelijk manier aangepakt, en zelfs de familie van de overledene moest het ontgelden, want die zag de erfenis van de overledene aan hun neus voorbijgaan, daar de nalatenschap geconfisqueerd werd. Het is geen smakelijk verhaal, geloof me, we kunnen ons dat alles niet meer voorstellen.’

            ‘Juist omdat het zo uitzinnig lijkt, moet het toch makkelijk blijven hangen bij uw studenten?’ vroeg ik ietwat verwonderd.

            ‘Het spectaculaire gedoe zelf, dat kon ze samenvatten. Dat is inderdaad maar een fluitje van een cent. Maar het gaat mij in die lezingen vóór alles om iets anders, namelijk om de vraag wat dit strafpatroon ons leert over de essentie van het straffenomeen als zodanig? Hoe komt in de schoot van de samenleving de straf op gang? Welk mechanisme is daar aan het werk? Met andere woorden, hoe is het straffen te begrijpen? Juist dát getheoretiseer wilde ik horen van de jongedame die vóór mij zat.’  

            ‘En daar liet ze verstek gaan?’ vroeg ik hem.

            ‘Ze had het er moeilijk mee. Zo lang ze het verhaal kon vertellen, de feiten op een rijtje zetten, liep het allemaal vlot. Maar dat interesseerde mij natuurlijk niet op de eerste plaats. Ik kén dat verhaal, zeg ik dan, ik heb het jullie toch zelf verteld? Ik wilde horen of ze begrepen had wat er áchter dat verhaal te zien is: welk universeel maatschappelijk gebeuren komt  aan het licht in de vreemde maatschappelijke reactie die losbarstte zodra onze verre voorouders met een zelfdoding geconfronteerd werden? Welnu, zoals niet zelden het geval was, ging het gesprek vanaf dat punt de mist in. Ze was heel behendig om met korte, minimalistische antwoorden een rookgordijn op te trekken, niet makkelijk om te peilen. Die tactiek wordt wel méér aangewend, we kennen onze pappenheimers toch?  Als het mij dan te gortig wordt, omdat ik in dat kopje niet binnen geraak, verlaat ik al eens resoluut met een eenvoudige zin het platgetreden pad: ‘Vertel het mij eens zoals je dat aan je eigen vader zou vertellen.’

            ‘Het lijkt me geen slechte strategie,’  zei ik instemmend.

            ‘Alle vakjargon overboord en vertellen maar. We zien wel waar we uitkomen. Doch in dit geval zei ik het lichtjes anders. Ik wist namelijk dat haar vader in een ongeval om het leven was gekomen, en ik kon nog net de variante formuleren: vertel het mij eens zoals je dat aan je eigen moeder zou vertellen.’

            ‘En?’

            ‘Mijn moeder is overleden, zei ze. Ik herpakte mij, en meende een zeker excuus te kunnen leggen in de mededeling dat ik daarvan niet op de hoogte was. Ik bleef nog even bij het incident en vroeg hoe lang dat geleden was. Ze heeft verleden jaar zelfmoord gepleegd, zei ze.’

            ‘En toen werd het stil?’

            ‘Toen werd het stil.’

 
Noot van de schrijver: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Examen"

06.05.21
Feedback:
Ai, die komt binnen. Bingo.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig