SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

  • DEZE INZENDING:
  • Waardering
  • Hits
    575

Commando

Publicatie: | Nicole Schilder

 

Zijn naam is Tom en hij is een commando. Het klinkt sterk, krachtig en indrukwekkend, maar het is me onbekend wat die titel precies behelst. Tom is klein, veel mannen zijn langer dan hij.
We kwamen elkaar zojuist zomaar tegen in een schaarsverlichte kroeg, waar ik hem nooit eerder zag.
'Wat drink je?' Hij lacht, waardoor een rij blinkende tanden zichtbaar wordt.
Ik kijk ernaar. Iemand's gebit, dat zegt iets. Keurig onderhouden rijen duiden volgens mij op toewijding.
Het gezicht is niet onknap, de ogen zijn samengeknepen tot spleetjes, waardoor de ziel of kleur niet valt vast te stellen.
Ik ben alleen. Er is geen liefde, geen verplichting, geen reden om terughoudend te zijn, want verliefdheid is overschat, het heeft weinig om het lijf.
Hij neemt me op met een brutale, taxerende blik. Mijn borsten, zojuist nog door een voorbijganger galant betiteld als 'lekkere ballen,' middel en kont. Het voelt als een veekeuring. Maar ja, zo kijken de meeste mannen, dat is normaal.
Kurt Cobain is weg, maar hij koketteerde ermee, met de dood.
Op een poster aan de wand zie ik zijn afbeelding. Hij kijkt dreigend terug, maar dat is voor de foto, imago enzo. Het haar valt nonchalant langs het hoofd. De ogen zwart opgemaakt.
'Fan?' wil Tom weten, zonder benieuwd te zijn naar het antwoord en schuift naderbij.
'Ga je mee, naar buiten?' De kroeg is vol, warm en de muziek tettert in mijn oren. Marjanneke doet het met veel plezier.
We gaan naar beneden. Een onbekende langharige jongeman botst tegen me op en lacht naar Tom.
'Heb je beet?'
Buiten is het koud.
'Het is toch zo sluitingstijd,' merk ik op.
Tom loopt voor mij uit de straat in. We passeren de Oude Brug, kinderkledingzaak Tommy's en een lege fietsenstalling.
Hij staat stil, trekt me dichterbij en kust me ongeduldig.
Alleen zoenen stemt hem blijkbaar niet tevreden.
'Waar zullen we wat doen?' hijgt hij.
'Wat doen?'
'Ja, je weet wel, seks.' Zijn stem klinkt ruw.
'Buiten?' Ik kijk vertwijfeld om me heen. Het is donker, de straten zijn verlaten.
Zijn gezicht is nog steeds niet vertrouwd.
'Nou?'
'Ik ken je amper.'
'Maar je ging zelf mee,' vindt hij, blijkbaar geldt dat gegeven als toestemming.
'Je weet toch wat meegaan betekent?'
Hij trekt me naar een grasveld. Een commando heeft kennelijk kracht, ik moet daarom wel meebewegen.
Het is zo donker, dat ik zijn gezicht haast niet kan onderscheiden.
We gaan zitten op een bankje, ik ken het bankje wel. Overdag zitten er kinderen op, echtparen en hondeneigenaren. Ze kijken toe hoe de honden rennen in het gras.
Tom duwt me achterover.
'Ja sorry, maar mijn vriendin wil meestal niet,' mompelt hij verontschuldigend, trekkend aan de rits van mijn jas en de zoom van mijn jurk.
Mijn ogen wennen inmiddels aan het duister en ik kijk omhoog. De gouden ketting om zijn hals zwiept heen en weer, en Jezus aan het kruis kietelt tegen mijn voorhoofd.
God is mij niet genadig.
De ogen zijn gesloten, alsof de blik geheim is, niet bestemd voor mij.
'Niet tegenspartelen,' kreunt hij, met zijn vrije arm kleedt hij me verder uit.
Ik lig half naakt op het bankje. Er zijn geen honden die rennen en eigenaren die kijken.
De kroeg is gesloten, jongeren sjokken schreeuwend naderbij.
'He, Tom, wil het niet lukken?' schreeuwt een voorbijganger die mijn overvaller herkent.
Ik draai mijn hoofd naar opzij. Een paar jongens nemen plaats in het gras. Iemand schreeuwt naar ons.
'Hup, hup.'
Vertwijfeld en verstard staart mijn aanrander naar opzij en hijst zich omhoog, waardoor zijn lichaamsgewicht niet langer zwaar op mij leunt.
Ik adem uit, zie mijn naakte benen en schud mijn verwarde haren recht.
De menigte slaakt een teleurgestelde kreun en loopt dan door.
Tom is er klaar mee.
'Mondje dicht, of anders,' sist hij me dreigend toe en schiet dan weg, de struiken in.
Takken zuchten kreunend onder zijn afgemeten bewegingen. Een kraai strijkt neer op de leuning van het bankje en kijkt me nieuwsgierig aan.
In de sloot achter me hoor ik het geplons van een eendenpaar.
De maan komt tevoorschijn vanachter de wolken.
Dan haal ik diep adem. De commando is weg.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.