Voor schrijvers, door schrijvers
970 inzendingen in deze rubriek

Ook jouw tekstbijdrage is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! In deze schrijfactiviteit is ook ruimte voor reisverhalen.
 
KLIK HIER om naar flitsverhalen te gaan.
Klik hier
Eerst inloggen of (gratis) aanmelden s.v.p. om je artikel in te zenden.
(klik op de button om in te loggen of je aan te melden)

62 Hits

Publicatie op:
stiekem naar de cinema(kinderverhaal)
 
Stiekem naar de cinema.
Nadat de school uit is, onmiddellijk naar huis komen.” Heb je de sleutel?” Vraagt mama. Maarten knikt haastig. Allebei gaan ze weg. Mama naar haar werk en Maarten naar de school. Hij is dit al zo lang gewoon, hij zit in de vijfde klas, hij denkt dat dit bij iedereen zo is. Zijn vader is ook net vertrokken, hij heeft een belangrijke baan, hij is de baas van een klein bedrijf. Daar maken ze computers. Maarten kent er ook veel van. Thuis heeft hij zijn eigen computer op de kamer. Ondertussen komt hij zijn vriend Sam tegen. Samen lopen ze het laatste stukje tot aan de school.
Sam vertelt dat hij gisteren lekkere pannenkoeken gegeten heeft. Zijn mama bakt elke week iets lekkers. Maarten zucht, bij hem is dit anders denkt hij. Hij vindt het niet zo erg dat hij alleen thuiskomt, dan zet hij de TV aan, en eet hij stiekem van de koekjes uit de trommel in de kast.
De lessen zijn begonnen, maar af en toe gaan zijn gedachten naar Sam. Hij zou dit misschien ook wel eens leuk vinden als zijn mama eerst thuis was, en een lekkere pannenkoek zou bakken.
De meester vooraan merkt dat Maarten er met zijn gedachten niet bij is. Maarten opletten, hoeveel is 40+30-10? 50 meester, de andere kinderen lachen, Maarten zegt met een rood hoofd 60 natuurlijk, hij dacht net aan 50 pannenkoeken. Hij zucht nog eens.
De school is uit, de meester komt naar Maarten, alles goed? Ja, zegt Maarten en loopt vlug door. Meester Jan schudt zijn hoofd, hij weet hoe het is bij Maarten thuis, maar ja denkt hij de luxe moet betaald worden.
Maarten treuzelt, hij kijkt nog eens rond, hij staart naar de affiches van de plaatselijke cinema, hij kijkt daar elke dag naar. Die ene film over de ruimte trekt zijn aandacht. Deze begint pas om half vijf, het is nog maar vier uur. Dan toch maar naar huis denkt hij. Uit zijn boekentas haalt hij een chocoladereep, bah denkt hij, hier loop ik alleen, de reep smaakt al niet zo goed meer. Het is ondertussen al 20 over vier geworden, dit ziet hij op zijn horloge dat heeft hij gekregen omdat hij goede punten had op school.
Plots draait hij zich om, loopt terug naar de cinema. Ondertussen staan er wat mensen aan te schuiven. Heel wat jongens met hun vriendin vermoedt hij. Geld is voor Maarten geen probleem, maar zouden ze hem wel binnenlaten? Hij is een van de grootste uit zijn klas, hij waagt het erop. Een ticket voor de film paniek in de ruimte. De man achter het loket denkt er niet bij na en scheurt het ticket af voor Maarten. Oef dat ging vlot. Nu nog mijn stoel vinden. Hij zit juist in het midden van de zaal. De meesten zitten boven op het balkon. De reclame is al begonnen, en ook wat stukjes over andere films. Maarten vindt het allemaal heel spannend, hij denkt niet meer aan thuis of aan de school. Eindelijk begint de film dat hij gekozen heeft. Hij kijkt vol overgave naar het grote doek. Het geluid is tamelijk hard. Zo gaat er een hele tijd voorbij. Opeens stopt de film, het is pauze, daar had Maarten niet aan gedacht. Hij blijft zitten. Het is nu stil in de zaal, Maarten voelt zich alleen, opeens is het zo leuk niet meer. Hij voelt in zijn jas of hij nog iets bij heeft om te eten. Het is bijna zes uur. Hij schrikt, nog een half uur en zijn moeder is thuis. Ik moet hier weg! Hij wil opstaan, maar de lichten doven. Maarten ziet niets meer, hij durft niet voorbij al die mensen. De film is voor Maarten niet belangrijk meer. Opeens hoort Maarten een luide sirene, de mensen in de zaal springen van hun stoel. De sirene blijft maar loeien. Brand, roept iemand in het donker. Iedereen wil naar buiten. Maarten ziet niets. Hij blijft verstijfd zitten. Rondom hem heerst er paniek. Er komt rook in de zaal. Maarten denkt aan thuis. Hij staat op en wil weglopen, maar hij struikelt over een trede van de trap. Versuft blijft hij liggen. Ondertussen is de zaal zo goed als leeg. Maarten wil opstaan, hij kreunt, hij voelt een erge pijn aan zijn linkerbeen. Nog even denkt hij aan zijn mama, dan wordt het helemaal zwart.
Ondertussen komt de mama van Maarten thuis. Het huis is nog helemaal donker. Ze opent vlug de deur en roept Maarten. Ze kijkt overal maar Maarten is er niet. Misschien heeft hij strafstudie dat heeft hij nog wel eens gekregen. Vlug maakt ze het eten klaar, na een half uur is Maarten er nog niet, ze maakt zich zorgen, ze belt op de GSM van Maarten, hij neemt niet op. In paniek belt ze haar man. Kalm blijven zegt hij, je kent onze zoon toch die zal wel bij zijn vriend Sam zijn. Hij heeft zeker niet op het uur gelet. Mama probeert zich kalm te houden, misschien heeft haar man wel gelijk. Maarten trekt zijn plan zoals altijd, hij is een slimme jongen.
Terug in de cinema. De brandweerwagen is aangekomen. Ze merken al vlug dat het niet zo erg is. Er was een kleine kabel achter de coulisse doorgebrand. Gelukkig waren ze snel ter plaatse. De mannen lopen door de lege zaal, dat denken ze. Peter de buurman van Maarten ziet opeens iemand liggen. Hij snelt ernaartoe. Maar dat is Maarten onze buurjongen zegt hij tegen zijn collega. Voorzichtig kijken ze wat er scheelt. Maarten opent juist zijn ogen. Gelukkig denkt Peter. Hoe komt Maarten hier denkt hij, maar hij zegt er niets van. Maarten kreunt, hij wil opstaan maar dit lukt niet, hij heeft pijn aan zijn linkerbeen. Voorzichtig tillen ze hem op. Maarten herkent zijn buurman en biecht al wenend alles op. Peter belt vlug naar de ouders van Maarten, die waren heel verbaast, ze konden dit bijna niet geloven. Helemaal onder de indruk komen ze aan in het ziekenhuis waar Maarten al verzorgd is. Maarten ligt er stilletjes bij, als zijn ouders binnen komen. Zijn been zit in het gisp Mama huilt en denkt bij zichzelf dit mag niet meer gebeuren.
De dokter komt nog even naar Maarten kijken, alles is in orde hij mag mee naar huis.
Alle drie zijn ze geschrokken en rijden zwijgzaam naar huis.
Maarten is de volgende dag pas om negen uur wakker. Hij hoort mama in de keuken, ze is niet naar haar werk. Maarten is blij, dit is hij niet gewoon! In de badkamer hoort hij ook nog zijn vader. Dit is niet normaal denkt hij.
Mama komt binnen bij Maarten, hij is beneden gebleven om te slapen hij kon de trap niet op met zijn been. Maarten we willen je iets zeggen, vanaf nu zorg ik ervoor dat ik thuis ben als jij uit school komt. Ik zal alleen nog in de voormiddag werken. We zijn zo geschrokken dit willen we niet meer meemaken. Maarten is verbaasd, hij had een grote straf verwacht, dit kan hij bijna niet geloven. Bak je dan ook eens pannenkoeken zoals bij Sam thuis vraagt hij? Wel 50 zegt mama, Maarten lacht en denkt aan Sam en droomt van 50 pannenkoeken.
 
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "stiekem naar de cinema(kinderverhaal)"

Heb je deze al gelezen?

  • Huur in natura (247) Jane Doo 12-08-2020

    Let op. Dit verhaal bevat expliciete seksscenes. Achttien jaar en ouder.     Zuchtend schud ik mijn portemonnee leeg en tel bij elkaar op wat er ligt. Niet eens genoeg om boodschappen te halen, laat staan...

    Lees meer: Huur in natura