SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

  • DEZE INZENDING:
  • Waardering
  • Hits
    502

De klusjesman

Publicatie: | Nicole Schilder

 

Elke doordeweekse dag verscheen Joop in het Amsterdamse hospitaal. Het gebouw was imposant groot, met lange, volle gangen, op de begane grond bevond zich een druk bezocht plein, omringd door restaurants en winkels. Hij passeerde achteloos de voorbijgangers, waaronder een kleine voorovergebogen schuifelende manlijke patiënt, gehuld in pyjama en op sloffen, begeleid door een vrouwelijke metgezel. Joop herkende de lege blik in de ogen, het was een stille aankondiging van het nabije einde.

Hij werkte al meer dan dertig jaar als manusje van alles. Vijf jaar geleden nog hadden een paar medewerkers haastig een kleine attentie geregeld, ter ere van zijn vijfentwintigjarig jubileum. Hij ontving een bosje bloemen, rozen uit de hospitaal kiosk, maar ze hadden prikkende doornen. Ook overhandigden ze hem een waardebon van een plaatselijke supermarkt.
'Dat is toch altijd goed,' vond Hank, receptionist van de röntgenafdeling, hem goedmoedig op de schouder kloppend.

Doorgaans zag niemand hem staan. Joop viel eenvoudig niet op, gehuld in zijn eenvoudige zwarte ribbroek met beige poloshirt.
Hij had een gangbaar uiterlijk, vertelde de nachtzuster van de uitslaapzaal hem eens.
Ze bekeek hem aandachtig, alsof ze iets zou moeten zien, iets dat zij niet zag, terwijl het er wel degelijk was.

Sommige mensen zou het storen, niet opgemerkt te worden. Joop was juist opgelucht omdat hij onzichtbaar leek en zodoende alle ruimtes eenvoudig kon betreden en verlaten zonder ooit gezien te worden. Hij bekeek zichzelf in de spiegel. Het gezicht had geen uitdrukking. De huid was bleek, de weinige haren op het achterhoofd zagen grijs. Het postuur was niet bijzonder. Niet dik, niet dun. Precies goed.
Niemand hier zou exact kunnen zeggen wat hij deed of hoe hij zijn dagen doorbracht in het hospitaal. Een klusjesman doet tenslotte klusjes.

Hij trippelde kalm de gangen door. Het was al later op de middag, dus het was redelijk leeg.
Hij kende de weg hier blindelings, een niet te onderschatten kwaliteit.
Op de vijfde verdieping kwam hij vaak. Meestal wanneer iedereen wegging,
achterin de gang, deur rechts, zaal nummer tweehonderdelf.
Vluchtig overzag hij de zaal. De obductieafdeling was leeg.

Hij floot een vrolijk deuntje. Fade away, het lied was eerder die dag ten gehore gebracht op de radio.
Dan opende hij een zijdeur en betrad het kleine mortuarium pal achter de obductieruimte. De motor van de koeling snorde. Verder was het stil.
Hij rolde de eerste de beste lijkschaal naar buiten en bekeek geboeid de inhoud.
Er lag een oudere vrouw op het blad, die hij  rond de vijftig jaar schatte. Leeftijd liet hem onverschillig, maar hij kon desondanks goed inschatten hoe oud iemand was.
Het was gewoon een kwestie van oprechte interesse. Hij bekeek de gezichtsuitdrukking en schoof het lichaam in een voordeligere houding.
Dan liet hij zijn broek omlaag vallen en betastte teder de rauwe huid van het bleke lichaam. Ida was haar naam, zo viel te lezen op het kaartje aan het voeteneind.
Hij liet zich behoedzaam zakken, maar het blad protesteerde kreunend onder het plotseling toegenomen gewicht.

In de ogen van Joop was elke persoon uniek en waardevol, maar dan in het bijzonder diegenen die zich niet meer konden laten horen of zien.

Zoals altijd richtte hij zich na een tijdje op, kleedde zich aan, rechtte zijn rug en schoof de lijkschaal weer terug in de standaard.  Dan draaide hij zich om, en verliet het mortuarium.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
24.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Hi Nicole,
Je geeft aan dat dit verhaal op een waar gebeurd verhaal gebaseerd is. Pinky moest toch even aan jouw 55 W verhaal 'de begrafenisondernemer' denken. Heeft de geschiedenis de werkelijkheid ingehaald?

Hartelijke groet van Pinky

Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 25.11.21
    Er zwemmen meer Necrofielen in de vijver, Pinky. Mij boeit het voornamelijk hoe iemand zich tot dergelijke verhandelingen toe kan zetten.
24.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een boeiend verhaal, Nicole, met een verrassende ontknoping.
Naar mijn smaak gebruik je het persoonlijk voornaamwoord 'hij' een beetje veel. Door andere zinsconstructies te gebruiken, zou je er een aantal kunnen reduceren.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 25.11.21
    Tja, ik moet zeggen, dat het mij zelf niet zo stoort. Liever verander ik niet teveel aan mijn schrijfstijl, die door volledig andere zinsconstructies toch aan kracht zou moeten inboeten. Evenwel waardeer ik je suggestie en zal ik deze waar mogelijk toepassen. Dank voor je reactie.
24.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Je voelt in het begin al dat het verhaal ergens naar opgebouwd wordt. Wat een einde, goed gedaan hoor!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
24.11.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een prikkelend verhaal [met één vrij ongeloofwaardig detail: die doornen. Kijk, dat zo’n ziekenhuiswinkeltje rozen verkoopt, wil er bij mij nog wel in. Zelfs dat ze aangenaam ruiken- al acht ik die kans gering. Maar ziekenhuiswinkelrozen met doornen- en daarmee kans op verwondingen en wie weet infecties? Nee, dat bestaat niet! Mocht ik me daarin vergissen, dan nog dit: doornen zijn niet prikkelend, maar prikkend.]
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Nicole Schilder 24.11.21
    Beste Hans, elke roos heeft zijn doornen. Dank voor je reactie. :-)
    • W.J. (Hans) Villerius 24.11.21
      Tja, dan leven we in parallelle universums. In mijn wereld komen vrijwel doornloze rozen voor en dan bedoel ik niet het wilgenroosje of de pioen, maar bijvoorbeeld zephirine drouin. (Ik heb opgelucht vastgesteld, dat de doorns in je vertelling niet langer prikkelen, maar prikken.)

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.