Voor schrijvers, door schrijvers
964 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

170 Hits

Publicatie op:
Fabelhaft
De man liep in het woud, maar was er niet. Waar zijn gedachten waren, wist alleen hij, of niet, want hij liep en liep, stond stil, fronste, zuchtte … Zocht hij iets?
De boom Fabelhaft zag het aan en zuchtte vermoeid zijn takken. Hij was zo oud dat de blaadjes dit jaar niet wilden komen. Spijtig dacht hij terug aan zijn vroegere bladerdak. Alles ging voorbij. Wat is het leven? dacht Fabelhaft weemoedig. Je doet je stinkende best, maar uiteindelijk trek je aan het kortste eind. Hij herinnerde zich dat hij, jonger nog, voorbijgangers elkaar zag aanstoten. Hij hoorde hun bewonderende kreten, hun gefluister, alsof ze het moment niet wilden verstoren. Ze bleven staan, keken naar hem, in vervoering. Glanzend had hij zich gevoeld en trots. Ik ben me er eentje, had hij gedacht en hij ging nog wat rechter staan.
Het was stil geworden in het woud. De mensen kwamen niet meer en als ze kwamen, keken ze voortdurend naar iets in hun handen. Fabelhaft had geen idee, het slurpte hun volledige aandacht op. Deze meneer had niets in zijn handen, maar was verzonken in gepeins. Fabelhaft voelde een steek in zijn stam. Hij verlangde naar de tijd dat mensen nog feeën, trollen en kabouters zagen. Geloofden in toverkunsten en pratende bomen. Nog onderdeel waren van het sprookje.
De zon duwde een wolk voort. ‘Opzij, ik wil ruimte!’ Welja, dacht de wolk en dreef kalm verder. Fabelhaft voelde warmte en strekte zich eens behaaglijk uit. Geniet van wat is, Fabelhaft, sprak hij zichzelf vermanend toe en nooit eerder was hij zo mooi.
Ik moet alleen zijn, dacht de man en vluchtte het woud in. Een donderslag had hem verteld dat hij zijn baan zou verliezen. Zijn huis, zijn auto, zijn verre reizen, alles bestond bij de gratie van die baan. Trots was hij geweest mee te doen, iemand te zijn. Krom had hij gelegen voor méér, beter, mooier ... Wat nu? Een kleinere auto. Zijn verre reizen, minder, minder …
Getroffen bleef hij staan. De zon piepte door de takken en bescheen zijn gezicht. Ineens hoorde hij vogels, voelde stilte. Rust daalde over hem neer. Vlak voor hem zag hij het mooiste wat hij ooit gezien had: een oude boom, zijn kale takken reikhalzend naar de hemel alsof hij het leven zoals het is vol overgave omarmde. Het was alsof de boom tot hem sprak. Hij verstond het.
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Fabelhaft"

14.10.20
Feedback schrijfkwaliteit
Prachtig Elka! Ik hoop nog veel van je te lezen!
  • Waardering schrijfkwaliteit
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
Steun de boekhandel

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Een onverwachte verrassing. (310) Harry Boerkamp 18-04-2020

    ‘Dat had je toch niet hoeven doen?’ glimlachte Jona. Ze was helemaal verbaasd toen ze de cadeaus had uitgepakt.Het was zondagmorgen en we lagen nog heerlijk in bed. Het leek een mooie dag te gaan...

    Lees meer: Een onverwachte...