Voor schrijvers, door schrijvers
964 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

151 Hits

Publicatie op:
Pêche à la truite

Tien jaar geleden wist ze het eigenlijk al, bedenkt Françoise. Ze had toen moeten kiezen, dan had ze hier nu niet gestaan. Ze overziet het idyllische plaatje. Een water zo groen en helder als je alleen op tropenfoto’s ziet. Een meertje, gevoed met helder bronwater, vol forellen. Een gouden Dordognezonnetje beschijnt het tafereel. Hoe had Jean dit kunnen bedenken? Hun tienjarig huwelijksfeest; ja hoor, zíjn verrassing, samen met de kinderen. ‘We gaan toch wel uit eten?’ had ze hem nog zekerheidshalve gevraagd.

‘Ja, en heel bijzonder, dit keer.’

            Stiekem had ze gezocht op buurtrestaurants met één ster. Ze kijkt naar haar galajurk en dan naar haar dochtertje, een eindje verderop, in het witte jurkje, met kant afgebiesd, dat van Jeanne op deze dag een prinsesje zou maken. Ze vervloekt Jean en de hele Gouffre de Blagour met zijn forellenmeertje.

            ‘Leuk hè mam, vissen vangen, die je dan ook nog eens zelf kunt grillen.’ Hij had het niet voor zich kunnen houden, de kleine Patrick. Stom; ze had niet doorgevraagd. Pas nu drong de volle omvang van zijn woorden tot haar door. Ze gingen met zijn allen vissen. Ze gingen víssen in hun feestkleren.

Het water is zo helder dat je de vissen kunt uitzoeken door ze wat aas voor de neus te houden. De op bijten gefokte forellen happen gretig toe. Al gauw helpt Jean de trotse Patrick zijn eerste vis uit het water te halen. Bij de hengel hebben ze een bamboeknots meegekregen om de vis mee dood te slaan. Moorden is mannenwerk. Tok … Tok … Tok … Het geluid gaat Françoise door merg en been. De kleine Patrick lukt het niet in één keer. Jean wel. Uiteraard.
            Ze kijkt vol ontzetting toe, wil het geluid niet meer horen en loopt mee met Jeanne die ook wil vissen. Jeanne lijkt meer op Jean dan op haar, realiseert ze zich. Haar prinsesje draagt trots zelf de hengel; Françoise houdt de bamboeknots tussen duim en wijsvinger zo ver mogelijk van zich vandaan. Haar kleine meid zal toch niets vangen.

             
Maar … hier heerst de vanggarantie.

 
Beet! Jeanne juicht. Het meisje krijgt de vis ook nog zelf uit het water. Spartelend ligt hij op de waterkant. Die moet alleen nog dood. En papa is te ver weg. Ze kijkt smekend naar haar moeder. ‘Mamma?’ vraagt ze eerst nog vriendelijk.     

‘…’
            Waarom reageert ze niet? Ze staat toch naast haar? ‘Mamma?!’ Maar mamma kijkt weg. Daarom herhaalt ze het – nu gebiedend –  ‘Mammmma!’ En ze wijst naar de knots.

Maar de galajurk kan het niet; vol afgrijzen staart ze naar de spartelende forel.

Jeanne trekt de knots vol minachting uit haar handen en mépt en mépt. Het witte prinsessenjurkje kleurt steeds verder rood van het vissenbloed. Moeder krimpt met elke Tok verder in elkaar. Ze zijgt neer op een bankje, haar hoofd draait alsmaar van links naar rechts.

            ‘Ze moeten wel nog schoongemaakt worden, vóór we ze kunnen grillen, maar dát kun je toch wel hè, mam?           
            ‘…’
            ‘Mam?’


Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Pêche à la truite"

Elka Le Mair
  • 153
  • 127
  • 11
06.11.20
Feedback schrijfkwaliteit
Ik weet niet wie meer gruwelde: de moeder of ik. Maar goed geschreven!
  • Waardering schrijfkwaliteit
    80%
Show more
0 van de 0 lezers vond deze review nuttig

Ook graag je review voor een van de oudere inzendingen...

  • Een onverwachte verrassing. (310) Harry Boerkamp 18-04-2020

    ‘Dat had je toch niet hoeven doen?’ glimlachte Jona. Ze was helemaal verbaasd toen ze de cadeaus had uitgepakt.Het was zondagmorgen en we lagen nog heerlijk in bed. Het leek een mooie dag te gaan...

    Lees meer: Een onverwachte...