Voor schrijvers, door schrijvers
964 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

189 Hits

Publicatie op:
Inhaleer
Inhaleer, inhaleer, jij bent het slachtoffer. Adem uit, adem uit, adem uit.
Bam, ineens is de hele wereld daar, van recht voor je tot helemaal de uiteindes van je periferaal zicht. Ik vond er niks aan, veel té. Maar ik was een slachtoffer, dat wist ik. En ik wilde mij goed voelen, dat wist ik ook. Daarom deed ik het.
Ik zat in de zetel en verwerkte de realiteit die de hele woonkamer was van één van de vrienden van mijn vrienden, per milliseconde. Voelde mij zeker niet slecht, maar ik had die lekkere rush niet van het snuiven, voordien. 'Wil je nog es?' Vroeg de vriend van een vriend. 'Aja, natuurlijk,' zei ik.
Bam! Koppijn erbij. Hartkloppingen ook. Adem uit, adem uit, adem uit.
Ik zweette fel.
Ik zei niets meer, liet de anderen het woord voeren. Voelde angst, dat wel. Terwijl ik net het tegenovergestelde wilde voelen. Ik maakte alles ultrabewust mee, maar voelde mij daar niet goed bij. Ik wilde mij goed voelen.
Wil je nog es, vroeg de vriend van een vriend. 'Tuurlijk' zei ik.
Woef. Ik heb barstende koppijn, voel mijn hart veel te snel kloppen, Adem uit, adem uit, adem uit.
Mijn rug plakt, ik heb het echt heet. Waarom heb ik dat nu weer gedaan?
'Ik ga een wandelingetje maken,' zeg ik tegen niemand in het bijzonder.
'Ok, Jorre doe maar'.
Ik ga naar buiten en ik loop. Ik loop en loop en loop, ren echt de stukken uit mijn benen.
Ik ren de stad uit, langs een weg met enkel een afgelijnd fietspad. De auto's zoeven mij voorbij, ik blijf op snelheid. Ik haal een fietser in, en blijf rennen. Ik voel steken in mijn linkerarm en borststreek, maar ik blijf rennen.
Ik word duizelig, en vertraag. Het begint zwart te worden voor mijn ogen. Ik ga liggen op het fietspad, adem sneller dan ik ooit geademd heb. Neem mijn inhaler.
Adem uit, adem uit, adem uit. Mijn longen zijn al helemaal verwijd van de cocaine ... Ik rol mezelf het gras in en blijf daar liggen, ik kijk naar de sterren.
Ik denk niets meer. Ik zie het hemelgewelf, recht voor me. In de uiteindes van mijn periferaal zicht zie ik een donker bos en de drukke steenweg. Hang ik tussen leven en dood, vraag ik mij heel even af.
Ik lig en staar naar de sterren.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Inhaleer"

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Een onverwachte verrassing. (310) Harry Boerkamp 18-04-2020

    ‘Dat had je toch niet hoeven doen?’ glimlachte Jona. Ze was helemaal verbaasd toen ze de cadeaus had uitgepakt.Het was zondagmorgen en we lagen nog heerlijk in bed. Het leek een mooie dag te gaan...

    Lees meer: Een onverwachte...