Voor schrijvers, door schrijvers
968 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

276 Hits

Publicatie op:
Een zoon
Het is vrijdagmiddag. Ray wil per se naar de stad.
'Weet je het zeker?' Vraag ik en ik schud mijn hoofd.  
'Tuurlijk, maatje,' zegt Ray. Dan ga ik mee. We hebben gezelschap. Hij heet Joeri, ik ken hem nauwelijks, hij is eigenlijk zomaar aangehaakt. Zijn ogen staan glazig. Ik haal mijn schouders op. 
Ray wil niet reizen met het Openbaar vervoer, dus nemen we mijn auto tot het pondje.
De vorige keer liep het niet goed af. We lagen omgekeerd in de sloot, maar ik reed gelukkig niet hard.
Ray kijkt me aan. Hij weet het nog.
'Beter rijden nu.' 
Joeri stapt zwijgend in en we rijden met zijn drieën naar Noord, waar we de auto parkeren en het pondje nemen.
Door de stad met dit karretje, ik weet wel beter. 
Mijn telefoon zoemt. Het is Belle, mijn kleine zusje. 
'Gaat het goed?' Appt ze. Erachter een huilende emoji. Ik swipe haar weg. In mijn hart is geen ruimte voor tere gevoelens. Ik ben sterk nu. 
Ray steekt een peuk op.
'Bubbels doen?' 
Ik zucht.
'Heb je een pakje al dan?'
Ik keer me om en kijk in het felle zonlicht.
'Waar is Joeri?' Vraag ik verwonderd. Hij is nergens te bekennen. 
'Net stond ie er nog,'  zegt Ray lijzig. Ik tuur het pondje over, mijn hand beschermend boven mijn samengeknepen ogen. 
Een paar meter verderop ontwaar ik hem naast een onbekende grote gast die druk staat te gebaren.
'Daar is ie,' wijs ik. De gast kijkt agressief en geeft Joeri een harde zet.
'Dat wordt vechten,' zucht Ray. We begeven ons naar onze maat. Samen uit, samen thuis, dat is de regel.
Opeens denk ik aan mijn moeder. Zou ze weleens aan mij denken? Zou ze me eigenlijk missen?
Ik voel ongewild een steek van pijn.
De gast is buiten zinnen nu. Ik probeer hem te kalmeren, want vechten doe ik alleen als het niet meer te vermijden valt.
'Rustig aan,' zeg ik, mijn handen heffend. Dan opeens zie ik het mes, dat blinkt in het zonlicht. 
Het laatste wat ik zie is het Ij.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Een zoon"

09.09.20
Feedback schrijfkwaliteit
Goed weer,Nicole
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Op losse schroeven (368) H.o.p.e 24-04-2020

    Op losse schroeven... Zittend op een vreemd bed, denk ik na. Het kraakt. Er missen schroeven. Was het zoals ik het verwacht had? Was het zoals ik het gehoopt had? Was het zoals het me toegezegd was? Op...

    Lees meer: Op losse schroeven