Voor schrijvers, door schrijvers
500 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Cursiefje

Bij cursiefjes verwachten wij een korte tekst, vaak geschreven in de ik-vorm, met gebruik van eenvoudige taal, die echter door de taalhumor vaak verrassend en origineel wordt. Het cursiefje vertelt iets over de dagelijkse realiteit, waarmee verbeeldingselementen worden vermengd, heeft een humoristisch-luchtige toon, vaak gecombineerd met een droefgeestige ondertoon, relativeert de realiteit en verzacht de problemen. 
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

176 Hits

Publicatie op:
Mijn leven

Iemand zou je in bescherming moeten nemen, Danny. Je geeft te veel prijs in al je schrijfsels. Je laat de mensen zomaar binnen in je privéleven, in je hoofd. Besef goed dat wildvreemden meelezen en de door jou verstrekte informatie kunnen misbruiken. Je schrijft jezelf bloot. Je zegt te veel wat je denkt.

Vooral die laatste zin. Die vind ik nogal kortzichtig en bekrompen. Ga eens langs bij mensen die op het punt staan om hun laatste adem uit te blazen en vraag hen, terugkijkend op hun leven en over hun schouder kijkend, waar ze het meeste spijt van hebben. Geheid zullen ze antwoorden: ‘Ik had veel vaker moeten zeggen wat ik dacht in mijn leven. Ik had moeten uitkomen voor mijn gevoelens.’ Denk je nu echt dat ik, creperend en het tijdelijke voor het eeuwige verwisselend, het mij ga beklagen dat ik mijn gevoelens te vaak te grabbel gegooid heb?

Nee dus, het is anticiperen. Vooruitlopen op dat andere spijtgevoel: ik heb te weinig uit mijn leven gehaald. Ik had meer moeten durven. Meer moeten doen wat ik zelf wil, avonturen beleven en minder werken, mezelf minder regeltjes opleggen. Dat zijn, in mijn autistische geval, veelal zaken die ik niet in de hand heb. Voor mij is durven mezelf psychologisch blootgeven. Van andere avonturen gruwel ik. Op mijn sterfbed zal ik mezelf weinig verwijten maken op dat vlak, dat staat buiten kijf.

Fouten ja, die heb ik gemaakt en dat zal in de toekomst nog vaker gebeuren, ook al sterf ik vannacht in mijn slaap door toedoen van onfatsoenlijke dromen. Fouten horen bij het leven. Het is een nobel streven om te geloven en te veronderstellen dat je uit je fouten moet en kan leren. Nobel, Alfred dan, is niet voor niets de uitvinder van dynamiet. Steek het aan en je kan er best niet te lang bij blijven stilstaan of je ontploft. Iedereen maakt fouten. Door Alfred Nobels uitvinding stierven ontiegelijk veel mensen in nutteloze oorlogen. Daar kreeg hij spijt van en daarom schonk hij zijn vermogen aan de wetenschap in de vorm van Nobelprijzen, die ook nu nog gefinancierd worden door Alfreds geld. De Nobelprijs voor de Vrede is misschien zelfs de meest prestigieuze en het woord ‘nobel’ staat synoniem voor ‘grootmoedig’, ‘groots’, ‘mooi’ en ‘verheven’. Hoe dubbelzinnig kan het worden?

Mij hoor je niet klagen. Ik sta zelf bekend als ‘Danny de Dubbelzinnige’ en dat mag men gerust in mijn grafsteen beitelen, in mijn urne graveren of urineren op mijn graf. Kandidaten wens ik voldoende plasdrang en een beweeglijke plasser.

Nochtans was het voorgaande louter een inleiding. Wat ik eigenlijk wilde zeggen is dat ik mij een half uurtje geleden op mijn schrijfstoel plofte, om de liefde voor mijn echtgenote te beschrijven. Clichématig ging ik daarbij uit van een gedicht à la ‘Ik hou van jou’. Al snel gaf ik er de brui aan. Constant worstelde ik met de gedachte dat zulks slijmerig en belachelijk is. Misschien denk ik er morgen weer helemaal anders over, maar vandaag voelt het zo aan.

De tijd van de vlindertjes is vervlogen, al fladderen ze af en toe nog even langs. Sluimervlindertjes. Verliefdheid die voorbij is klinkt veel en veel te drastisch. Ik ben niet meer smoor. Zijzelf ook niet. Smoorverliefd zijn is als rook. Rook kan je niet vasthouden. Stapel dan? Ook niet, al staat een stapel synoniem voor hoop. Een hoop koppels beweren (hopen) dat ze stapelverliefd blijven. Laat ze en gun het ze, maar geloof er niet te veel van. Vroeg of laat en in het beste geval evolueert verliefdheid naar ‘houden van’ en daarna naar besef. Bewustzijn en bewust samen zijn. Wetende dat de ander je beter maakt, zichzelf voor een stukje opoffert zodat jij jezelf kan zijn. Zo voel ik het aan met mijn echtgenote, met wie ik genoot en geniet. Misschien wel meer in de tegenwoordige tijd dan in het o zo verliefde verleden, omdat ze inmiddels mijn zwakheden erkent, met de mantel der liefde bedekt of spelenderwijs hekelt in mijn specifieke nabijheid. Ze doet mij nadenken, plannen maken, lachen, twijfelen, huilen, dromen of liefhebben door één bepaalde opmerking of uitspraak. Zij is leven. Mijn leven. Mooier kan het niet worden, ook niet als ik de poëet ga uithangen. Of de beweeglijke plasser.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Mijn leven"

29.11.20
Feedback schrijfkwaliteit
Beste Danny, je hebt een goede pen, ze glijdt vlot over het papier. Of in dit geval hier: je vingers glijden met gemak over het klavier van je computer. Maar misschien zit er toch een stuk waarheid in de eerste paar zinnen van het stukje dat je vandaag publiceert. Niet alles in het leven is voor anderen relevant of zelfs interessant. Ik vraag me wel eens af: waarom zulke hoogst persoonlijke gevoelens dan tentoongespreid? Wegens het plezier van het schrijven? Beslist een legitieme grondslag. Maar moet het dan ook naar buiten gebracht? Méér dan een subjectieve mening is het niet, maar ik denk dat de lezer daar niet zoveel aan heeft.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Lieven Vandekerckhove⊕ 29.11.20
    Ik lees net de commentaar van Annemarie hieronder. Zo zie je maar hoe subjectief mijn mening is. Zou de verschillende benadering ermee te maken kunnen hebben dat zij dit als vrouw en ik dit als man gelezen heb?
    • Annemarie Steenbergen 29.11.20
      Subjectiviteit kent een zwakte maar ook een kracht, zo zie je maar. De een vindt dat je voorzichtig moet zijn om heel persoonlijk te worden in een verhaal. De ander kan daar juist heel veel voor zichzelf uit halen. De keuze is zowel aan de schrijver als aan de lezer.
  • Danny Vandenberk 29.11.20
    Dag Lieven, eerst en vooral bedankt voor het compliment en de commentaar. Ik volg inderdaad een beetje mijn vingers. Ik ben een voorstander van "spontaan schrijven" en ik schrijf dan ook zonder plan of zonder al te veel te schrappen of te herscchrijven. Voor een stuk is het ook zelftherapie. Schrijven ontspant me en zorgt tegelijkertijd voor een gezonde en aangename spanning. Het feit dat het stukje een "polemiekje" ontketent is voor mij een goed teken. Een bewijs dat het iets teweegbrengt en dat het vatbaar is voor diverse interpretaties. Niet dat het mijn bedoeling is om mensen te strelen of tegen de schenen te schoppen. Ik ben een gevoelsschrijver en die term is ook weer vatbaar voor diverse interpretaties...

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Single in de supermarkt (354) Izzy van der Horst 19-04-2020

    De jonge werknemer duwt voorzichtig een gedesinfecteerde kar naar me toe. Ik vang de kar op, bedank hem en wandel de supermarkt in. De eerste afdeling is het brood. Twee donkerbruine broden neem ik. Met...

    Lees meer: Single in de supermarkt