Voor schrijvers, door schrijvers
979 publicaties

Ook jouw artikel is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

181 Hits

Publicatie op:
Afval bestaat niet

Barend staat met de handen in zijn zakken voor het raam van zijn appartement en kijkt naar buiten. Het heeft net hard geregend en nu schijnt de zon weer. De natte straat ligt er nog glanzend bij terwijl de lucht boven de huizen verderop nog aardedonker is.

Hij heeft de hele ochtend zitten lezen in een spannende thriller en is naar het raam gelopen om zijn ogen te laten ontspannen. Verderop in de straat staan twee ondergrondse vuilcontainers. De bewoners in de buurt kunnen met een pasje hun huisvuil hierin kwijt. Zoals zo vaak staat er ook nu grof afval naast de containers.

Terwijl hij naar buiten kijkt komt er een vuilniswagen de straat in rijden. Het is zo ‘n wagen die de containers leegt. Het grof afval dat er naast ligt wordt achtergelaten en later met een aparte vuilniswagen opgehaald.

Hoewel hij de verrichtingen van de vuilnisman al vaker heeft gade geslagen, blijft hij nu ook staan kijken hoe de auto eerst stabiel wordt gemaakt om te voorkomen dat de wagen kan kantelen. Met een afstandsbediening, die met een band om zijn nek hangt, wordt de grijper aan een uitschuifbare arm bevestigd aan één van de containers. De container wordt uit de kuil, waarin hij zat, getrokken en boven de vuilniswagen gebracht. Barend ziet hoe de onderkant van de container opengaat en de grijze vuilniszakken in de container van de vuilniswagen vallen.

Hij besluit om ook het legen van de tweede container af te wachten. Als de afvalcontainer boven de vuilniswagen is gebracht om de inhoud te lozen blijft Barend als aan de grond genageld. Maar, wat daar uit komt zijn geen grijze vuilniszaken. Dat zijn… Eerst denkt hij dat het stukken glas zijn. De grote hoeveelheid naar beneden vallende materiaal schittert in het zonlicht. Dan ziet hij dat het geen glas is maar dat het sieraden zijn! De hele inhoud van de container bestaat uit sieraden en valt met een daverend geraas in de container van de vuilniswagen. De vuilnisman heeft het kennelijk niet in de gaten want die staat onverstoord aan de knoppen op de afstandsbediening te draaien. Als de container leeg is zorgt hij er voor dat de container weer netjes in de kuil verdwijnt en brengt zijn auto weer in gereedheid om te vertrekken.

“Daar moet ik meer van weten”, denkt Barend. Hij pakt zijn autosleutels en zijn jas en terwijl hij zijn schoenen zo snel mogelijk probeert aan te doen vraagt zijn vrouw verbaasd: “Waar ga jij zo in eens naar toe?” Zij is zoveel actie van haar man op de vroege ochtend niet gewend. “Ik heb haast”, zegt Barend kortaf. “Dat vertel ik je later wel”. “Doe je voorzichtig” hoort hij zijn vrouw nog zeggen terwijl hij de voordeur achter zich dichttrekt. Bezorgd vervolgt Barend ’s vrouw de fitnessoefeningen, waarmee zij geschrokken was gestopt.

In de verte ziet hij de vuilniswagen nog net de afslag naar rechts maken. “Mooi” denkt Barend die blijf ik volgen. De vuilnisauto rijdt kris kras door de stad maar stopt, zoals hij verwachtte, niet meer bij ondergrondse vuilcontainers. Buiten de stad neemt de vuilnisauto de afslag naar de snelweg. Daar versnelt hij en kan Barend, die bekend staat om zijn keurige rijgedrag, de vuilniswagen nauwelijks bij houden. Barend waant zich in één van zijn geliefde thrillers en merkt ineens dat hij sneller rijdt dan normaal. Hij voelt zich een rechercheur, die een oplichter op de hielen zit.

Een half uur lang wordt de snelweg gevolgd voordat Barend de rechter richtingaanwijzer van de vuilniswagen ziet knipperen waar hij het niet verwachtte. Het is een afslag die maar weinig gebruikt wordt en die ongeveer een kilometer verderop verandert in een onverharde weg met kuilen, waarin regenwater staat. Barend ziet hoe het modderwater in de plassen hoog tegen zijn auto opspat. De vuilnisauto draait even later een terrein op, dat omringd is door hekken. Hij stopt voor de ingang van een grote halfronde loods. Barend zet zijn auto enkele meters achter de vuilnisauto en ziet na enige tijd dat de roldeur die de loods afsluit omhoog gaat. De vuilnisauto rijdt de loods binnen en voordat hij er erg in heeft is de roldeur van de loods alweer gesloten.

Barend zet de motor uit en verlaat zijn auto en kijkt om zicht heen. Er is niemand te bekennen. De zon is inmiddels weer achter een donkere wolk verdwenen en het begint iets te miezeren waardoor de omgeving er onheilspellend uitziet. Naast de roldeur is een loopdeur en hij besluit om te proberen naar binnen te komen. Op het moment dat hij de deurklink naar beneden drukt nadert een man van de zijkant. “Wat moet dat!” schreeuwt de man. Het is een kleine dikke man. Iets kleiner dan Barend zelf. Zijn hoofd is kalend. Een paar haren bovenop zijn hoofd zijn de laatste herinneringen aan een wellicht weelderig bos haar. Hij draagt een bruine jas met daaronder een blauwe overall en aan zijn voeten klompen, die ooit geel geweest zullen zijn.

“Ik zag een vuilnisauto naar binnen rijden”, zegt Barend timide. “Ja en?” Barend wil de man niet vertellen wat hij bij zijn huis heeft gezien. Tijdens de rit heeft hij verschillende scenario’s overdacht. Hij vermoedt dat het uiteindelijk om juwelenroof zou kunnen gaan maar tast in het duister waarom het transport op deze wijze plaats vindt. Nu deze man voor hem staat en de deur weer met kracht heeft dichtgeslagen weet hij niet hoe hij deze man zonder kleerscheuren verder te woord zal staan. Barend vraagt zich wanhopig af in wat voor enge film hij is terecht gekomen.

Er stopt nog een auto op het terrein. Het is een mooie glimmende Tesla waaruit een man stapt. Barend denkt de man te herkennen en ziet hoe hij zich, zijn ogen geïrriteerd dichtknijpend tegen de motregen, in galop naar de loopdeur begeeft. Daar staan Barend en de man die hem zojuist dreigend aansprak nog in afwachting van de dingen die nog moeten komen. De man is goed gekleed en onder zijn arm draagt hij een dikke ordner. De kalende man houdt de deur voor de zojuist gearriveerde man open. Dan weet Barend wie daar zojuist naar binnen liep. Stomverbaasd mompelt hij: “maar dat was Pierre Bokma”.

“Precies”, zegt de kalende man, die hem blijkbaar heeft horen mompelen. “En u heeft hier niets te maken. Ophoepelen dus”.

Ontluisterd en enigszins beschaamd loopt Barend terug naar zijn auto.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Afval bestaat niet"

12.01.21
Feedback:
Leuk verhaal en goed geschreven!

Let nog even op het volgende:

De natte straat ligt er nog weerspiegelend bijterwijl de lucht boven de huizen verderop nog aardedonker is. -> beter zou zijn:
De natte straat ligt er weer glanzend bij, terwijl de lucht boven de huizen verderop nog aardedonker is.

Zoals vaak staat er ook nu grof afval naast de containers. -> beter zou zijn:
Zoals zo vaak staat er ook nu grof afval naast de containers.

Terwijl hij naar buiten staat te kijken komt er een vuilniswagen de straat in rijden. Het is zo ‘n auto die de containers komt legen. Het grof afval dat er naast ligt wordt achter gelaten en wordt later met een aparte vuilniswagen opgehaald. -> beter zou zijn:
Terwijl hij naar buiten kijkt, komt er een vuilniswagen de straat in rijden. Het is zo'n wagen die de containers leegt. Het grof afval dat er naast ligt wordt achtergelaten en later met een aparte vuilniswagen opgehaald.

uitschuifbare armbevestigd -> uitschuifbare arm bevestigd

niet in de gatenwant -> niet in de gaten want

vuilnisauto -> vuilniswagen

in eens -> ineens

gevolgdvoordat -> gevolgd voordat

en hij besluit om te proberen naar binnen te kunnen -> beter zou zijn: en hij besluit om te proberen naar binnen te komen

nadert een man van één van de zijkanten -> beter zou zijn: nadert een man van de zijkant

nog in afwachting van de dingen die nog moeten komen -> beter zou zijn: in afwachting van de dingen die nog moeten komen.

Misschien kun je ook nog even nalopen, of je overal een spatie hebt tussen een punt en de volgende zin.

Ik hoop dat je mij de verbeteringen niet kwalijk neemt, maar vind het gewoon zonde van zo'n leuk verhaal en wil je alleen graag ondersteunen.

Hartelijke groet en ik lees graag meer van je,
Renee
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
1 van de 1 lezers vond deze review nuttig