Voor schrijvers, door schrijvers
970 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

137 Hits

Publicatie op:
Holy Moly!
Báh, wat een weer. Vandaag gaat het wel heel erg tekeer. De westenwind raast en blaast en donkere wolken jagen gehaast. Maar mijn oude fiets fietst vanzelf met de harde wind in mijn rug, en ik houd mijn stuur stevig vast, want ik rijd gevaarlijk vlug. Het regent pijpenstelen en mijn haar hangt in slierten langs mijn gezicht; mijn handen voelen steenkoud aan en het verkeer is ernstig ontwricht.
Grote regendruppels druppelen opeenvolgend van het puntje van mijn neus.
Het is dramatisch slecht weer, code oranje en dat meen ik serieus.

Maar ik ben nu wel wat vroeger thuis en doe de sleutel in het slot.
‘Nee, verdikkie!’ roep ik. ‘Hoe is het mogelijk?’ En ik draai hem in één keer kapot.
Ik ben aan het mopperen en flink op mezelf aan het fitten: ‘Allemachtig nog aan toe! Er
is een stukje sleutel in het cilinder blijven zitten.’
Het is niet alleen hondenweer, maar ook de beer is los deze keer.
Dus mijn gezicht staat op onweer, mijn ogen kleuren zwart; valt er vlak voor mijn voeten
een dakpan: ‘Ik heb het helemáál gehad!’

Gelukkig heb ik mijn mobieltje bij de hand en zoek op wwwwaarbentunaaropzoekpuntnl
en tik gauw ‘Slotenmaker’, dan vind ik hem heus wel.
Dan scrol ik rap naar beneden en zie er ééntje staan. Hij beweert dat-ie dit soort klusjes wel vaker heeft gedaan.
Ik ga meteen bellen en toets het 06 nummer dat er staat, want vandaag heb ik immers nog feestje en kom daar anders vast te laat.
De telefoon gaat nu over en ik krijg een juffrouw aan de lijn. Zij belooft me dat de
slotenmaker zal komen; er zelfs weldra zal zijn.

De slotenmaker komt en je raadt het vast al; enkele uren later.
Vandaag klaart het niet meer op. Ik voel het aan mijn water.
Hij parkeert zijn auto en zegt, ‘Mevrouwtje, goeiedag.’
Ik zeg: ‘U heeft mazzel zeg, dat u mij nog helpen mag.’
‘Ben ik zo laat dan?’ vraagt hij bevreesd. ‘Ik heb uw melding net pas gehad.’
‘Ach meneer, na twee uur wachten, ben ik verzopen als een kat. Mijn mascara is
uitgelopen, mijn kleding kleddernat en ik loop te soppen in mijn schoenen, kórtom: Ik
ben zeiknat!’
Ontdaan vraagt hij, ‘Wilt u een veiligheidsslot, een driepuntslot of eentje met een pin?’
‘Dat bekijkt u zelf maar! U bent de expert hier toch in?’
De slotenmaker knikt en kijkt mij onderzoekend aan en heeft er nu één met een flinke
pin ingedaan.
‘Mevrouw, nog even een vraagje; waarom rijmt u elke keer?’
‘Pardon... weet u dat zeker? Ik ben me nergens van bewust, meneer.’

Maar goed, het slot is in elk geval vervangen en ik kan mijn huis weer in, maar in dat uitje van vanavond heb ik niet meer zoveel zin. Dan moet ik weer door zulk beestenweer, zo’n heel eind op de fiets. Wist ik maar een goed excuus, bedacht ik toch maar iets…

Misschien kan ik vertellen dat ik verkouden ben; of beter, erg hondsberoerd?!
Ook zou ik kunnen zeggen dat ik, door de griep, vollédig ben gevloerd.
Maar ik heb nog een derde scenario, waarbij er een dakpan gevallen is bovenop mijn
hoofd, waardoor ik flink ben toegetakeld en zelfs van mijn geheugen ben beroofd.
‘Nee jòh’, zegt een piepklein stemmetje. (Je kent hem vast wel, dat bekende…)
Ik had immers weer wat té spontaan geroepen: ‘Natúúrlijk, ik ben d’r!’

Dus ga ik met opgewekte tegenzin het onheil wéér tegemoet.
Ik zie mensen driftig op hun voorhoofd tikken; die fietser dáár, is wellicht niet helemaal
goed.
Het is me een gevecht, want het giet harder dan dat het regent. Maar met de volle
lading uit de hemel ben ik, op één dag, wel twéémaal gezegend.

Eindelijk kom ik op mijn bestemming aan en ben weer drijfnat tot op het bot.
Ik zoek snel een lantaarnpaal op en zet mijn fiets daaraan op slot.
Vlug ren ik naar de deur van het zalencomplex; ‘De Gezelligheid aan Zee.’
Staat er op de ruit: Wegens noodweer hebben we besloten…
‘Holy Moly! Néé!’

Tja, denk ik, dan maar weer naar huis toe en ik loop op een drafje richting mijn fiets.
Ik haal onderwijl mijn sleutel tevoorschijn, maar aan de lantaarnpaal staat niets… Vraag me niet hoe ik thuis zal komen, want het is nu al zo’n dramatisch verhaal.
It’s raining cats and dogs, kan ik je zeggen. Ik word haast gek van het kabaal!
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Holy Moly!"

17.03.21
Feedback:
Heel leuk en ik hoop ook dat je het niet echt hebt meegemaakt. Het rijmt wonderwel vlot en niet kunstmatig. Hier en daar een zinnetje wel wat minder en die vallen dan op of moest ik twee keer lezen. Daarom ook een sterretje eraf gedaan, maar dus met een glimlach gelezen. Ik zag je staan: een verzopen kat 😂.
  • Schrijfkwaliteit
    4.0/5
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Louise van der Hee 18.03.21
    Nee hoor, Maryse. Niet zelf meegemaakt. Gewoon gekkigheid, maar met veel plezier geschreven.
    Toen ik dit verhaal schreef, merkte ik bij de eerste zinnen dat er spontaan een rijm ontstond en toen dacht ik; ik zet dit door en zie wel hoe het eindigt. Maar ik wilde een echt verhaal, dus ondanks dat elke zin rijmt, heb ik niet heel strak op de lettergrepen gelet. Dat zou inderdaad te dwangmatig zijn, maar het moest wel soepel lopen tijdens het lezen en daarom heb ik, waar het kon, geprobeerd om de 'beste' woordkeuze te maken. Ik wilde niet dat de in inhoud van mijn verhaal hinder zou ondervinden door het rijm.
    Als je verbeterpunten voor me hebt, hoor ik ze graag.
    Dank je wel voor je feedback en waardering.

Heb je deze al gelezen?

  • Opstaan en doorgaan (47) Ingrid Bruggink 04-04-2021

    Ik schrik wakker. Een pijnscheut schiet van mijn rechtervoet via mijn been naar mijn billen in mijn ruggengraad. Het is onmens. Bijna wordt het weer zwart voor mijn ogen. Ik herinner het me nu. Weet ook...

    Lees meer: Opstaan en doorgaan