Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Het vakantiehuisje

Een foto uit de oude doos van een vakantie lang geleden. Ze zitten bij het kampvuur voor de blokhut. Hij, zijn vrienden en een paar meisjes. Als het goed is, zit zij er ook bij. Even nijpt hij de ogen bijeen, haar hoogblonde haren moeten opvallen. Hij grinnikt wanneer hij haar vindt. Op een andere foto staan ze samen bij een kerstboom, hun vrienden lachend om hen heen. In die periode gaf hij haar de eerste zoen, onder de maretak. De glimlach om zijn lippen groeit en zijn kaken gloeien als hij denkt aan die ene passionele avond die ze er beleefd hebben. Dat waren tijden, toen het vonkje oversprong.
Later zijn ze getrouwd, ergens in de zomer. Zijn handen trillen wanneer hij de foto vindt. Ze wou de huwelijksnacht en de wittebroodsweken in de blokhut doorbrengen. Anderen vonden het een vreemd idee maar het vuurtje was verspreid, hij stemde toe. Een heerlijke tijd, even schudt hij het hoofd en zucht.
Hoort hij nu de deur dicht slaan, zijn ze er al? Madeleine en hij hebben drie kinderen samen. Twee flinke kerels en één mooie dochter. Het hadden er twee moeten zijn maar eentje werd een engeltje. Haar foto bekijkt hij vaak stiekem want hij weet dat het vuurtje nooit dooft en het doet Madeleine vaak verdriet.
Voorzichtig staat hij op als hij meent het geluid van knisperend grint te ontwaren. In zijn pantoffels schuifelt hij naar de deur. Daar staat ze dan op het terras, zijn eeuwige vuur en bron van alle liefde. Ze wuift en hij volgt haar blik. Zijn hart jubelt als hij het hoge stemmetje hoort.
“Opa! We zijn er!”
Ze snelt naar hem toe van het moment haar gelaarsde voetjes de aarde raken. Haar armpjes staan wijd in een innige omhelzing. Zijn eerste kleinkind en ze is in dit huisje geboren.
“Margootje, kindje, je bent gegroeid.”
Haar lach weerklinkt in zijn oren. Hij streelt de hoogblonde krullen en kijkt dan recht in die groene edelsteentjes. De sproetjes pronken om haar neusje.
“Zal oma eens een warme choco maken?”
Iedereen betreedt nu het huisje maar het meisje verlaat hem niet. Haar handje streelt zijn gerimpelde huid.
“Weet je, opa, ik word een grote zus,” verklapt ze.
Verrast kijkt hij naar zijn dochter. Deze wil de kleine meid berispen maar glimlacht dan. Ook Madeleine staat naast hem. Een traan rolt over haar wang.

 

© Rosie DW op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.