SCHRIJFACTIVITEIT: KORT VERHAAL

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor meer schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De man met de hamer

Publicatie: | Connie van Vuuren

De bank in het park waar nooit iemand zat was bezet. Ik zag het al van grote afstand. Hijgend rende ik door. Mijn wekelijkse hardlooprondje kostte me de laatste tijd veel inspanning. Ik werd steeds sneller moe.

Toen ik het bankje naderde schrok ik. De man die daar zat had het duidelijk op mij gemunt. Ik voelde de dreiging. Met priemende ogen keek hij mij aan. Ik wilde met een grote boog om het bankje heen rennen, maar mijn voeten wilden niet meer. Mijn hoofd stond op ontploffen. Ik voelde steken in mijn zij en strompelde naar de bank. Misselijk en draaierig zocht ik naar mijn telefoon terwijl ik snel ademhaalde. Het ging niet goed met me. Ella moest me komen halen. De kracht verdween uit mijn handen. De iPhone gleed tussen de houten zitting van de bank. De man aan de andere kant van de bank staarde me uitdagend aan. De hamer hield hij vastberaden in zijn hand. Ik wilde weg, bij hem vandaan, maar ik kon geen stap meer verzetten. De man schoof dichterbij. Vluchten was geen optie meer. Het werd zwart voor mijn ogen Ik kreeg een black out. Vaag hoorde ik stemmen om mij heen. Er was paniek en geschreeuw. In de verte hoorde klonk een sirene. Ik was in een nachtmerrie beland.

Toen ik mijn ogen weer opende lag ik in een vreemd bed aan allerlei slangetjes. Ik had een bonkende koppijn en voelde me futloos. Een warme hand lag op mijn hoofd. In een waas zag ik Ella, mijn vrouw. Ze had gehuild. Ik wilde haar troosten, maar de woorden kwamen niet uit mijn mond. Het was een warboel in mijn hoofd en het felle licht deed pijn aan mijn ogen. Wat voelde ik me beroerd. De man met de hamer verdween niet uit mijn gedachten. Ik had verhalen over hem gehoord en het altijd weggewuifd als lariekoek. Nu was ik hem zelf tegengekomen. Hij bestond echt en ik had hem gezien. Een angstaanjagende ervaring. Ik was nog nooit zo bang geweest. Zuchtend sloot ik mijn ogen en gleed de nachtmerrie weer in. Ella was er op de momenten dat ik wakker werd. Het stelde me gerust. Haar nabijheid was belangrijk voor me. Verder had ik nu niets of niemand nodig.

Pas uren later merkte ik dat ik mijn telefoon miste.

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker (lid zijn is niet noodzakelijk) kan een reactie geven! Schrijvers stellen vooral je tips en opmerkingen op prijs.
15.07.20
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Aanpassing n.a.v. oude waardering.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook gratis meedoen aan een schrijfactiviteit? We publiceren je inzending voor minimaal 12 maanden. Meedoen is mogelijk door in te loggen en dan bovenin de pagina op de rode balk te klikken. Nog geen lid? Aanmelden is gratis.