Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

87 Hits

Publicatie op:

Op zoek naar schrijfwedstrijden?

IPA
Drentelend voor het bierschap lachen de speciale biertjes me vriendelijk toe. Laat ik deze keer eens terug glimlachen, dat hebben ze wel verdiend, na al die mooie herinneringen. Met name IPA en ik hebben een turbulent, maar liefdevol verleden. We leerden elkaar kennen in onze, tijdens de eerste lockdown helaas gesneuvelde, stamkroeg. 
 
Weet je nog IPA? De barman stelde ons aan elkaar voor en het was dikke mik. Vanaf dat moment leken we onafscheidelijk. Althans daar, aan de bar. Door de week konden we elkaar best missen. Had ik dingen te doen enzo en jij liet je meestal niet zien. Soms haalde ik je in huis, maar dan wilde het niet echt knetteren. In het weekend, samen aan de bar, daar was de magie. 
Oh zeker, mede onder invloed van de omstandigheden, zoals die immer goedgeluimde barkeeper. Die poetste jouw glas extra mooi op en zette een schaaltje knabbels naast je. Noemde hij 'de vrolijke noot', weet je dat nog?
Of we bestelden warme nacho's met kaas, was jij ook niet vies van.
 
En jij weet vast nog dondersgoed dat ik na ons eerste lipcontact regelmatig prevelde het vanavond niet te laat te  maken. Je bleef me dan onverminderd breed toelachen, want je wist wel beter. Enkele bestellingen later was het 'point of no return' bereikt en stonden we ineens te dansen op van die vage, ondansbare jaren 70 punk, die ze daar af en toe draaiden.
Hoewel, we? Jij danste lang niet altijd mee. Vaak bleef je me half leeg aankijken vanaf de bar. Hoofdschuddend. Of leek dat maar zo? Als de lichten aan gingen was je al meegenomen door de barman. 'Stond erbij als een dooie pier', luidde de verklaring. Sorry IPA.
In elk geval was het dan tijd om de rekening te betalen. De eerste. Die tweede kreeg ik later en bestond uit enkele nadrukkelijke souvenirs van jou: droge mond, bonkend hoofd en 'waarom lig ik met met mijn panty in bed?' Weet je dat nog wel? Oh nee, daar was jij nooit meer bij...
 
Jeetje IPA, ik heb het allemaal zo gemist man. Zullen we het gewoon weer es proberen samen? Kom hier, ik neem je mee naar huis. Dan gaan we samen dansen.
 
Noot van de schrijver: Ik ontvang graag feedback

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "IPA"

13.05.21
Feedback:
Ik hou niet van bier maar ik ben bijna jaloers op jouw liefde voor IPA. Heel leuk!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig