Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Bezoekje TBS

'Volgens mij bedoelde ze dat ik hier, op de parkeerplaats van het vaste personeel,  mocht gaan staan,' mompelt Lisa tegen zichzelf. 'Belachelijk, dat het personeel moet betalen voor parkeren. Ze mogen blij zijn dat hier mensen willen werken, lijkt me.'
Wanneer Lisa het raampje van haar auto laat zakken om haar kaartje uit de slagboom te trekken, voelt ze miezer naar binnen waaien in haar gezicht. 'Tjongejonge zeg, als ik nog niet wakker was, ben ik het nu.' Langzaam rijdt ze langs de slagbomen het parkeerterrein op.

Hoewel het pas half zeven in de morgen is, heeft ze er al een halve dag op zitten. Letterlijk. Ze moest vanmorgen om half vijf vertrekken vanuit Rotterdam om op tijd te kunnen zijn. Ze mocht vandaag een dagje "proefdraaien" om te kijken wat ze van het werk vindt. Op LinkedIn zag ze bij toeval een advertentie waarin werd gezocht naar verpleegkundigen voor een penitentiaire inrichting. De TBS-kliniek in Balkbrug, nabij Zwolle, om precies te zijn.

De advertentie had haar aandacht getrokken. Want, hoewel Balkbrug voor haar helemaal aan de andere kant van het land lag, kon ze zich goed herinneren hier heel wat voetstappen te hebben liggen.
Kinderpasjes, welteverstaan.
Haar vader had hier, vrijwel haar hele jeugd, vastgezeten. Poging tot moord op haar moeder. Gruwelijk maar waar.

Als klein meisje mocht Lisa iedere maand op bezoek komen bij haar vader. Dan moesten ze vroeg opstaan en heel lang in de auto zitten. Gelukkig luisterden ze onderweg in de auto altijd naar cassettebandjes met sprookjesverhalen of Bert en Ernie. 'Dan leek het net of ze sneller op de bestemming waren,' zei mama. 
Lisa's moeder ging nooit met haar mee naar binnen, de kliniek in. Lisa werd door haar moeder met de auto afgezet bij een groot sierlijk hek waarvan de poort eigenlijk altijd open stond. Lisa hoefde alleen nog de oprijlaan af te lopen over een grindpad naar de ingang van het immense statige monumentale pand. 
Achteraf gezien heel begrijpelijk dat moeder een confrontatie uit de weg ging, gezien het laatste "samenzijn" met haar, inmiddels, ex-man. Deze was immers nogal grillig verlopen.

Lisa vond het spannend om  dit stuk alleen af te leggen. Gelukkig had ze ontdekt dat het eigenlijk maar achtenzeventig stappen waren totaan de fontein en daarna nog tweeenvijftig totaan de ingang. Als ze haar stappen hardop telde was het zo voorbij.

Eenmaal bij de ingang aangekomen werd Lisa vriendelijk ontvangen. De plek waar papa woonde werd bewaakt door "wachters". Bij iedere deur stond er eentje met een grote sleutelbos om haar door te laten. De wachters konden heel streng en boos kijken maar als ze zagen dat het Lisa was maakten ze vaak een grapje of kreeg ze een knipoog.
Het enige waar Lisa echt tegenop zag was de alarm-poort waar ze, direct bij binnenkomst, onderdoor moest lopen. Soms ging er dan namelijk een heel hard alarm af en gingen er rode lichtjes knipperen.
Joost, de hoofdwachter, liep altijd met haar mee en zorgde ervoor dat Lisa niet kon verdwalen. Lisa wist de weg blindelings te vinden maar Joost wilde toch met haar meelopen. 'Voor de zekerheid,' zei hij. Ze werd naar een grote eetzaal gebracht waar speciale "wachters" stonden. De twee wachters die in de ruimte waar papa op haar zat te wachten stonden, zeiden eigenlijk nooit iets. Ze stonden maar een beetje voor zich uit te staren.

In de grote eetzaal stonden grijze kale tafels met daaromheen oranje plastic stoelen. Er was uitzicht op de prachtige tuin en het leek wel of de zon er altijd scheen. Zo baanden de stralen zich een weg door de hoge bomen en gaven de kille ruimte toch nog een warme sfeer.

Papa was altijd blij als Lisa er was. Als papa haar zag rende ze vanaf een afstandje op hem af en sprong in zijn armen. Vervolgens deden ze leuke en soms gekke spelletjes waarbij ze veel grapjes maakten. Soms mocht ze even mee naar de kamer waar papa sliep, maar nooit zo lang. Aan het eind van de dag kwam Joost haar weer ophalen om terug te gaan naar huis. Afscheid nemen vond papa nooit leuk en hij deed dan altijd een beetje onaardig tegen Joost.

Op het moment dat Lisa uit haar auto stapt merkt ze pas hoe gespannen ze is. Want, hoewel ze enkel positieve jeugdherinneringen had aan de bezoekjes aan papa, bleek later tijdens jaren van therapie, dat ze alle angsten, negatieve voorvallen en zware gesprekken met haar vader volledig had weggedrukt. Ze kon zich er nog steeds weinig van herinneren.
De vergeten voorvallen waren toendertijd aanleiding geweest tot strikt één op één toezicht tijdens de bezoeken en er waren drie rechtszaken nodig totdat uiteindelijk door de rechter besloten werd dat de bezoekjes geen goede invloed hadden op haar ontwikkeling. Lisa zag haar vader pas veertien jaar later weer.
Wanneer Lisa over het grindpad loopt hoort ze in de verte de alarmpoort afgaan. 'Hebben ze dat kreng nog steeds,' klaagt Lisa en loopt stug verder. Het geluid van de poort wordt steeds luider naarmate ze verder loopt. Plots schrikt Lisa wakker van haar wekker.

Lisa ziet dat Joost, haar man, nog slaapt. 'Schatje, schatje wil je even wakker worden. Dat was lang geleden zeg. Wat een nachtmerrie!'

© Louisa Weijenbergh op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
16.06.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Fraai en goed beschreven. Het toeval wil dat ik als "wachter" gesolliciteerd heb bij een "collega-instelling" in het zuiden van het land. Ik kan het me dus meer dan alleen maar voorstellen. Grt, Luc
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Goed geschreven met een onverwacht einde.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
23.01.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Goed geschreven met een onverwacht einde.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig