Klik hieronder op een van de mogelijkheden.

Race tegen de klok

Zondagochtend, kwart over elf. Dirk van Wanhoven scheurt met zijn edelstalen ros over het gloeiende asfalt van de Brabantse dijken. Zweet borrelt tussen zijn verhitte achterste en zijn knellende wielrennersbroek. Het deert hem niet. Zijn doel is kraakhelder: binnen tweeëndertig minuten naar Jurgen, zijn zoon, in Krabbedijke. Het moet lukken, al staat zijn hart op exploderen. De kudde oudjes die op zo’n honderd meter voor hem opdoemt, is hem een doorn in het oog. Wild klingelend brengt hij de straatterroristen op de hoogte van zijn komst. Ze horen hem desondanks pas wanneer hij ze vloekend de laatste tien meter is genaderd en ze wijken bokkend uit. Hopelijk word ik nooit zo als zij, denkt hij. Nee, laat mij maar lekker fit zijn. Strak ook, vooral de billen die vorige week terloops werden bejubeld door Geertje, Jurgens vriendin. ‘Je pa heeft lekkere hammetjes,’ had hij haar tegen Jurgen horen zeggen. Dirk had zich altijd verwonderd waarom zo’n mooi en dartel grietje juist zo’n lamlul als zijn zoon had uitgekozen. Zou hij een kans bij haar maken als alleenstaande man? Haar laten voelen hoe het vrijt met een echte kerel? Hij ziet er voor zijn tweeënvijftigste nog best begaanbaar uit. Goed, hier en daar een spoilertje extra, maar dat verhoogt de aerodynamica. En wat is leeftijd nou? Het is maar een getal, net als snelheid.

‘Hier komt Dirk en hij ramt hem erin met tweeënvijftig kilometer per uur!’ brult hij wanneer hij een fietsbrug af raast. Hij zet ramkoers op een stel bejaarden dat met schrik zijn komst in de spiegeltjes van hun scootmobielen gewaarwordt. Ternauwernood wijken ze uit naar de berm en ze steken hun vuisten woest in de lucht. Dirk waant zich een F-16 piloot die een vijandelijke kolonne heeft uitgeschakeld. Hij giert het uit. Zijn wielen spinnen als krolse katten. Zijn hart gonst van geilheid. Zijn zweet is een elixer dat Geertje bedwelmend in extase zal brengen. Tonnen muskus, kuubs testosteron, megapotentie! Hij is een vruchtbaarheidsgod en doorkruist de berm om het hemelorbitaal van de provinciale weg te bestormen.
‘Verdomme, een brommobiel,’ zucht hij na enkele minuten. Met moeite haalt hij het kreng in en schreeuwt: ‘Hé sukkel, heb je kruipolie getankt?!’

De overgang naar kasseien maakt een voodoopoppetje van zijn erectie. Zijn spitse zadel doorklieft zijn scrotum. Tot overmaat van ramp rijdt er een trekker voor hem met een strontkar die drassige mestplassen op de weg zevert. De bruine brij hagelt via het spatbordloze achterwiel op Dirks achterkant waardoor het lijkt dat hij aan een ernstige vorm van broekhoest lijdt.
‘Ga opzij, lompe boer!’
Wanneer de trekker na een minuut nog geen plaatsmaakt, besluit Dirk zich erlangs te wurmen. Hij kan het niet laten om verhaal te halen wanneer hij naast de cabine fietst. De agrariër kijkt hem verbolgen aan en gooit het portier open tegen zijn hoofd...

‘Hoe gaat het met je, pa? Ik was zo geschrokken dat ik in een halfuur via jouw huis naar het ziekenhuis ben gefietst. Is dat een record of wat?’
Dirk opent zijn ogen en kijkt versuft naar zijn zoon. De bult op zijn hoofd is een tweede hart dat pijnlijk klopt.
‘Dat ziekenhuiseten is niks hè meneer van Wanhoven. We hebben de hammetjes uit uw koelkast meegenomen, dan heeft u nog iets.’
Krampachtig neemt Dirk de vleeswaren van Geertje over en zucht.
‘Wat zou u ervan vinden als we een tijdje bij u introkken om voor u te zorgen? Een man van vijfenzestig met uw conditie kan wel wat hulp gebruiken, toch?’
‘Niet overdrijven, Geertje,’ lacht Jurgen. ‘Mijn vader is pas tweeënvijftig… of was het nou drieënvijftig, pa?’

© Erik van der Velden op .

Enthousiast over deze inzending? Deel je enthousiasme op sociale media m.b.v. onderstaande buttons.

Reacties:

Iedere bezoeker kan een reactie geven! Schrijvers stellen je tips en opmerkingen op prijs. Wil je automatisch een bericht ontvangen bij een reactie? Klik op de + boven de reacties.