Voor schrijvers, door schrijvers
968 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

130 Hits

Publicatie op:
De wonderboom -deel 3 (een kerst vervolgverhaal)

Wat een ironie. Zonder zo’n ellendige piek kon hij dus ook een knik in zijn kaarsrechte nek krijgen en deze keer was het niet een tijdelijk, maar een blijvend euvel. Was hij nu gedoemd om deze kromme houding aan te nemen tot zijn naalden bruin zouden verkleuren en uiteindelijk los zouden laten? Dan was ook hij rijp voor grof tuinafval. Hè, dit vooruitzicht stemde hem vrolijker. Gauw aan iets prettigs denken. Wat had zijn moeder hem ook alweer verteld vroeger toen hij nog maar een jonge zaailing was ?

“Na de winter komt de lente zijn en dan ziet de wereld er opeens een stuk vriendelijker uit, jongen. Eerst zijn de sneeuwklokjes aan de beurt en daarna steken gele en paarse voorjaarsbloemen hun lage kopjes boven de grond. Vanaf dat moment gaat het heel snel. Fruitbomen zullen wolken bloesems dragen en alles wat kleur en geur geeft zal actief worden. Moet je maar eens opletten.”

Aan die veelbelovende gedachte zou hij maar vasthouden. Hij had wel behoefte aan iets fleurigs om hem heen, raakte een beetje uitgekeken op de kale bomen en struiken om hem heen. Waar zijn wijze moeder hem indertijd voor vergat te waarschuwen was het wisselvallige weer waarop de laatste wintermaanden op konden trakteren. De regen raasde met bakken uit de lucht en leek te wedijveren met de harde rukwinden die uit het niets opkwamen zetten. Dag in, dag uit kletterde het naar beneden en was er geen straaltje zonlicht te bekennen. Het water gutste door de straat. Kennelijk kon de riolering de hoeveelheid niet meer aan. De stoeptegels verdronken in grote plassen en ook de spar stond met zijn voeten te sompen in een bruine drab. O, wat verlangde hij naar droog zand, een zacht windje en vooral de warmte van de zon. Was dit nu die stralende lente die moeder had beloofd en geprezen? Het leek zo mooi, maar viel in werkelijkheid zo verschrikkelijk tegen. Hij werd er moedeloos van. Normaal gesproken zou hij zijn houtige  twijgenschouders ophalen met de gedachte: ook dit gaat weer voorbij, maar ach, daar geloofde hij niet meer in.


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "De wonderboom -deel 3 (een kerst vervolgverhaal)"

23.12.20
Feedback schrijfkwaliteit
Ik vind deze iets minder Edith. Tot nu toe vond ik het idee heel leuk, maar het duurt mij nu wat te lang. Bovendien heb je wat slordigheidsfoutjes:
In de eerste alinea heb je: "Hè, dit vooruitzicht stemde hem vrolijker." Moet dat niet zijn, stemde hem niet vrolijker?
Dan de tweede alinea: Na de winter komt de lente zijn - hier moet zijn uit.
Derde alinea eerste regel heb je twee keer "om hem heen" in één zin,
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    60%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Edith E 24.12.20
    Janneke, het zal je verbazen, maar ik geef je gelijk. Die slordigheden had ik niet opgemerkt, dank je wel voor deze oplettendheid, maar ook ik vind het te lang(dradig) worden. De clou gaat -straks- verloren.
    Schrijven is en blijft schrappen. Ik ga het verhaal -of liever dit deel dan ook herschrijven.
    Fijne Feestdagen!

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Op losse schroeven (368) H.o.p.e 24-04-2020

    Op losse schroeven... Zittend op een vreemd bed, denk ik na. Het kraakt. Er missen schroeven. Was het zoals ik het verwacht had? Was het zoals ik het gehoopt had? Was het zoals het me toegezegd was? Op...

    Lees meer: Op losse schroeven