Helena Mattheyssens

'Kate en Alex' deel 4

© Helena Mattheyssens op 24.01.2023.

Lorenzo, de echte naam van Adonis, was een concertpianist in vergevorderde opleiding. Beethovens 'Tempest' sonata 17, 3e beweging leek op zijn temperament en ritme geschreven en bereidde hem speels voor op de imposante pianoconcerto's 2 en 3 van de onovertroffen enige Sergei Rachmaninov. De openingszinnen voor piano en orkest (2e pianoconcert) halen je zo binnen, alsof je leven onvolledig was voordien. De harmonisch zwellende macht en kracht van het samenspel laten je nooit meer los. Lorenzo nam het kleine karretjeswerk en andere klussen aan ter ondersteuning van zijn prille gezin, in zijn voorbereiding naar roem en glorie. Kate, van haar kant, liet Lorenzo niet meer los, hij leefde in haar hoofd, dag en nacht.
Ze was begeesterd en bezeten door de man die ze enkel aanschouwd had. Toen ze zijn ware identiteit achterhaalde, werd ze verbannen tot illusoire verboden liefde.
Terwijl Alex in zijn kuststreek wegzonk in verslaving aan drank en corruptie, daalde Kate diep af in liefdesverdriet. De werken in haar gallery die voordien als levensechte compagnons waren, verbleekten tot verfstroken naar alle windstreken in onzinnige geometrie. Bij Kate, die zelf ooit met verf en kwast canvassen gevuld had, die niemand bekoorden, welde de drang op om Lorenzo in haar atelier te vereeuwigen. Het leek haar de enige uitweg uit haar ellende. Ze schetste met houtskool, corrigeerde, vervaagde, veegde weg, strekte lijnen, trok krommen, tot eindelijk een figuur verscheen, die Lorenzo sterk benaderde. Zijn strakke profiel, zijn lichtgebogen houding als pianist, zijn handen in akkoord op de zwartwitte toetsen brachten hem tot leven en haalde haar, uitgeput, uit de neergang.
Verdere invulling met olieverf bracht verfijning, contrast, levendigheid en diepte. Lorenzo had zijn intrek genomen als doek achteraan in de gallery, een troostingreep voor Kate.
Aristide bood zijn immense werken terug aan, zonder Lorenzo voor alle zekerheid, en een gelouterde Kate kwam met hem tot een prijscontract. De enorme afmetingen van de schilderijen noopten tot een herindeling van de ruimte, wat voorbereiding vereiste en de tentoonstelling/verkoop werd geprikt ergens in oktober. Er werd gepland waar de modulaire wanden geplaatst dienden te worden qua optimale belichting en aandachttrekkers van zijn kunstwerken. Er werd gemeten en bemeten en de ideale opstelling werd gefinaliseerd, op plan, en ondertekend. Zo werd latere discussie uitgesloten. Eens te meer reed Aristide zijn canvassen buiten, terug naar zijn atelier. Kate zou nog enkele kunstenaars contacteren ter verdere aanvulling van de tentoonstelling, mogelijk zelfs Thijs Van Garen om de kleinere leegtes op te vullen met zijn gitaarkistsize doekjes. Vele kleintjes maken een geheel, geldt potentieel ook in de kunst. Werk voor de boeg maar niet echt dringend.
 
Kate belde haar man om haar komst aan te kondigen maar hij nam niet op. Wat later, bij een nieuwe poging, antwoordde hij wel en was duidelijk niet opgezet met haar gezelschap. Duidelijk in de zin van 'niet mis te verstaan' en niet in 'verbaal krachtig' want hij kwam net uit een roesslaap na enkele Johnnies. Kate schrok van zijn ongastvrijheid en beëindigde het gesprek. Ontstemd door zijn afwijzing bedacht zij zich een paar city trips te gunnen. Londen, met altijd een hoog kunstgehalte, en Oslo voor het tot essentie in vorm en kleur gereduceerde palet. De Scandinavische landen houden niet van weelderigheid en gekunsteldheid, eenvoud en soberheid tieren er welig. Ze proefde het nationale gerecht al, zalm in alle mogelijke bereidingen. Je kwam er als het ware gelouterd van terug. Een paar klikken op haar computer, vliegtickets en luxe hotels geboekt en ze reed huiswaarts met een goed gevoel. Enkele dagen later, met een nieuwe garderobe in een vierwieltjes koffer, stapte ze in de voorgereden taxi. Extravagant in kledij en haartooi liet ze zich naar de luchthaven voeren en de pret was al begonnen.
Alex, eens terug in volle bewustzijn, had spijt van zijn afwijzing en belde Kate om orde op zaken te stellen, natuurlijk was ze welkom. Kate antwoordde vrolijk dat haar vertrek naar Londen net werd aangekondigd, Alex hoorde de vertrouwde stemmen trouwens door de luidsprekers. Het deed hem wat zijn vrouw weggejaagd te hebben en vooral het feit dat zij er onmiddellijk haar voordeel mee deed. Helderheid herwonnen, besliste hij zijn leven terug in de hand te nemen, te beginnen met wat achterstallig financieel golfclubbeheer. Hij friste zich op en trok naar de club voor een stevige maaltijd in het clubhuisrestaurant. Iedereen begroette hem maar niemand dong naar zijn gezelschap, hij presenteerde toch eerder verwaaid. Hij bleef matig met wijn maar deed er wel een dessert bovenop.
Een jonge blonde vrouw kwam voorbijgezweefd met wapperend lang haar en merkte hem plots op. Met een beleefde glimlach groette ze hem en haastte zich voorbij. Hij had een visioen gezien. Hij kende het fenomeen vanuit zijn historische achter- en voorgrond. Een visioen bestond dus echt want hij had het net voorbij zien komen. Hij prikte in zijn luchtig dessert, genoot met zoete kiezen, slurpte zijn net voorgeschotelde koffie op, betaalde en zweefde op zijn beurt buiten. Nergens was het visioen te bespeuren. Was het dan toch een visioen, oude stijl, geweest, niet echt maar dus wel een echt visioen? Veel dromerij verzameld, stapte hij met flinke tred huiswaarts, zijnde hoevewaarts. Dat was nog eens loggiavoer!
Zijn historische en kritische onderzoekersgeest ruimde plaats voor frivoliteit. In een loggia ontstaan vele romantische gedachten die groeien, zelfs bloeien maar zelden bewaarheid worden. Zo ver was hij nog niet.

Kate in Londen: altijd een cultuurinjectie maar toch anders dan vroeger. De Britten - de EU heeft aan gewicht verloren sinds hun vertrek - zijn het meest veelzijdige volk van Europa. Zij koppelden innovatieve techniek, handel in alle sectoren, kunst en levenskunst aan elkaar tot een harmonisch geschenk, verpakt in humor en kwaliteit. Nu sputtert de motor en dat is merkbaar, overal in verschillende gedaantes. Het koningshuis heeft een wandelstok nodig om overeind te blijven, er komt, zoals overal, luide kritiek op de klassenkloof en de internationalisering van de bevolking heeft positieve en minder positieve kanten. Maar de kunsthuizen, de pijlers van voorbije en huidige beleving door creatieve geesten, blijven in roem en glorie de bezoekers aantrekken en betoveren. Zo ook Kate. De grootsheid van het aanbod is haast niet te overtreffen al kan dat gezegd worden van alle musea in wereldsteden. Kate werd geconfronteerd met de immense schraalheid van haar eigen gallery. Alles is relatief, bedacht ze zich al gauw, en wedijveren met Londen werd ook niet beoogd. Ze logeerde 4- sterrig en dineerde luxueus. Liberty's werd naar gewoonte bezocht voor zijn unieke stoffencreaties op mode- en interieurgebied en voor een snelle lunch. De heroriëntering van de Royal Festival Hall begon tientallen jaren geleden. De RFH was dé tempel van klassieke muziekopvoeringen met de grootmeesters als zittend of bezoekend dirigent en dito orkesten. Die tijd is voorbij. Belangstelling voor klassieke muziek was al lang tanend. 

Enthousiast over deze inzending?

We nodigen je graag uit om je mening te geven over deze publicatie. Dat is mogelijk door een commentaar van jou toe te voegen en/of door een waardering te geven. Klik hieronder s.v.p. op het gewenste item!

Indien een auteur geen behoefte heeft aan feedback is die mogelijkheid hier niet zichtbaar!


Hits: 42
Lekkerboek voor betaalbaar leesplezier
Tweedehands boeken
Nu opruiming!

Lizzie van den Ham: De stagiair

- Klik hier!-

Meer publicaties lezen of zelf meedoen aan een schrijfactiviteit?

Klik op een van de mogelijkheden.