Voor schrijvers, door schrijvers
500 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

161 Hits

Publicatie op:
Goede reis!

Vanmorgen heb ik het doodsprentje van een goede klaskameraad ontvangen. Dierenarts. Wijnproever. Voetballer. Voorzitter. En nog eens voorzitter. Erevoorzitter dus. Maar vóór alles echtgenoot, vader en grootvader. Zie hem staan op dat prentje, reeds getekend, met indringende blik, maar tegelijk ook met de glimlach, die hij zelfs in de lange strijd tegen zijn ziekte nooit verloor. Een merkwaardige combinatie is dat van angst en bezorgdheid, enerzijds, en toch ook de wil om niet te buigen, anderzijds, in het besef van wat er op til is. Hij heft warempel het glas, en walst een bodempje van zijn geliefde godendrank, waarin hij elke druif herkent. Hij is vermagerd, hij is verouderd. Van de prijs, die de ziekte hem aanrekent, heeft hij duidelijk al een voorschot betaald. Maar hij versaagt niet, hij heft het glas.

            De kleurrijke tekeningen en de kozende woordjes van zijn kleinkinderen drukken bovenal liefde en bewondering voor opa uit, hij die ‘dag en nacht paraat’ stond, ‘altijd fluitend onderweg’ was, en wiens ‘levenslust aanstekelijk werkte’.  Een hommage aan hun grootste vriend, want ‘zo een held is er maar één’. Vogels en vlinders vliegen in het rond, opa kende ze alle bij naam en toenaam. Twee zwartgevlekte koetjes staan er stil bij en kijken vreedzaam toe, als wachten ze op opa, de veearts, die ze van hun dracht zal verlossen en ze helpen de wereld nieuw leven te schenken. Bloemen pochen met hun mooiste kleuren, en een reus van een boom groeit boven alles uit. Muzieknoten vallen uit de lucht, was opa niet altijd al fluitend onderweg? Zeker mocht ook de grote telescoop niet ontbreken, waarmee opa ´s nachts het firmament aftastte. Die staat naar de hemel gericht, waar goudgele sterren naast Janneke Maan hun geheimen koesteren. Tot nog toe waren er maar zeven sterren, maar nu ‘is er een sterretje bijgekomen’. Het is meteen de grootste ster geworden. Gedragen door een onwankelbaar vertrouwen heeft een kinderhand de jongste ster benoemd, en er de naam van in geschreven: opa Luc.     

            We hebben samen op de schoolbanken gezeten, een halve eeuw geleden. Toen waren we nog onsterfelijk. Toen. Nu zijn er al twintig van de vierentachtig vertrokken, voor goed vertrokken. Zo is het leven nu eenmaal: we werden samen op weg gezet, maar dan ging ieder zijn eigen gang, langs wegen die vaak ver uiteenliepen, doch alle langzaam smaller worden, tot achter de laatste bocht. Om de zoveel jaar maken we nog eens ommekeer, en ontmoeten we elkaar nog eens op een terugkomdag in ons college. Maar dat is een afvallingskoers, een trage, trage afvallingskoers.

            Goede reis, Luc! Als het waar is dat je ginder boven de allures van een ster hebt aangenomen, twinkel dan eens. Dan zal ik het ook geloven.

    


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Goede reis!"

15.01.21
Feedback schrijfkwaliteit
Mooi en ontroerend
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Abuis (366) Eelco Visser 18-04-2020

    Het mooie weer nodigt uit om in de tuin te werken. Mijn vrouw is in de weer met de plantjes en ik verwijder dode takken met mijn Fiskars takkenschaar en -zaag. Bij het fatsoeneren van het gras laat...

    Lees meer: Abuis