Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Flitsverhaal

Moeten lopen in de turnzaal...
Met de hele groep heen en weer...
Word aan de kant geduwd door te veel mensen in een kleine ruimte...
 Doordat ik tegen de klimrekken word geduwd, kan ik de groep moeilijk bijbenen.
Leerkrachten zien dit, en genieten hiervan.
Dit wordt opgepikt door een vriend van mij welke plotseling besluit zich tegen mij te keren.
Hij zal door het lachen van de leerkrachten waarschijnlijk denken dat hij groen licht gekregen heeft om mij eindelijk ten gronde te kunnen richten. Hij begint mij, met een groep vrienden,
te pesten...
De turn-les was nog niet gedaan, en we wandelden door naar de buitenpiste. Op de buitenpiste kwam ik Tom tegen, welke rondjes aan het rennen was, een winkelier welke ik kende dat mij groette...
Toen we aan de kant zaten, ging het pesten van kwaad naar erger.
Wanneer ik mij verdedigde, beïnvloedde hij iedereen in het doen overkomen of ik de slechte was, ook het meisje waar ik een oogje op had. Maar na een tijdje, ging hij te ver, en begon hij door mijn slimme tegen-reacties als een psychopaat over te komen.
Dat was voor iedereen om te zien. Wat zijn gedrag in een poging om de rollen om te draaien, nog verergerde.
Tom schoot vanuit het niets op en bezorgde hem met zijn ring een diepe kras, verticaal boven zijn lip.
Ik riep: "Ik hoop dat het een litteken blijft!"
Het begon te stortregenen. Op de terugweg, was iedereen doorweekt en moesten we door de modder.
We waren doorweekt, en vies.
De leerkrachten dat voor me uitliepen vloekten onophoudelijk.
Het gevloek deed me denken aan wanneer de kleinste van de twee dieven uit de film Home Alone vloekt, maar dan allemaal door elkaar.
Enkele klasgenoten kwamen naar me toe om tijdens de wandeling door de regen en modder met me te praten... Ze vroegen: "Waarom heb je hem zelf niet aangepakt, iedereen was er klaar voor?"
Ik vertelde hem dat als ik had toegeslagen, wat er ook gezegd was, dat ik objectief gezien voor een buitenstaander de geweldenaar zou zijn, zoals de leerkrachten, en dat alles dan weer in mijn nek terecht kwam. Hij noemde me 'rete-slim,' hoe ik de hele groep heb aangetoond wie hij werkelijk was.
Tom kwam aangelopen, en vroeg of ik met dit strontweer geen rit naar huis wilde. Dat vond ik zeer vriendelijk en sloeg ik niet af.
Eind goed, al goed.
© Steve op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.