Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De schat om de hoek

Eeuwen geleden, zo lijkt het, maar ik herinner het me nog als de dag van gisteren. Pappa was weg. Vreemdgegaan, zo verklaarde mamma. Ik vond het ook vreemd dat hij al twee weken niet was thuisgekomen. ‘Is hij dan verdwaald?’ vroeg ik. ‘Zoiets,’ antwoordde ze kortaf. Haar blikken verboden doorvragen. In stilte wachtte ik op zijn terugkomst. Intussen kwam mamma steeds vaker thuis met haar tennisleraar, die het fijn vond als ik hem Pappie noemde. Mijn vader had een maand eerder gezegd dat mamma overspelig was. Toen Pappie voor het eerst binnenkwam, snapte ik meteen dat het om tennis ging. Mamma en Pappie waren nu samen op vakantie. Ze hadden hun rackets meegenomen. ‘Kinderen maken Pappie onrustig,’ had mamma gezegd. In de tussentijd verbleef ik dus drie weken bij opa Hans, de pappa van mijn mamma.

Opa stak een pijp op. De kamer rook zoetig. Wel lekker, vond ik. Mamma had hem vaak gemaand te stoppen. ‘Doe ik toch?’ was daarbij zijn geijkte antwoord, waarbij hij demonstratief zijn pijp weer met tabak volpropte. Sinds de dood van oma Berthi rookte hij steeds meer. Wanneer hij hoestte, kwaakte hij grappig.
‘Wat speel je?’ piepte hij hees.
‘Donkey Kong. Het is de bedoeling dat ik de prinses bevrijd,’ zuchtte ik mee hupsend met de sprongen over de vallende tonnen. Even draaide ik het oranje toverdoosje naar mijn grootvader die mompelend te kennen gaf er weinig van te begrijpen. In zichzelf gekeerd slofte hij weg. Een uur later kwam hij terug in de kamer en zette zich naast de televisie. ‘Zo meteen begint Op jacht naar de schat. En daarna ga je naar bed,’ sprak hij, wetend dat het mijn lievelingsprogramma was. Stuntelig richtte hij de telescoopantenne, totdat de hoeveelheid sneeuw enigszins verdraagbaar was. Tien minuten later volgden we vol spanning een helikopter boven Luxemburg en probeerden we samen de puzzels op te lossen.
Opa stootte me aan. ‘Ben jij weleens op reis geweest?
Ik schudde mijn hoofd. ‘Pappa en mamma kunnen dat niet betalen.’
‘Hoezo, je ouders werken toch allebei? En ze is nu toch ook …’ Hij slikte zijn woorden in.
‘Wat deed u vroeger eigenlijk voor werk?’ vroeg ik, terwijl ik vol bewondering naar de helikopterpiloot op tv keek.
Opa wiebelde ongemakkelijk op zijn stoel. ‘Machinebankwerker, smoesde hij achter zijn hand. Ik haalde onbegrijpend mijn schouders op. ‘… op een piratenschip,’ glunderde hij vervolgens, waarbij hij zijn geteerde tanden bloot lachte. Met reuzenogen staarde ik hem aan en fantaseerde meteen een lapje voor zijn oog. ‘Wil je mijn tatoeages zien?’ Hij stroopte zijn mouwen op en showde de ankers. Exact die van Popeye. Opa wás een piratenschip. Zijn armen, gevlochten scheepskabels die uitkwamen op krachtige ra’s. Oren als enorme zeilen en een fok die altijd bolde bij de woeste wind van zijn ademhaling. Dolende ogen, kompassen zonder naalden in oceanen van verzonken leed.
‘Er schijnt in de buurt een schat te liggen …’
Mijn ogen werden kanonskogels. ‘Echt waar opa?’
Hij knikte. ‘Het is de schat van Kapitein van Hoek. Hij woont aan het eind van de straat en heeft de schat in het bos achter zijn huis begraven. Wacht, ik heb hier ergens de schatkaart.’ Niet veel later kwam hij terug uit de keuken met een vergeelde rol papier die citroenachtig rook. Hij rolde hem uit en ik volgde zijn vinger die drie herkenningspunten aanduidde. ‘Wilde dieren … woeste heuvel … hartjesboom …,’ zuchtte hij en rolde de kaart weer op. ‘Als ik toch eens de sleutel had van de schatkist …’
‘We kunnen de schat toch sowieso opgraven?’
‘Nee, Kapitein van Hoek is erg achterdochtig. We waren ooit de beste vrienden, maar kregen ruzie om een meisje. Als we de sleutel hadden, konden we de kist na het leegroven terug begraven.’
‘Slim opa!’ Trots omhelsde ik hem, maar hij bevrijdde zich worstelend.
‘Beetje benauwd,’ sprak hij hees. ‘We hebben de sleutel niet, dus het heeft geen zin om er verder over na te denken.’

Samen zagen we hoe de kandidaten op tv de tienduizend gulden misliepen. Met hen voelde ik ook de teleurstelling in mezelf opborrelen. Terneergeslagen gaf ik mijn grootvader een kus en liep naar de logeerkamer. Na een kort bedritueel dook ik op de matras. Ik liet mijn hoofd vallen op het kussen en stuitte op iets hards. Nieuwsgierig graaide ik in de kussensloop en tot mijn grootste genoegen haalde ik er een prachtige gouden sleutel uit. Die moést wel passen op de schatkist.
‘Opa! Ik heb de sleutel!’ Zo snel als mijn voeten me konden bijhouden, sjeesde ik de trap af.
‘Ja, dat is hem! Wat goed!’ joelde hij. ‘Nu herinner ik het me weer. Kapitein van Hoek heeft hier weleens geslapen toen we samen na een rooftocht de kroeg in waren gedoken. Hij was zo dronken dat hij niet meer naar huis kon, dus hij bleef bij mij overnachten. Kleed je aan, er wacht een schat op ons.’
Nog geen minuut later liepen we de straat uit. Opa was gewapend met een zaklamp en een schop. Ik hield de kaart vast en gaf aanwijzingen. Opa wees naar een drol. ‘Kijk uit! Zo aan de kleur te zien, is die van een boswolf. Blijf dicht bij me, want ze zijn bang voor licht.’ Voorzichtig zette hij zijn voet tussen de brandnetels en boog de laaghangende takken opzij. De grond kraakte onder onze voeten en we slopen door de dichte bebossing.
‘Waarom nemen we dat bospad niet, opa?’ vroeg ik na enkele minuten.
‘Nee, we moeten de kaart exact volgen. Kapitein van Hoek kan vallen hebben gezet op andere wegen.’
Mijn hart klopte in mijn keel. Het bos rook onheilspellend. Of was het mijn eigen angstzweet? ‘Pas op!’ Opa wees naar een enorme slang die net boven zijn hoofd in een boom hing. Gelukkig sliep het geelgroene serpent dat zichzelf keurig om een zwarte plastic koker had gewikkeld. ‘Een tuinboa. Erg gevaarlijk.’
Met de schrik gierend door mijn lijf klampte ik me vast aan opa en rap vervolgden we onze queeste.

‘Kijk opa, daar achter die bomen ligt een heuveltje, net als op de kaart!’
Opa zette zijn pas aan en ik had moeite om hem bij te houden. Na enkele meters proestte hij echter zijn longen leeg. Hij reikte mij de schep en de zaklamp aan en gebood me naar de hartjesboom te zoeken. Mijn hart gonsde zo hard, dat de zee in mijn oren ruiste. Daar, statig en prominent stond hij: een enorme beukenboom met een breed hart en de letters H en B. Ik spitte de grond bij de wortels door tot ik op een hard voorwerp stuitte. Snel groef ik het uit en haalde een klein gelakt kistje boven. Trillend opende ik het hangslot. Een prachtig gouden horloge schitterde in het volle maanlicht. Ik draaide het sieraad om en zag tot mijn grootste verbazing dat er iets in gegraveerd stond: Voor Matthew. Ik zal altijd bij je zijn.
‘Hoe weet Kapitein van Hoek mijn naam?’
Opa glimlachte. ‘Sommige schatten laten zich alleen door heel bijzondere mensen vinden.’
‘En u dan? Nu heeft u niets,’ stamelde ik verdrietig.
Zijn blik sloop richting de maan. ‘Binnenkort gaat opa op reis. Een korte vlucht op zoek naar mijn verloren schat.’ Hij klopte op mijn schouder en samen begroeven we het kistje.

Twee maanden later vonden stropers opa bij de hartjesboom. De lach op zijn piratengezicht verried dat hij zijn schat eindelijk had gevonden.

© Erik van der Velden op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
03.02.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Dit is nog ouderwets meegevoerd worden door een prachtige vertelling.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
02.02.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Wat een prachtig geschreven verhaal!
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
02.02.22
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
02.02.22
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een heel mooi aangrijpend verhaal. Prachtig geschreven.
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig