Voor schrijvers, door schrijvers
964 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

187 Hits

Publicatie op:
Ontkenningsfase
Gisteren kreeg ze de diagnose.
‘Hallo?’
‘Hai.’
‘Hey, Miranda, hoe gaat het?’
‘Goed, natuurlijk,’ zei ze, en het blijft even stil aan de andere kant van de lijn.
‘Morgen gaan we met de buurt barbecueën, kom je ook?’
Een stilte. Job vraagt zich af waarom ze niets zegt.
‘Hallo?’
‘Ja, ik ben er nog hoor,’ zegt ze terug. ‘Nee, morgen kan ik niet, ik moet werken.’
‘Op zondag?’
‘Op zondag ja.’
‘Oké, dan ga ik hangen.’
‘Is goed, tot ziens.’
En hij toetste het volgende nummer in, om de volgende uit te nodigen.
Miranda loopt naar de gangdeur, verzucht dat ze opeens erg vaak moet, en ze trekt het toiletdeurtje open waar ze een secondelang huilde, maar niet langer.
Miranda – Job vraagt zich af hoe het met haar gaat. Hoe het echt met haar gaat. Maar hij vroeg niet verder, hing op.
Miranda loopt naar de bank, naar de televisie, kijkt ernaar, een programma over neushoorns, een natuurdocumentaire, over stropers, jagers, neushoornjacht. Ze zapt weg, vraagt zich af waarom er geen programma’s over haar worden gemaakt. Dan wordt ze weer gebeld, door haar ouders, die vragen hoe het gaat, als vanouds.
‘Morgen is de operatie,’ begint Miranda.
‘En hoe gaat het nú met je?’
‘Als vanzelfsprekend.’
‘Halen we je morgen op?’
‘Ja, bedankt.’
En ze hangt op, gaat op de bank liggen en denkt even niet na, laat haar gedachten varen. Maar ze vindt er geen voldoening in. Misschien het geluid van de televisie die nog aanstaat.
Job belt de buurman, al kan hij natuurlijk ook gewoon naar buiten lopen om aan te bellen, maar daar heeft hij geen zin in, geen zin om op te staan terwijl hij languit op z’n bureaustoel zit in de hoek van de woonkamer.
‘Hey Jan, met mij.’
Een korte ruis waarna een stem opduikt.
‘Ho, ja, hallo, met Jan, wat is er Job?’
‘Kom je morgen gezellig barbecueën met wat familie, vrienden en buren?’
‘Prima!’
En Job hangt op, om naar de volgende op de lijst te gaan, zomaar iets, en hij ziet de ouders van Miranda staan, benieuwd of die wellicht zin hebben om te komen, morgen, maar hij twijfelt omdat Miranda niet komt, maar hij belt toch.
‘Morgen gaan we met Miranda naar het ziekenhuis,’ zegt haar vader.
‘Oké,’ zegt Job, na een korte stilte, ‘maar ik ga de volgende bellen, tot ziens.’ En hij hangt op, en belt Miranda, terwijl hij zicht bedenkt en zich afvraagt of het niet beter is om direct op te hangen en weer haar ouders te bellen, om het bij hen na te vragen,  en hij denkt dat het misschien beter is om zich er helemaal niet mee te bemoeien, om te zeggen dat hij de verkeerde heeft gebeld, als Miranda straks opneemt. In ieder geval ga ik haar niets vragen, denkt hij.
Er is al opgenomen. ‘Hallo?’ vraagt ze.

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Ontkenningsfase"

04.08.20
Feedback schrijfkwaliteit
Nu zit ik wel met nieuwsgierigheid opgescheept door dit open einde! Een opmerking: zin 5 van onderen staat zicht bedenkt ipv zich.
  • Tevredenheid over de schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Kakkerlak (337) Martin Reekers 19-04-2020

    Kakkerlak had het zwaar. Ze was tot de overtuiging gekomen dat ze een fors imagoprobleem had. Ze werd met voeten getreden. Letterlijk! Overal waar ze haar gezicht liet zien probeerde men haar dood...

    Lees meer: Kakkerlak