Voor schrijvers, door schrijvers
964 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

165 Hits

Publicatie op:
De pijn van verslaving
Het gevoel om de controle over je eigen lijf en handelen kwijt te zijn geeft een gevoel van paniek. Zeker wanneer het middel op is. Ik kon mijn gebruik met geen mogelijkheid
meer stoppen, zelfs niet met alle wilskracht van de wereld. Ik merkte dat het mij rustiger maakte als ik mijn gevoel op papier zette.
De volgende notitie is hier een
goed voorbeeld van; het is 7 december, 4:50 en ik zit, zoals bijna dagelijks al uren achter elkaar dwangmatig achter de computer. Ik ben in de war en in paniek. Ik moet
meer zien te krijgen, ook al is het geld voor rekeningen bedoeld. Dat los ik later wel op; ik kan en wil dit gevoel niet verdragen.

~Ik heb het koud, vooral mijn voeten. Zweet komt dwars
door mijn deodorant heen. Mijn ademhaling hapert en stokt, alsof ik hyperventileer. Mijn hart bonst in mijn borstkas, ik voel het en raak daardoor nog meer in paniek.
Mijn spieren trillen continu lichtjes, mijn schouders zijn aangespannen, mijn nek zit helemaal vast en mijn handen trillen zichtbaar. Mijn maag is van streek, ik voel me misselijk.
Ik heb, vanaf dat ik ging gebruiken niets meer gegeten. Zelfs drinken krijg ik niet weg. Af en toe geeft mijn
lichaam kleine schokjes af. Onverwacht geluid maakt mij
bijna paranoïde, zo schrikkerig ben ik. In de spiegel zie ik alleen nog de lege blik in m’n ogen. Die lege blik komt totaal niet overeen met hoe ik mij van binnen voel. Er is een
achtbaan aan gedachten en emoties in mijn lijf. Ik ben gejaagd, ongeduldig en geagiteerd. Ik zucht zeer regelmatig erg diep. Al mijn gedachten gaan over geld en drugs. Ik MOET het zien te regelen. Als dit enkele uren aanhoudt wordt 
het opgevolgd door een reeks hele zware negatieve gedachten, waarin ik wens dat ik niet meer leef. Ik
herinner me alle verschrikkelijke gebeurtenissen die ‘de witte sloper’ veroorzaakte. Moedeloosheid, boosheid en verdriet volgen elkaar in snel tempo op. Ik heb geen slaap, dat komt pas na meer dan 48 uur wakker zijn. Ik wil ook nog niet slapen. Ik heb nergens zin in. Naar
het toilet lopen is te ver. Ik wil niet praten, negeer anderen totaal. Mijn wil is wet, en ik manipuleer alles en iedereen binnen mijn macht totdat ik mijn middel weer in bezit heb.
Empathie is een scheldwoord, het gaat om mij en mijn pijn. Mijn gezond verstand is weg, en dat kan me niet schelen. Er is niets belangrijker dan mijn middel. Alles om dit gevoel kwijt te raken~

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De pijn van verslaving"

14.10.20
Feedback schrijfkwaliteit
Helemaal eens met Nicole!
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Louisa van den Heerik 14.10.20
    Ik heb het vervolg toegevoegd en een beetje herschreven omdat ik geen boekfragmenten mag plaatsen. Deze tijd ligt (ver) achter mij maar mijn hoofd er af en toe aan herinneren is belangrijk

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Een onverwachte verrassing. (310) Harry Boerkamp 18-04-2020

    ‘Dat had je toch niet hoeven doen?’ glimlachte Jona. Ze was helemaal verbaasd toen ze de cadeaus had uitgepakt.Het was zondagmorgen en we lagen nog heerlijk in bed. Het leek een mooie dag te gaan...

    Lees meer: Een onverwachte...