Voor schrijvers, door schrijvers

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 

161 Hits

Publicatie op:
Mama's wensen
Mijn dochter is voor mij een heerlijk excuus om van die leuke dingen te doen of te kopen die ik vroeger niet gedaan of gekocht heb. Begrijp me goed hoor, ik heb het goed gehad als kind. Maar er zijn toch natuurlijk wensen onvervuld gebleven, om wat voor reden dan ook.

Ik had grote verwachtingen van wat er allemaal achter de deurtjes van een adventskalender zou kunnen zitten, want ik kreeg er nooit één. Eerlijk gezegd valt het behoorlijk tegen, nu we er elk jaar één kopen. Hoewel de huidige van de Lego toch wel heel leuk is, voor mijn dochter natuurlijk... Ik mag meekijken door haar microscoop en telescoop, plof in haar zitzak en samen hebben we al van alles en nog wat in elkaar geknutseld.

Natuurlijk had ik deze dingen ook kunnen doen toen zij nog niet geboren was. Maar serieus? Als volwassene zonder kind een speelgoedkeuken in elkaar knutselen van kartonnen dozen, met lego spelen, muziek maken op dingen die je in huis vindt?

Vandaag is een volgende wens vervuld, van mijn dochter natuurlijk, want zij wilde dit al heel lang. Nou ja, misschien niet zo heel erg lang, maar ze had er een filmpje van gezien en het leek haar erg leuk. We hebben een koekhuisje gemaakt.

Ooit eens lang geleden heb ik tijdens een bezoek aan de Efteling van mijn spaargeld een papieren huisje van Hans en Grietje gekocht. Jarenlang heeft het op mijn kamer gestaan en ik heb er maar wat naar verlangd zoiets eens in het echt te bezitten. Wij kregen lang zo veel snoep niet als de meeste kinderen tegenwoordig en ik was  wel een behoorlijke snoeperd. Een huisje dat je echt op kunt eten, een droom!

Het huisje moest van speculaas zijn, had dochter besloten. Mij leek taai taai deeg een stuk minder breekbaar en daar heb je hier in Hongarije ook goede recepten voor, maar dat bestond niet. In het filmpje van Het Klokhuis gebruikten ze speculaas, dus dat gingen wij ook doen.

Maandag hebben we van karton een mal gemaakt en die vervolgens uit plastic geknipt. Mijn meisje vond de mallen al zo leuk, dat zij ze in elkaar heeft geplakt tot een kartonnen huisje, als een soort voorproefje.

Dinsdag hebben we speculaas gebakken. Natuurlijk braken er een paar stukken. Manlief stelde voor om het maar vast op te eten en dan nog eens te proberen, maar we gaven niet op.

Woensdag, dat is vandaag, is het kunstwerk geboren. Wat was het leuk om te doen! Wie er meer van genoten heeft, moeder of dochter, kan ik niet vertellen. Weer zo een oude wens vervuld!

Toch merkte ik aan het eind dat het volwassen worden enigszins gelukt is.

Terwijl ik het huisje nog stond te bewonderen, kwam de serieuze vraag van mijn dochter: “Mag ik een stukje proeven?” Hoe haalt zo een kind dat toch in haar hoofd? Dus at ze nog maar een spekje na alle versieringen en suikerglazuur die voor het gebruik echt even geproefd moesten worden. Want dat huisje opeten.... Daar zou ik vroeger misschien van gedroomd hebben, maar nu vind ik het toch echt zonde hoor.

Koekhuisje


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Mama's wensen"

17.12.20
Feedback:
Leuk geschreven, Janneke en wat ziet jullie huisje er schattig uit.
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Janneke De Leeuw van Weenen 18.12.20
    Bedankt Louise! Je kan beter zeggen, wat ZAG jullie huisje er schattig uit... Ik heb toch maar toegegeven aan mijn dochter...