Voor schrijvers, door schrijvers
970 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

106 Hits

Publicatie op:
Gesprek met Tijd
Gisteren had ik een afspraak met Tijd.
Hij vroeg: “Hoe dikwijls keek je het voorbije jaar met de ogen van een kind? Hoe dikwijls keek je het voorbije jaar in de ogen van je kind?”
Ik zei: “Ik had geen tijd, ik moest ...”
Hij vroeg: “Hoe dikwijls keek je het voorbije jaar met de ogen van toen je twintig was? Hoe dikwijls keek je met deze ogen in de ogen van degene die je lief was toen je twintig of dertig was?”
Ik zei: “Ik had geen tijd, er was ...”
Hij vroeg: “Hoe dikwijls sprak je woorden alleen maar om te spreken, niet om te luisteren? Hoe dikwijls miste je daardoor wat er werkelijk was?”
Ik zei: “Ik had geen tijd, ik ging ...”
“Hoe dikwijls stond je op een berg maar voelde je zijn schoonheid niet? Hoe dikwijls keek je naar het water maar zag je het niet?”
Ik zei niets. Ik herinnerde me de berg en het water, ik zag mijn kind en de bron van mijn kind, maar welke kleur had de berg? Welke kleur had het water? Welke kleur hadden de ogen van mijn kind? Ik wist het niet.
Ik keek in de ogen van Tijd en zag de berg en het water. Ik zag mijn kind en de bron van mijn kind. Ik zag mezelf. Ik keek niet. Ik keek niet naar de berg en niet naar het water, ik keek niet in de ogen van mijn kind en niet in de ogen van de bron van mijn kind. Ik staarde naar gisteren en wachtte op morgen. Ik zag alleen mezelf.
Tijd stuurde me weg. “Kom volgend jaar terug”, zei hij, “kijk ondertussen met de ogen van een kind in de ogen van je kind, kijk met de ogen van toen je twintig was in de ogen van degene die je lief was toen je twintig of dertig was, kijk naar de berg en naar het water. Kijk lang genoeg. Kijk diep genoeg. Kijk voorbij de woorden, luister naar de ogen. Vergeet gisteren, denk niet aan morgen, creëer vandaag en een volgende vandaag. Maak een verhaal, zei hij, maar maak een nieuw verhaal. Je hebt tijd.”

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Gesprek met Tijd"

17.03.21
Feedback:
Wat prachtig geschreven, Maryse!
  • Schrijfkwaliteit
    5.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Heb je deze al gelezen?

  • ODE AAN MIJN VROUW (197) Asko De vries robles 09-12-2020

    De huwelijksdag was een sprookje , mijn vrouw kleedde zich in maagdelijk wit , geheel volgens de traditie.Onder het toeziend oog van vrienden, familie en God werd onze liefde beklonken. Mijn ja...

    Lees meer: ODE AAN MIJN VROUW