Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal.
Bij een kort verhaal geven we de voorkeur aan maximaal 1000 woorden.

Klik voor alle schrijfactiviteiten in het menu op SCHRIJFACTIVITEITEN.

De trein is altijd een beetje reizen

Gisteren had ik een subliem idee. In deze tijden van slechts 1 knuffelcontact was er een manier om toch wat meer avontuur in mijn leven te brengen. Het was ook iets dat ik al zo lang had willen doen als pendelaar: op de trein blijven zitten in plaats van af te stappen als je op je werkplaats bent aangekomen. Vermits dit nu niet ‘echt’ zou zijn gelet op het verplichte telewerken, had ik het iets veranderd. In het station zou ik niet kijken welke trein ik zou nemen. Ik zou blindelings opstappen.
 
Een ganse nacht lag ik in mijn bed te woelen, verwachtingsvol over de nieuwe dingen die ik allemaal zou zien. Dus zo gezegd, zo gedaan deze morgen: eerst een ticket gekocht waarmee ik voor een vaste prijs in Europa kan reizen en dan spring ik zonder kijken op een trein.
 
Eerst zie ik nog bekende dingen zoals lelijke, maar wel interessante tuinen van huizen vol koterijen. Dan vervaagt het bekende, zie ik mooie grote gebouwen, allemaal nieuw, zie ik prachtige tuinen vol exotische planten, reis ik door bergachtige gebieden met de mooiste sneeuwtoppen. Ik zie mistige meren, wouden, reis langs zeëen met hoge, wilde golven, ... . Eén keer zingt een meisje op een perron. Ze zingt heel hoog en zo mooi, zo zuiver en breekbaar dat ik bijna ween. Wat later, op een ander perron, staan een moeder en kind in lokale kledingdracht. Ze verkopen rozen. Ik doe mijn venstertje open en koop 1 roos, ze is diep donkerrood, bijna zwart. Het kind geeft mij de roos met zo’n blije lach, dat ik zelf ook begin te lachen. De moeder knikt mij vriendelijk toe, bedankt me, zegt ook iets in een vreemde taal, het leek op “Hayat bir trendir, gemiye bin” maar zeker ben ik niet. Straks zal ik het eens in google translate smijten hoewel je daar soms rare dingen krijgt. De trein rijdt verder, ik zie nog duizend mooie dingen en ik denk ook nog even aan dat kleine meisje op het perron. En dat doet me dan weer denken aan een mooi spreekwoord toegeschreven aan Einstein: Ons eigen geluk hangt af van de glimlach van de anderen. Ik denk ook ineens aan een citaat van Khaled Hosseini: “Het leven is een trein, stap in.”
 
Ineens schokt de trein en word ik door elkaar geschud. Ik kijk buiten, ben helemaal verward: ik zie mijn eigen perron. Ik kijk naar de andere reizigers, waarvan sommigen haastig uitstappen. Ik grabbel ook snel mijn spullen bij elkaar, maar ineens doet mijn vinger pijn. Ik zie een doorn zitten.
© Maryse Van Hal op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.
18.03.21
Graag je feedback over de schrijfkwaliteit en schrijfstijl van deze inzending.
Een mooi verhaal van verlangen, naar nieuwe vergezichten, nieuwe ontmoetingen...
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig