Voor schrijvers, door schrijvers
979 publicaties

Ook jouw artikel is welkom en meedoen is gratis.

Kort verhaal

Een kort verhaal kenmerkt zich doordat de handelingen, gedachten en gesprekken van de personages zijn georganiseerd in een plot van komische, tragische, romantische, satirische of nog andere aard.  Een kort verhaal is altijd een compleet en zelfstandig leesbaar verhaal. Dus geen vervolg! 

112 Hits

Publicatie op:
Welkom
 
WELKOM IN MIJN WERELD
 
 
'Het is me tot nu toe gelukt wakker te blijven.'
Psychiater Wilkens tikte met het potlood tegen zijn tanden en staarde langs de jongeman heen die tegenover hem zat door het grote raam naar buiten. Hij keek uit op een grote tuin met hier en daar een paar bankjes, waar patiënten van het kleinschalig complex lekker konden zitten.
'U gelooft me niet?'
Wilkens boog zijn bovenlichaam naar voren en leunde met zijn ellebogen op het bureaublad. Hij bracht zijn vingers bij elkaar en liet zijn kin erop rusten.
'Vind je het heel erg als ik er iemand bij haal die eh...hier meer thuis in is dan ik.'
De ogen van de jongen vernauwden zich.'En weer het hele verhaal vertellen.
Waarom hebt u die persoon dan niet vanaf het begin er bij gehaald?'
Wilkens zwaaide met zijn armen in een verontschuldigend gebaar .'Beste jongen, ik wist niet waar dit verhaal heen zou gaan toen je naar me toe kwam. Nu ik het wel weet, moet ik je teleurstellen. Ik ben niet de aangewezen persoon om je hiermee te helpen.'
Hij kwam overeind.'Wil je wat drinken?'
De jongeman knikte.'Graag , iets van fris als u heeft. '
Wilkens liep naar de deur, opende die en draaide zich om.'Ik kom zo terug met drinken en met mijn collega. Als er iemand is die je kan helpen is zij het. ‘
'Hij ziet er normaal uit.'
Anne keek door het speciale raam naar de jongen die ongeduldig om zich heen zat te kijken. Wilkens stond naast haar met een blikje cola en een bekertje in zijn hand. 'Zijn verhaal is dat niet.'zei hij flauwtjes,' ik moest gelijk aan jou denken.'
Anne haalde haar smalle schouders op.' Oké. ik ga naar binnen. Ik ben nieuwsgierig naar wat hij heeft te vertellen.'
'Moeten we wat mannen achter de hand houden? ‘
Ze schudde haar hoofd waarbij haar lange haren mee zwierden.
'Niet nodig. Ik kan voor mezelf zorgen.'
Ze nam de cola en de beker over van Wilkens en duwde met haar elleboog de deurkruk naar beneden. Ze liep de kamer in. Achter Anne viel de deur weer dicht.
Ze overbrugde de paar meter met een paar flinke stappen en zette de cola en beker voor de jongen neer. Toen stak ze hem haar hand toe.'Hallo, ik ben Anne de Vries.
Ik ben aan het team van psychiaters toegevoegd vanwege mijn kennis van het bovennatuurlijke. Ik heb begrepen dat jou verhaal daar raakvlakken mee heeft. ‘
De jongeman drukte haar hand. 'Ik heet John Boomsma. En ik ben niet gek. ‘
Hij aarzelde en Anne zag opeens zweetdruppels op zijn voorhoofd.'Ik ben bang dat ik gek word. ‘
Anne boog zich voorover en keek John strak aan.'John, ik kan je alleen helpen als je me alles verteld. ‘
John knikte en zei met onvaste stem.' Ik zal alles vertellen. Dat moet want anders ben ik bang dat ik mijn verstand verlies.'
Een ogenblik sloot hij zijn ogen.'Het begon toen ik thuis kwam uit school. Mijn ouders waren nog op hun werk en ik pakte wat drinken en deed de televisie aan.'
Zijn ademhaling ging sneller en zijn pupillen vernauwden zich.
'Toen ging mijn telefoon over. ‘
John begon over zijn hele lichaam te trillen en zijn hartslag versnelde.
'Rustig, John,'zei Anne op zachte maar dwingende toon,'ga verder met je verhaal.'
'Het was onbekend,'vervolgde hij,'maar er was iets aan de beltoon...iets dwingends.
Ik...ik moest opnemen.'
Hij trok het blikje cola naar zich toe,trok die open en schonk de halve inhoud in de beker. Vervolgens nam hij een flinke slok en streek genietend met zijn tong over zijn lippen.'Ik nam op. Het stomste wat ik ooit in mijn leven heb gedaan.'
Onbewust was Anne tijdens het gesprek op het puntje van haar stoel gaan zitten. Het leek wel alsof de tijd stilstond.
' Er klonk een stem. Die zei “welkom in mijn wereld.”' 'Ik wilde vragen wie het was maar er was al opgehangen.'
John zakte op de stoel in elkaar alsof hij uitgeput was. Voorzichtig nam hij nog een slok van zijn cola. 'Die stem..bleef in mijn hoofd. Ik wilde daarna huiswerk gaan maken, maar...dat lukte niet.'
Anne twijfelde of ze naar hem toe moest komen of niet.'Waarom lukte het niet? ‘
Buiten ging de zon onder en de kamer hulde zich in een schemering. Het kwam niet bij Anne op licht aan te doen.
'Heb je wel eens gehad dat een bepaald liedje niet uit je hoofd gaat. Dit was het zelfde..constant dacht ik wat het voor wereld was, waar ik in terecht zou komen. ‘
Er gleed een scheve grijns over zijn gezicht. Anne zag nu dat hij best wel knap was
als zijn gezicht niet zo vertrokken was van spanning.
' Die avond kwam ik er achter,'zei hij langzaam alsof hij zich alles weer voor de geest wilde halen,' Jezus..wat een ellende. '
Anne wilde iets doen maar ze wist dat ze alleen maar kon luisteren.'Ga verder. '
' Ik dacht, ik ga vroeg naar bed. Als ik dan wakker word dan,..dan is mijn hoofd weer leeg en ben ik het vergeten. '
Hij zweeg en leunde achterover in zijn stoel. Zweetdruppels parelden op zijn voorhoofd en zijn handen trilden onbedaarlijk.'Ik viel gelijk in slaap, iets wat me anders nooit lukt. Toen kwam het....in mijn droom.'
Op dat moment ontsnapte een getergde schreeuw uit zijn mond. John bleef schreeuwen hield de stoelleuning vast en schudde zijn hoofd heen en weer. Anne sprong overeind, rende om de tafel heen en greep hem bij zijn schouders.
De deur werd open gesmeten en twee stevig gebouwde broeders stormden binnen.
'Wat is hier godverdomme aan de hand?'
Anne omklemde John met haar armen en keek de broeders aan.' Ga weg, ik red het wel,' riep ze.'het is oké. ‘
Aan hun gezichten te zien dachten ze daar heel anders over. 'We blijven in de buurt,'zei een van hen,'en doe licht aan. Het is hier bijna helemaal donker. ‘
Anne knikte. Het verhaal had haar zo in beslag genomen dat het niet eens tot haar was doorgedrongen dat ze in het donker zaten.
'Ik laat je nu los, John. Blijf rustig zitten en probeer wat te drinken. ‘
Trillend over haar hele lichaam liep ze naar de schemerlamp in de hoek en klikte die aan. Ze wilde het niet toegeven aan de broeders maar ze was vreselijk geschrokken door de uitbarsting van John.
Hij morste de helft van zijn cola. De drank liep over zijn kleren en druppelde op de grond waar het een donkere plas vormde.
' Als je gaat dromen zet je een deur open naar zijn wereld,' brabbelde John onvast, hij probeerde overeind te komen maar verloor de controle over zijn spieren.
'Hij maakt je krankzinnig. Hij laat je eerst denken dat er niets aan de hand is en dat je nog steeds je eigen leven in je hand hebt. 'gilde hij.'Laat me met rust. Ga weg uit mijn hoofd. '
Hij sloeg wild om zich en viel uit zijn stoel op de grond.'Dat gezicht,'riep hij,'die ogen..die laten je nooit meer los. '
Op dat ogenblik voelde Anne dat iets of iemand haar wild heen en weer schudde en dwong wakker te worden. De wereld draaide om haar heen en ze realiseerde zich dat ze ergens anders was. De kamer loste op en ze zag zichzelf in een andere ruimte.
Ze was vastgeketend aan een soort ijzeren spiraal en ze merkte dat ze naakt was.
Aan de rand van het spiraal stond een figuur die iedere beschrijving tartte. Niets aan hem was menselijk. 'Ik hoop dat je nog hebt genoten van je leven, Anne,' dreunde het in haar hoofd,' Want vanaf nu ben je in mijn wereld. '
En er klonk een gil waaruit ieder sprankje hoop was verdwenen.
 
 
 
 
 
 

Feedback voor schrijfactiviteiten

Review voor: "Welkom"