Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

De foto
Inzendingen: 1049
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
De foto
© Renee Iseli - Smits op .
Aantal hits: 146

Ik pak mijn laatste biertje van vanavond uit de koelkast en installeer mij op de bank. Voeten op tafel, Anneke is toch al naar bed en wie er niet is kan er ook niets van zeggen.

Burp.

Niemand die het hoort, zelfs ik niet. Mijn hoortoestellen zijn uit, op het ruisen en piepen in mijn hoofd na is het lekker rustig.
Het is sowieso erg rustig, sinds Ad mij uit ons bedrijf heeft gesmeten.
"Je maakt te veel fouten Viktor. Daarmee ruineer je mijn goede naam en die van mijn bedrijf."
Zijn bedrijf? En wie heeft het dan meehelpen opbouwen? Zonder mij zou zijn bedrijf nooit hebben bestaan! Kan ik het helpen, dat ik een paar A en O´s niet meer versta?
"Geen probleem Viktor, we gaan dit samen oplossen. Daar zijn we vrienden voor, toch?" klonk het nog, toen ik anderhalf jaar geleden van de KNO-arts kwam met weer een slechter resultaat van mijn hoortest.
Ik kreeg sterkere hoortoestellen, hulpapparatuur en daarmee moest ik maar beter funktioneren.
Mijn voorstel om bij vergaderingen of overleggen een schrijftolk te laten komen wordt snel van tafel geveegd.
"Ja, we bespreken natuurlijk vertrouwelijke informatie, dat snap je toch wel Viktor? Zo´n tolk kan van alles verder vertellen."
"Zo´n tolk heeft een beroepsgeheim, net als een arts," werp ik tegen.
Dat weet ik van een maatschappelijk werker, waar ik een paar keer ben geweest.
"Kan best zijn, maar ik neem toch geen risico."

 Ja, ja, een vriend die je al na een jaar in de steek laat, omdat je wat fouten maakt.
Goed, die fout met de opdracht van de gemeente was niet handig. Op de bouwtekening voor de gemeente heb ik een kruising ingetekend, in plaats van behuizing. Dat had ik natuurlijk beter moeten navragen, maar de deadline was strikt en navragen kost tijd. Bovendien leek mij behuizing op die plek ook logischer.
Woest was de afdeling planning van de gemeente geweest. Ad heeft geprobeerd de boel te sussen, maar ook hij was kwaad op mij.
"Hoe kun je nou zo´n fout maken Viktor? Was je bezopen of zo? De laatste tijd is je werk behoorlijk slordig en er zitten fouten in die niet nodig zijn. Ik heb geen zin om je werk steeds te moeten controleren, dat hoor je zelf te doen! Je mag van geluk spreken, als we ooit nog een opdracht van de gemeente krijgen."
Ad heeft natuurlijk wel een punt: opdrachten vallen niet als rijpe appels van een boom. Maar de gemeente is niet onze grootste opdrachtgever. Dat is Van Buuren, een gerenomeerd bouwbedrijf.
Toen directeur van Buuren een paar maanden later een fout in mijn bouwplan voor zijn onderneming ontdekte, heeft Ad mij keihard ontslagen. Mooie vriend!

Ach, nou zit ik me al weer op te winden, dat is niet goed voor mijn hart heeft de huisarts pas nog gezegd. Ook moet ik volgens hem wat minder gaan drinken. Daar is Anneke het roerend mee eens.
"Dat zou jij toch ook doen, als je door je ´beste vriend´ op straat wordt gezet?"
Nee, dat zou Anneke niet doen, daar is ze veel te nuchter voor.
"Je moet weer gaan werken Viktor. Het is nu een half jaar geleden en je bent nog steeds niet op zoek naar ander werk. Ga desnoods free-lancen, neem opdrachten aan maar DOE iets! Dit gaat niet zo."

Anneke, altijd de perfecte werkneemster, collega en mijn echtgenote. Helaas kunnen we geen kinderen krijgen, anders was ze beslist ook een perfecte moeder geweest.
We hebben het wel geprobeerd hoor, maar blijkbaar was ik niet potent genoeg. Dat heeft ze mij niet kunnen vergeven. Naar mijn mening heeft ze nooit gevraagd, mijn verdriet niet gezien. We slapen sindsdien apart. Soms ga ik ´s avonds nog wel eens naar haar kamer. Als ze in een goed humeur is, dan kan ik haar overhalen. Maar vaak weert ze me af. Dan is ze te moe, zegt ze.

Met de afstandsbediening zap ik door alle kanalen. Geluidloze beelden flitsen voorbij. Op dit tijdstip is het televisie aanbod echt waardeloos. Een nieuwslezer beweegt stil zijn lippen om nog een samenvatting van de dag te geven. Het zal wel, ik doe niet eens meer moeite om zijn lippen te volgen.
Het laatste restje bier drink ik uit de fles. Tijd om naar bed te gaan.
Ik sta op en zet het bierflesje nog even in de bijkeuken. Morgenochtend breng ik het samen met al het andere glas meteen naar de glascontainer. Anneke hoeft niet precies te weten hoeveel lege bierflesjes er staan.

Als ik terugkom, wil ik de televisie uitzetten maar mijn blik blijft hangen bij een foto van een vrouw die mij vanaf het beeldscherm aankijkt.
Nee, dat kan niet! Goed, het haar is wat langer en dit kapsel komt mij niet direct bekend voor, maar het is onmiskenbaar de vrouw die boven mij in haar bed ligt te slapen!
Wat doet een foto van Anneke op TV?!
In een soort trance blijf ik naar het beeldscherm staren. De foto heeft inmiddels plaats gemaakt voor een informatienummer van de politie. Alle personen die weten wie deze vrouw is en waar zij zich bevindt, wordt gevraagd met de politie contact op te nemen.
Mijn mond valt open. Mijn Anneke? Gezocht door de politie?
Onmogelijk. Anneke en politie, dat gaat beslist niet samen.
Het idee is zo absurd, dat het alleen maar mijn verbeelding kan zijn die op hol slaat. De vrouw op de foto lijkt alleen maar op Anneke. Of het is misschien een dubbelgangster.
Dit moet ik Anneke morgen meteen vertellen! Alleen al deze gedachte bezorgt mij prompt een lachbui waar ik bijna niet meer uitkom. Ze gelooft mij nooit.
"Je was vast dronken," zal ze zeggen en ik zie haar afkeurend met het hoofd schudden.
"Hoogste tijd om te gaan slapen, Viktor!" roep ik mijzelf weer tot de orde.
Nog nahikkend van de lach loop ik naar mijn slaapkamer en zet mijn wekker op 7:00 uur. Ik weet dat Anneke vroeg opstaat omdat ze op haar werk een gesprek met een van haar klanten wil voorbereiden. Ze werkt voor een PR bureau in de stad.

De volgende ochtend sta ik, tegen mijn gewoonte in, meteen op als mijn wekker onder mijn hoofdkussen vibreert. Een gewone wekker hoor ik niet en het sterke vibreren is voor mij een efficiente manier om wakker te worden.
Anneke is al op en in de keuken bezig om koffie te zetten.
"Wat ben jij vroeg." Ze kijkt mij vragend aan.
"Wil je ook koffie?"
Zonder op mijn antwoord te wachten, pakt ze een beker uit het keukenkastje.
"Ik moet je wat vertellen. Je zal me niet geloven, maar ik zag gisterenavond een foto op TV. De politie vroeg de bevolking om meer informatie. En weet je wie er op die foto stond?"
"Nee, natuurlijk weet ik dat niet want ik heb de foto niet gezien."
Anneke geeft mij mijn beker koffie aan.
"Viktor, maak het niet zo spannend! Het is blijkbaar bijzonder genoeg dat je er zo vroeg voor je bed uitkomt. Dus ...?"
"Jij! Op die foto stond jij!"
Nieuwsgierig kijk ik naar haar reactie. Vergis ik mij of schrikt ze en wordt ze een beetje bleek?
Dan draait ze zich hoofdschuddend om.
"Je had zeker weer te veel gedronken. Je moet toch echt eens wat minder TV kijken, daar krijg je alleen maar hersenspinsels van."
Abrupt zet ze haar koffiebeker neer en loopt naar de keukendeur.
"Ik moet gaan. Je amuseert je wel vandaag?"
Voor ik wat kan zeggen is ze weg.

Dit artikel delen?
Feedback voor schrijfactiviteiten

Hier jouw review voor: "De foto"

Geschreven door Renee Iseli - Smits . Geplaatst in Kort verhaal.
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.
(55)
21 commentaren
1 nuttige stemmen.
18.02.21
Feedback schrijfkwaliteit
Spannend en ontroerend tegelijkertijd.
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Renee Iseli - Smits 21.02.21
    Dank je wel!
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart