1 post
  • images/deelname/kort_verhaal.jpg
    Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Fragmenten uit gepubliceerde manuscripten of vervolgverhalen zijn niet toegestaan!
    Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.
    971 gepubliceerde inzendingen
  • Ook jouw artikel is welkom! Inzenden van een verhaal/gedicht is mogelijk door eerst in te loggen. Registreren is gratis! Alleen door eerst in te loggen en op de knop hieronder te klikken kom je op een pagina waar je de schrijfactiviteit kunt selecteren waar je aan mee wilt doen. Op die pagina kun je ook de titel en tekst voor je artikel toevoegen. Lees vooraf de voorwaarden. Let op: Na inzending is wijziging van je tekst niet meer mogelijk (m.u.v. Plusleden)
    Je artikel is, na inzending, vrijwel direct te zien in de betreffende schrijfactiviteit en bij je profiel. We publiceren een artikel minimaal een jaar (plusleden langer!), daarna verwijderen we het artikel en de commentaren, etc. automatisch.
  • De publicatievoorwaarden

    • Inzendingen dienen te voldoen aan de voorwaarden zoals aangegeven bij de betreffende schrijfactiviteit, Nederlandstalig en van voldoende kwaliteit (grammaticaal en inhoudelijk) te zijn. We accepteren geen afbeeldingen van een tekst, maar alleen de daadwerkelijke tekst!
    • Agressieve, onwettelijke, lasterlijke, racistische, misleidende of anderszins ongepaste of irrelevante bijdragen, naar interpretatie van de redactie, zijn niet toegestaan. De redactie behoudt zich het recht voor om inzendingen, zonder opgave van redenen, niet te publiceren, resp. te verwijderen.
    • De auteursrechten van een inzending blijven te allen tijde bij de inzender. Schrijverspunt brengt geen wijzigingen aan in de tekst.
    • Inzenders mogen geen door rechten beschermde teksten of afbeeldingen plaatsen.
    • Het plaatsen van persoonlijke informatie zonder toestemming van de redactie (zoals e-mailadressen, website en/of telefoonnummers) is niet toegestaan evenals teksten, advertenties en links van promotionele dan wel commerciële aard.
    • De redactie is niet aansprakelijk voor de gevolgen, juridisch of in andere zin, van de activiteiten van leden op Schrijverspunt, noch in Nederland, noch daarbuiten. De inzender blijft als enige verantwoordelijk en aansprakelijk voor de inhoud van zijn/haar bericht(en).
    • Bij inzending hanteert Schrijverspunt de actuele privacyregels. Onze privacyverklaring is onderaan op elke pagina te vinden.
    • We publiceren een inzending in principe een jaar lang op onze website. Voor plusleden is die periode langer.
    • Door het insturen van je schrijfactiviteit stem je in met deze voorwaarden.

     

De eerste indruk

Publicatie op : 09-09-2021

Als een auteur geen behoefte heeft aan feedback verschijnt er geen mogelijkheid voor reacties.

De eerste indruk

142 Hits.

Vriendelijk goedemiddag zeggen kan er nauwelijks vanaf. De vrouw is beslist een opmerkelijke verschijning; de subtiel omlijnde, korenblauwe ogen knallen haar gezicht uit. Echte schoonheid zit vanbinnen, is de vileine gedachte die bij Theo opkomt.
Doelgericht stapt zij tussen de loungebanken, loveseats en chaises longues door. Voor de kolossale, trendy hoekbanken toont ze geen noemenswaardige belangstelling. Tijdens de rondgang door de showroom wordt Theo’s blik naar haar hooggehakte pumps getrokken die verraden dat zij zowel smaak als middelen bezit. De kenmerkende signaalrode zolen en frivole strikjes herkent hij direct: Christian Louboutin – díe gaat voor een Chesterfield.

‘Op welke termijn denkt u de London Highback te kunnen leveren? Toch niet beláchelijk lang, hoop ik.’
Ze spreekt met een onmiskenbaar Goois accent en straalt uit gewend te zijn op haar wenken te worden bediend.
‘Hm, eens zien.’ Interieuradviseur Theo kijkt secondenlang naar het plafond en neemt daarbij theatraal een nadenkende pose aan. Dat zal begin juli worden, vermoedt hij, met geluk misschien een maandje eerder.
‘Op z’n vroegst eind oktober, mevrouw. Als het tegenzit zelfs nog een maandje later.’
‘Wat!? Meer dan zes maanden? Absurd gewoon! Kunt u de leverancier niet onder druk zetten?’
Nonchalant tikt Theo op enkele willekeurige toetsen van zijn laptop en kijkt de vrouw daarbij blasé aan. ‘Computer says no.’
De welbekende grap wordt duidelijk niet gewaardeerd en hij vervolgt, nu wat meer toeschietelijk: ‘Ik zal in elk geval mijn best doen. U ontvangt een berichtje, zodra we meer over de leverdatum weten.’
Ze nemen stijfjes afscheid van elkaar en als zij de showroom verlaat, valt het hem pas op hoe elegant zij beweegt. Ze lijkt welhaast te zweven, de stilettohakken ten spijt.

Verder komen er die middag geen klanten meer en al even voor zessen trekt Theo de deur van de zaak achter zich dicht.
Rond etenstijd is het doorgaans stil op straat, maar vanmiddag is op het plein achter de Grote Kerk de jaarlijkse kermis weer opgebouwd en aan het geroezemoes te horen is het er al gezellig druk. Lang hoeft Theo niet te zoeken; zijn neus leidt hem rechtstreeks naar de suikerspinkraam.
Sommige mensen zijn gek op een vette hap uit de muur, andere smulpapen laten wekelijks een harinkje door hun slokdarm naar binnen glijden. Theo’s heimelijk genoegen: álles dat mierzoet is. Als kind spendeerde hij zijn volledige zakgeld in het kleine snoepwinkeltje halverwege de looproute tussen school en zijn ouderlijk huis. Zijn dagelijkse portie magere yoghurt met muesli lardeert hij met een hoeveelheid vloeibare honing die een diëtiste haar wenkbrauwen zou doen fronsen.

Er staat een rij suikerspinliefhebbers van heb ik jou daar en als hij na een minuut of tien bijna aan de beurt is, wordt hij op zijn schouder getikt.
‘Wat toevallig zeg, om elkaar hier op de kermis tegen te komen. Laat míj u op een suikerspin trakteren, welke smaak mag het zijn?’
Overrompeld door deze onverwachte hartelijkheid doet Theo een stap opzij om de dame, die hij een uurtje eerder nog een peperdure Chesterfieldbank heeft verkocht, voor te laten gaan. Lang hoeft hij niet na te denken: ‘Eh, bosbessen graag.’
Bosbessen blijkt ook háár favoriete smaak en niet veel later zitten zij op een bankje naast elkaar te genieten van de zoete lekkernij op een stokje. Ongemerkt schakelen ze over van u op jij en de vrouw zegt Rosemarijn te heten. ‘Theo,’ zegt Theo op zijn beurt en ze schudden elkaar de kleverige hand.
‘Weet je wat, Rosemarijn, morgenochtend bel ik meteen met de leverancier en ik zorg er persoonlijk voor dat jij al op korte termijn van je bank kunt genieten.’
‘Jeetje, Theo, wat ontzettend attent van je. Je hebt geen idee wat dat voor mij betekent.’
‘Wie weet kan ik ook nog wel wat met de prijs doen, we zijn nu tenslotte bekenden van elkaar.’
Wat hem zo plotseling bezielt weet ie niet. Amper anderhalf uur terug ergerde haar attitude hem nog mateloos.
Weer zegt ze: ‘Jeetje, Theo…’
Nooit eerder heeft iemand dát op díe toon tegen hem gezegd en impulsief stelt hij voor om binnenkort eens samen een terrasje te pakken. ‘En daarna ergens een hapje gaan eten,’ doet hij er nog een schepje bovenop. Uit haar Luis Vuitton-handtas duikelt Rosemarijn een Smartphone op. Razendsnel scrolt ze door haar agenda.
‘Dán niet, dan niet, dan óók niet’ mompelt ze binnensmonds en dan plagerig: ‘Computer says no.’
Ze moet er zelf het hardst om lachen en opgelucht lacht Theo met haar mee.

Nog voor de zomer goed en wel losbreekt kan de Chesterfieldbank al worden geleverd. Vrijwel direct na Theo’s appje rinkelt zijn telefoon. Tussen twee snikken door vertelt Rosemarijn dat haar bankrekening in de voorgaande nacht is gehackt en leeggeplunderd.
‘Ach, meisje dan toch, wat een narigheid. Het komt absoluut goed, dat beloof ik je. Die bank komt gewoon vrijdagmorgen, ik schiet het je uit eigen zak voor. Kijk maar wanneer je het terugbetaalt.’
‘Jeetje, Theo…’

Goedgemutst gaat Theo zondagmiddag op pad om Rosemarijn met een fraai samengesteld veldboeket op te vrolijken. Al vanuit de verte constateert hij dat er geen gordijnen meer voor de ramen hangen.

 

Alleen Plusleden kunnen een eigen artikel aanpassen na publicatie. KLIK HIER om alle voordelen van een pluslidmaatschap te bekijken.

Ook jouw mening is hier welkom!

Reacties:

10.09.21
Feedback:
Met veel plezier gelezen.
Het einde is voor meerdere uitleg vatbaar.
Leuk ook om je toelichting te lezen!
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ewald Hagedorn 10.09.21
    Dank voor je reactie, Wies.
    Je hebt gelijk, de eerste gedachte is dat Rosemarijn ervandoor is, maar misschien is er niets aan de hand en heeft ze de gordijnen alleen maar naar de stomerij gebracht.
09.09.21
Feedback:
Heel vermakelijk. Drie dingen vond ik niet oké:
- De titel lijkt mij teveel op een 3x ingezonden kort verhaal van ene Asko.
- Mag je make-up subtiel noemen, wanneer bijgevolg een deel van het uiterlijk gaat ‘knallen’? Lijkt mij juist weinig subtiel.
- En uit de 3e alinea (‘en al even voor zessen trekt Theo de deur van de zaak achter zich dicht.’) maak ik op, dat Theo niet zomaar een werknemer in de meubelwinkel is, maar minstens bedrijfsleider, mogelijk zelfs eigenaar. Zou zo iemand zijn klanten afschrikken met kinderachtige pesterijtjes? Welnee!
Maar voor de rest heus erg leuk.
  • Waardering
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ewald Hagedorn 09.09.21
    Dag Hans, dank voor je reactie.
    - Het verhaal is oorspronkelijk geschreven en ingezonden voor de Baarnse Literatuurprijs, waar ik uiteindelijk een van de twaalf genomineerden was.
    - Op deze website ben ik soms weken of zelfs maanden niet actief en over eerdere inzendingen van andere schrijvers weet ik meestal verder niets.
    - Het waren vooral haar korenblauwe ogen die haar gezicht uit knalden; de make-up eromheen was subtiel aangebracht.
    - Wat je derde opmerking betreft: zelf heb ik zeven jaar in een interieurshowroom gewerkt. De eigenaar woonde in Portugal, de bedrijfsleider was niet altijd aanwezig. Ook verving ik regelmatig andere bedrijfsleiders in andere filialen bij vakantie of ziekte. Ik heb in die jaren honderden keren een zaak geopend of gesloten.
    • Ewald Hagedorn 10.09.21
      @HansVillerius Hoe meer illusies, je kwijtraakt, hoe minder je er nog kunt verliezen.
    • W.J. (Hans) Villerius 10.09.21
      @Ewald Bijna onbegrensd vertrouwen in eigen deductievermogen vooral.
    • Ewald Hagedorn 09.09.21
      @HansVillerius Dank je wel, Hans. Benieuwd wat je illusie was. Illusies leiden dikwijls tot teleurstellingen, is mijn ervaring.
    • W.J. (Hans) Villerius 09.09.21
      @Ewald Ai, nu ben ik een illusie armer. (Gefeliciteerd met je nominatie.)
    • Ewald Hagedorn 09.09.21
      PS Ook heb ik zeven jaar in de horeca gewerkt. Veel klanten gedragen zich naar het bedienend personeel arrogant, onbeschoft en denigrerend. Terug pesten? Reken maar van yes!
09.09.21
Feedback:
Mooi verhaal, Ewald. Soms zijn mensen niet degene die ze op het eerste gezicht lijken en dat is hier goed neergezet. Leuk dat het einde toch wat aan de verbeelding overlaat, want eigenlijk wil ik het naadje van de kous weten.
  • Waardering
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Ewald Hagedorn 09.09.21
    Dank je wel, Louise. Inderdaad een open einde, aan de andere kant, het lijkt me duidelijk dat Theo er lelijk is ingestonken.

Meer van deze auteur:

Titel:Hits:Waardering:Link:
Column
Op z'n Zwitsers
573
Lezen?
Sympathique stel
481
Lezen?
Haiku en senryu
456
Lezen?
Column
Over quotes en zo
450
Lezen?
Los van de baas
449
Lezen?