Voor schrijvers, door schrijvers
110 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Flitsverhaal

Een flitsverhaal is, bij Schrijverspunt, een krachtig en compleet verhaal in het kleinst mogelijk (maximaal 150) aantal woorden. Het moet een begin, midden en einde hebben en bij voorkeur een draai of verrassing aan het einde. De voorkeur gaat uit naar een verhaal in een of slechts meerdere zinnen. Geen zgn quotes, wijsheden, gezegden, etc. Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
 
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
 
Klik hier om naar korte verhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

71 Hits

Publicatie op:
Trekhaak?
Wel drie uur achtereen was het weer er ruw. Het heeft zelfs geregend, maar de zon schijnt al weer en enkele ultra witte dampwolkjes sieren nog hier en daar de vrij donkere inmiddels weer blauwe zomerluchten. Ik heb net gehengeld over de railing aan de zijkant van een houten overkapping aan de rand van de op die manier bereikbare zee aldaar. Ik heb alleen nog wat brood en mijn professionele vishengel. Ik doe de werpmolen niet los oftewel open, maar ik hou de uit zee, in de plassen geslagen kleine visjes, een knolletje brood voor aan de vishaak. Af en toe gaan de zeer kleine visjes er even mee spelen. Kort maar krachtig, maar het knolletje slinkt er niet van. Ik geniet van de felle zon, schijnende in het magere plasje en moet er wel eerlijkheidswijs aan toevoegen dat ik (daardoor) niet veel zie. SGGGGGchrow! Een auto parkeert zich met een wilde tot stand komende beweging precies in het parkeervak waar ik op dat moment bezig ben. Ik wordt door de wagenauto gegrepen en beland over een lange groene nette heg op het gras in een tuin.  Eindje vererop twee witte openslaande deuren en een terras waarop zich een ongeveer 40 jarige oogverblindende vrouw zichzelf in  mijn richting naar buiten rept. Mijn adem stokt: "Dag mevrouw ik wordt zojuist door een auto gegrepen en nu belandde ik in uw tuin, waar is mijn hengel?" Aldus de mevrouw. "U ziet er wel erg overhit uit, zou u niet even in het plastic zwembadje wat bij willen komen u heeft toch een zwembroek aan. "Ja, nu u het zegt" U heeft u toch niet bezeerd? Wilt u een glaasje water? "Nee, dank u antwoord ik." Ik ga eerst kijken waar mijn hengel uithangt. Als ik mijn hengel terug vind zie ik de draad als een razende uitlopen, de wagenauto is weg, en heeft zijn haak achter zich aan. Ik zit vast. Rrrrrrrr. Ik volg de draad en gelukkig staat de auto na zo'n 40 meter wilde achervolging keurig in de gararge, toevallig bij dezelfde mevrouw. Ze ziet er verleidelijk uit. Zo, zittende in de auto, in de garage. Ze wenkt me. Het werd de midag van mijn leven.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Trekhaak?"

Heb je deze al gelezen?

  • De grenzen van de aarde (44) Arjan Zuidervliet 30-03-2021

    Ik was één met de aarde, maar de aarde keerde zich tegen mij toen ik mijn grenzen probeerde aan te geven. De aarde houdt namelijk niet van grenzen. Daarom is ze rond.Het begon ooit met een streep...

    Lees meer: De grenzen van de aarde