Voor schrijvers, door schrijvers

Kort verhaal

Kerst in Corona tijd-Dubbel gevoel
Inzendingen: 1011
Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen en flitsverhalen.
 
 "Het meest beknopte en sprekend voorbeeld van een flitsverhaal is het verhaal dat Ernest Hemingway schreef.
" Te koop: babyschoenen. Nooit gedragen."
Kerst in Corona tijd-Dubbel gevoel
© Harry Boerkamp op .
Aantal hits: 106

De lucht werd grijzer en grijzer en af en toe dwarrelde er al een sneeuwvlok naar beneden. Als klein kind kon ze er ademloos naar het fascinerende natuurfenomeen kijken, maar nu kwam de sneeuw minder gelegen. Ilse had al verschillende keren zenuwachtig op haar horloge gekeken. Waar bleef Ella nou? Ze had net haar telefoon gepakt om Ella te bellen toen ze zag dat Ella de straat in kwam rijden. Vlug keek Ilse even op haar lijstje welke cadeaus ze nog moest kopen voor onder de kerstboom, deed haar jas aan en trok de deur achter haar dicht. 

Het was echt beginnen te sneeuwen toen ze twintig minuten later in het centrum van de oude Hanzestad liepen. Eerst vielen er kleine vlokken maar die werden al snel groter. Doordat de duisternis al vroeg was ingevallen en mede door de vers gevallen sneeuw vielen de kerstversieringen in de binnenstad nog meer op dan anders. ‘Ik geniet elke keer weer als ik in december door de binnenstad loop,’ zei Ilse. ‘Wat is het toch een mooi gezicht. Vroeger viel zoiets me veel minder op.’  ‘Ja, prachtig al die verlichte beelden, her en der in de stad. Wat ik wel jammer vind is dat het Dickens festival dit jaar niet door kan gaan vanwege het coronavirus,’ zei Ella.

‘Ja, echt jammer,’ reageerde Ilse. ‘Ik had me er zo op verheugd. Elke keer is het weer een feest om daar in het weekend voor Kerst aan mee te mogen doen, maar helaas kreeg ik in september al bericht dat het dit jaar niet door zou gaan.’

Op een paar kleine dingen na hadden ze in een paar uur winkelen alles gevonden wat ze van plan waren te kopen. Eindelijk konden de mondkapjes even af. ‘Zullen we ergens een kopje koffie gaan drinken?’ vroeg Ilse.  ‘Daar zijn we wel aan toe,’ zei Ella. ‘Eerst maar eens kijken of we nog ergens een plekje kunnen vinden. Het is zo druk in de stad dat het wel lijkt of er van Corona geen sprake is. Als dit zo doorgaat, dan wordt het helemaal niets met Kerst. Het aantal besmettingen neemt nauwelijks af.’ Eindelijk vonden ze een plekje in patisserie Rubia. Ze bestelden een heerlijk gebakje en een cappuccino. ‘En wat zijn jullie plannen met Kerst?’ vroeg Ella.

Het duurde even voordat Ilse reageerde. Nadat ze slok van haar koffie had genomen, zei ze: ‘Het kan misschien vreemd lijken, maar eigenlijk heb ik een stille hoop dat er met Kerst nog geen of nauwelijks versoepelingen zullen komen, dan kunnen we eens gezellig Kerst vieren met ons eigen gezin. Altijd zie ik al dagen van tevoren vreselijk op tegen het jaarlijkse kerstdiner bij mijn schoonmoeder. Al die gemaakte gezelligheid. Zoals je wel weet, kan ik haar wel schieten. Vrijwel vanaf de eerste keer dat ik haar ontmoette, ontbrak de klik tussen ons. Met mijn schoonvader had ik die klik juist wel. Misschien is dat wel de reden dat het tussen haar en mij niet botert. Ik houd echt wel van gezelligheid maar het geeft me zo’n dubbel gevoel als ik daartussenin zit met Kerst’

Dit zou het eerste jaar zijn dat Ed, haar schoonvader, er niet bij zou zijn. Ze miste hem. Een hartaanval had aan het begin van het jaar een eind gemaakt aan zijn leven en daarmee aan een veertig jarig huwelijk dat in feite al jaren geen echt huwelijk meer was geweest. Het hele jaar negeerde haar schoonmoeder haar en alleen op zo’n dag als Kerstmis deed ze opvallend vriendelijk tegen haar. Hoe vaak had ze het al wel niet tegen Bart gezegd, maar hij nam zijn moeder altijd in bescherming. Wat zijn moeder betreft, was hij stekeblind. Zijn hele leven was hij al de lieveling van zijn moeder geweest tot grote frustratie van zijn broers en zusters. Dit jaar had Bart bij haar de kerstboom opgezet. De boom leek op zijn moeder: te veel opgemaakt, te veel decoraties.

‘Ja, ik kan me er wel iets bij voorstellen’, zei Ella. ‘Jammer dat het niet anders is. Wij  blijven dit jaar ook gewoon thuis. Misschien dat we mijn moeder ophalen uit het verpleeghuis. Wellicht is dit het laatste jaar dat ze ons kent. Ze wordt steeds vergeetachtiger. Tot nu toe hebben ze het virus buiten het verpleeghuis weten te houden, anders was ze er al misschien niet meer geweest.’

‘Zullen we maar eens weer opstappen, Ella,’ zei Ilse na een poosje. Het was opgehouden met sneeuwen. De straten waren bedekt met een maagdelijk wit sneeuwtapijt. ‘Sneeuw hoort voor mij echt bij Kerst. Jammer dat het tegenwoordig bijna nooit meer het geval is,’ zei Ella toen ze weer buiten stonden.

‘Ella, wie weet worden we dit jaar op eerste kerstdag ‘s morgens wakker en ligt er een mooi pak sneeuw. Alles is dit jaar immers anders.’

Dit artikel delen?

geef een waardering voor: "Kerst in Corona tijd-Dubbel gevoel"

Geschreven door Harry Boerkamp . Geplaatst in Kort verhaal.
08.12.20
Feedback:
Mooi en herkenbaar !
Grammatica & Spelling:
Goed
  • Lezenswaardig:
    100%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig
  • Harry Boerkamp 08.12.20
    Bedankt voor je waardering. Het verhaal was niet goed genoeg om opgenomen te worden in het boek.
Emoticons: ;o = wink, :d = bigsmile, :-$ = blush, (^) = cake, (h5) = clapping, 8) = cool, ;( = crying, (x) = handshake, :? = thinking, (hartje) = heart

Jouw feedback hier?

Je helpt een andere schrijver met jouw eerlijke, respectvolle feedback en een serieuze waardering voor de schrijfkwaliteit van het artikel. Zie je verbeterpunten? Geef ze dan a.u.b. concreet aan in je commentaar.
 
Periodiek verwijderen we 'oudere' inzendingen o.b.v. geen of lage waarderingen.

Snelmenu: Klik, voor belangrijke pagina's, aan de rechterkant op de blauwe button !