1 post
  • images/deelname/ikschrijver.jpg
    Ken jij ook van die momenten waarop je totaal geen inspiratie hebt en niet tot schrijven kunt komen? Misschien kan het lezen of uitvoeren van een schrijfopdracht je helpen om je creativiteit aan te spreken. Zo omzeil je je eigen gewoontes en vaste manieren in je schrijven.
    Schrijf een fantasierijk verhaal met als onderwerp 'Ik, schrijver'. Waarheidsgetrouw of compleet fictief, het is aan jou als het maar de moeite waard is om te lezen. Probeer de lezer te boeien en mee te trekken in jouw wereld als schrijver.
    12 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

Ik, Schrijver

Publicatie op: 02-07-20

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

Ik, Schrijver

535 Hits.

Ik, Schrijver

Hoe lang het geleden is, dat schrijven de gewoonste zaak van de wereld was, dat weet ik niet. Ook waarom schrijven tot misdaad verklaard werd, is me nog onduidelijk. “Nóg”, zeg ik. Ik ben namelijk op zoek naar het antwoord op deze vraag.

Als kind wist ik niet eens wat schrijven was. Tót de dag van het dorpsuitje. Ik zat op een kleedje aan een koekje te knabbelen. Gedachteloos bewoog ik mijn blote tenen door het zand, waardoor er lijntjes ontstonden. Ik herinner me dat mijn moeder een paniekerig kreetje slaakte en haastig de lijnen met een hoek van het kleedje weg veegde. Mijn vader boog zich met een bleek gezicht naar me toe. “Doe dat nóóit meer”, siste hij me toe, terwijl hij vanuit zijn ooghoeken de mensen bij ons in de buurt in de gaten hield.                                                  Toen we weer thuis waren, was ik nog steeds een beetje geschokt. Mijn ouders waren altijd zo vrolijk en lief, dat ik niet goed wist wat me overkomen was. Later die avond trok mijn vader me op schoot.                                                          Hij aaide me over mijn hoofd en zei dat hij niet boos op me was, maar dat hij zo ontzettend geschrokken was. Terwijl mijn moeder bij ons kwam zitten, vertelde hij me over de plaatjes op de wanden van het gemeenschapshuis. Die mochten alleen door de dorpsoudste gemaakt worden, om bepaalde dingen uit te leggen aan de dorpelingen.        Maar zelfs een dorpsoudste, mocht geen lijnen maken, die geen plaatjes waren. Waarom dat zo was, wist mijn vader ook niet. Maar zijn jongere broer, had het wel gedaan. Op een dag had één van de buren het gezien. “Een schrijver!” had ze gegild.                                                                                                                                                                           De volgende dag waren er vreemden in het dorp verschenen. Die hadden mijn vaders broertje meegenomen en hij had hem nooit meer teruggezien.

Jaren later, ben ik gestruikeld en met mijn hoofd op een steen gevallen. Toen ik weer bijkwam, was mijn wereld veranderd. Op mijn handen zag ik telkens figuren verschijnen. Op de één of andere manier wist ik dat het letters waren, die woorden maakten. Dingen die ik zei of dacht, lichtten op in verschillende kleuren en verdwenen weer om plaats te maken voor nieuwe woorden.                                                                                                                                             In het geheim begon ik de woorden na te schrijven in zand, sneeuw en laagjes stof. Al was ik bang, ik kon de behoefte niet onderdrukken.

Een paar maanden later, kwam er op een avond een reiziger aan de deur. Even stond mijn vader de man roerloos aan te kijken. Toen trok hij hem naar binnen en omhelsde hem stevig. De gordijnen werden haastig dichtgetrokken. “Mijn broer”, fluisterde mijn vader.                                                                                                                                                          In het halfdonker zaten de broers te praten. In het flakkerende licht van de haard zag ik dat mijn oom met zijn handen op zijn knieën steunde, handen waar zijn gefluisterde woorden op verschenen.                                                             Mijn oom zag me kijken en glimlachte naar me.                                                                                                           Lang voor de nieuwe dag aanbrak, vertrok ik met mijn oom, mijn leven als Schrijver tegemoet.

Elna Wijnhard, 02-07-2020

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

14.07.20
Feedback:
Aanvulling oude waardering
  • Waardering
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Dé boom
481
Lezen?
55 woordenverhaal
Een wát...?
388
Lezen?
Die ene -meest gevreesde- vraag
339
Lezen?