Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

Blitzcarrière


Ik was 12 jaar en zong in het schoolkoor. Dat was van een vanzelfsprekendheid vermits ik het laatste jaar notenleer volgde en dus als haast enige het verschil kende tussen een la en een fa, een kruis en een bémol en een geoefende zangstem had met micrometer precieze toonhoogte en vastheid. We oefenden frequent want Gregoriaanse missen bieden een overvloedige zangkwantiteit. 

Het hoogtepunt was de Nachtmis op Kerst, klokslag. Met trots en vreugde vernamen we als kinderkoor dat de nationale tv (er bestond nog geen commerciële) onze Nachtmis uitverkoren had voor live uitzending. Er werden Kirie Eleisons, Pater Nosters... geoefend en gedrild tot we ze haast vervloekten. Kerstavond brak aan en ik begaf me 's avonds naar school, wat een bizarre ervaring was. Strak uniform, zoals elke schooldag maar extra opgestreken en haar opgestoken. We kregen iets warms te drinken om onze koude keeltjes te smeren en kregen nogmaals alle 'dos and don'ts' ingeprent en gingen ons opstellen op het oksaal van de schoolkapel. De kapel was vrij klein en weinig gedecoreerd waardoor het met wit en goud beklede altaar statig en betoverend alle aandacht naar zich trok. Al het fel verlichte goud blonk en schitterde door de vele ramen recht de kosmos in, op zoek naar de hemel. De monstrans met gewijde hostie bestreek alle windstreken, ter symbolische vereniging van alle Rooms-Katholieken.

De zangertjes stonden fiks klaar, ik op de eerste rij (er waren maar twee rijen) en de dienst begon. Een cameraman stond paraat aan de zijkant, maar beneden bij het altaar werden de meeste beelden geschoten ook naar boven, naar ons als groep op het oksaal. Hoogtepunt voor de zingende zangers waren de close-ups van elk van ons die de cameraman vanaf de zijkant komende, begon door te zenden, het rode lichtje brandde, waar we natuurlijk niet mochten naar kijken. De man passeerde traag voor indringende beelden van elk van ons, al dan niet met opengesperde zangmond. Ik voelde en zag hem naderen. Hij bereikte mij en vanuit mijn muzikale ervaring zag ik al iets van een blitzcarrière zich ontvouwen. Hij gleed langzaam voorbij mij, na een korte stilstand, op naar de volgende, mijn beeld was heel Vlaanderen binnengedrongen, wat een zeker prestige en trots inhield. De mis was een succes en wie wou blijven slapen werd doorverwezen naar de slaapzaal. Ondanks het onkinderlijke uur en de slappe bedden sliep ik goed en we kregen een, voor onze (gierige) school, stevig ontbijt. Ik werd opgehaald door mijn vader, die blijkbaar niet gekeken had, geloof was zijn ding niet. Thuis verwachtte ik dan een hartelijke ontvangst maar dat draaide anders uit. Mijn moeder vroeg verontwaardigd hoe het kwam dat net bij het begin van mijn close-up het beeld op storing werd gezet. Dat duurde een aantal seconden en toen het beeld terug verscheen, was nog net het uiteinde van mijn linkerschouder zichtbaar. 

Tegenslag sterkt je, wordt beweerd!?

© Helena Mattheyssens op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
02.08.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Leuk beschreven met een flinke dosis aan zelfrelativering!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig